{{ message.message }}
{{ button.text }}

Zwanger na een vroeggeboorte

Afbeelding blog 'Zwanger na een vroeggeboorte'

Onze eerste dochter Isa is geboren na een zwangerschap van 31.5 weken. Heel onverwachts want mijn zwangerschap verliep zonder al te veel kwalen. Nu ben ik inmiddels 17 weken zwanger van baby nummer 2 en krijg ik veel de vraag hoe ik me voel, of ik bang ben voor weer een vroeggeboorte en of ik extra controles krijg. 

Om te beginnen, ik voel me goed! Het eerste trimester bestond uit veel vermoeidheid en misselijkheid, maar ik heb het overleefd. Het werkte ook niet echt mee dat het 35 graden was en we midden in een verhuizing zaten. Maar ook dat is achter de rug. Nu begin ik het eerste babygetrappel te voelen en dat maakt het toch wel weer leuk!

Ben ik bang voor weer een vroeggeboorte? Ja en nee. Ik probeer er nu nog niet te veel mee bezig te zijn, ik sta er nog positief in en ga er vanuit dat het ons niet nog een keer gaat overkomen. Al ben ik wel bang dat naarmate de 30 weken gaat naderen, de spanning zal gaan toenemen. Maar goed, daar denken we nu nog maar even niet aan. 

Daarnaast weet ik hoe goed het nu met Isa gaat en wat voor een fantastische zorg er is voor te vroeg geboren kindjes. Ik weet ook heel goed hoe ik het nu anders aan zou pakken. De weken in het ziekenhuis waren zeer hectisch en eenzaam voor mij. Mijn man ging na een paar dagen weer fulltime aan het werk en kon vaak alleen 's avonds even een uurtje langskomen. Verder zat ik nagenoeg de hele dag alleen, met een klein hummeltje dat in de couveuse lag te strijden. Alle prikjes, controles, gesprekken met artsen en verpleegkundigen deed ik alleen. Isa kreeg 8 tot 12 voedingen per dag en na elke voeding zat ik te kolven. Het was dus enorm zwaar. In de avonden en weekenden vonden wij dat het 'hoorde' om bezoek te ontvangen, omdat onze familie en vrienden ook graag Isa wilden zien. Dit ging dan tussen al de voedingen, het kolven, en de zorg van Isa door. Tijd voor ons samen was er nauwelijks. Voor toen dachten wij dat dit zo allemaal het beste was, maar mocht het nog een keer gebeuren, gaan wij zeker wel beter aan onszelf denken!

Ergens ben ik natuurlijk ook wel bang. Ik ben actief op social media en hoe leuk dat ook is, ook daar staan de vervelendste verhalen op. Van miskramen, stilgeboren kindjes, vroeggeboortes tot vrouwen die de hele zwangerschap doodziek zijn. Een zwangerschap is helemaal niet zo rooskleurig als het allemaal lijkt. Bij Isa is alles gelukkig goed afgelopen, maar het had ook anders kunnen zijn. Dit maakt mij wel angstig, maar ik denk dat deze angst bij elke vrouw min of meer aanwezig is. Voor mij is het risico op een vroeggeboorte wel hoger dan voor een ander. De reden hiervoor is slechts dat ik al eens een vroeggeboorte heb gehad, het heeft geen medische oorzaak. In plaats van naar de verloskundige ga ik naar de gynaecoloog in het ziekenhuis en krijg ik extra controles. Ik krijg medicijnen die de kans op een vroeggeboorte mogelijk kunnen verkleinen. Maar niks is zeker. Ze doen wat ze kunnen en dat is heel fijn. 

Verder kunnen we alleen maar hopen. Hopen dat het ons nu wel gegund is een 'normale' zwangerschap te kunnen hebben en te bevallen van een voldragen gezond kindje. En wat hopen wij op een fijne kraamweek, op die roze wolk, thuis, met zijn viertjes. Hopen jullie met ons mee?


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je