{{ message.message }}
{{ button.text }}

zou het een verstopping zijn?

Het vervolgonderzoek. Krijgen we vandaag wel iets positiefs te horen?

Afbeelding blog 'zou het een verstopping zijn? ' Achtergrond blur afbeelding

Eind oktober: Gelukkig hoefde we deze keer maar 2 weken te wachten totdat het volgende onderzoek plaats zou vinden, een echo bij Floris om te kijken of een verstopping misschien de oorzaak is van het ontbreken van de kleine zwemmertjes. Wederom stappen we beide zenuwachtig in de auto, stiekem hoop je maar weer dat de dokters deze keer zullen zeggen : 'ohh zie je wel, dit is het! het is makkelijk op te lossen' maar toch kan ik een negatieve gedachte dat we vandaag weer richting huis gaan zonder vooruitzicht maar moeilijk los laten. 

Door de drukte op de weg komen we maar net op tijd, waardoor we zodra we nog maar net hebben plaats genomen, alweer binnen worden geroepen omdat we aan de beurt zijn. Floris moet op zijn zij, met opgetrokken knieën gaan liggen op de onderzoekstafel. Ik zie hem verbaasd rondkijken en zodra er een staaf met een condoompje erom tevoorschijn komt, kijkt hij me enigszins benauwd aan. Ik voel me samen met hem best wel rot, omdat hij dit moet ondergaan. 
Gelukkig duurt het onderzoek niet lang en zegt dokter L na enkele minuten dat hij zijn broek weer omhoog mag trekken, en mag plaatsnemen aan het bureau. Zodra Floris en ik hebben plaatsgenomen begint dokter L te vertellen. 'op de echo is niets raars te zien, en daarom kan ik ook niet verklaren waarom er geen bewegende zaadjes aanwezig zijn. Ik stuur jullie door naar Nijmegen, daar kunnen ze door middel van een punctie kijken of er wel zaadcellen aanwezig zijn in de teelbal. Hier kan ik op dit moment helaas niets meer voor jullie doen'

Na nog een aantal administratieve afhandelingen loop ik met de tranen brandend achter mij ogen naar buiten. Ik vlucht direct naar het naast gelegen toilet omdat ik niet wil dat anderen mij zien huilen. Floris volgt me en klopt zachtjes op de deur 'gaat het schatje?' Ik besluit uit het toilet te komen en Floris en ik geven elkaar een dikke knuffel. Niet het nieuws waarop we gehoopt hadden. Wanneer mijn ogen weer toonbaar zijn verlaten we het toilet en gaan richting de assistente om de afspraak te maken voor in Nijmegen. Zij verteld dat de verwijzing word doorgestuurd en dat we moeten afwachten totdat we een oproep krijgen. Hoeveel weken dat gaat duren kan zij ons niet vertellen. 

Met pijn in mijn buik verlaten we het ziekenhuis. wat voelen we ons k*t. Waar normaal Floris nooit zoveel zijn emoties toont, merk ik nu aan zijn manier van doen dat het hem dwars zit. Wat zeg je op zo'n moment tegen elkaar? het komt wel goed? kunnen we dat met zekerheid zeggen? Ik weet dat we positief moeten blijven maar daar heb ik het op dit moment erg moeilijk mee. We zullen moeten afwachten tot de brief uit Nijmegen komt.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Zwanger

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je