{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ziekenhuis uit, ziekenhuis in

Onderzoeken, afspraken en conclusies

Afbeelding blog ' Ziekenhuis uit, ziekenhuis in' Achtergrond blur afbeelding

Tijdens de afspraak bij de Andreoloog werden alle mogelijke oorzaken besproken. Alle onderzoeken werden nogmaals ingezet en pas wanneer de uitslagen binnen waren en besproken met de arts, zouden we gaan kijken naar een behandelplan, mits mogelijk.

Weken van onderzoeken, uitslagen, bel afspraken, ziekenhuis in en uit, gaan voorbij. Elke uitslag brengt ons dichter bij het ''hoe en waarom''
De bloeduitslagen, verloop van de pubertijd, MRI en echo's gaven geen duidelijk oorzaak.
Wel gaven ze hoop, er was geen sprake van obstructie, alle organen waren aanwezig alleen waren er geen zaadcellen.
Uiteindelijk is de conclusie dat het uitblijven van de zaadcellen te maken heeft met een (niet nader te verklaren) foutje in de hersenen dat niet aanzet tot aanmaak van hormonen die zorgen voor de aanmaak van zaadcellen.

De Andreoloog stelt een behandelplan op. Mijn man moet 2 maal per week hormonen gaan spuiten. Door die hormonen zal zijn lijf hopelijk het zetje in de rug krijgen om wél de hormonen en zaadcellen aan te gaan maken. Wel moeten we er rekening mee houden dat dit proces minimaal 6-9 maanden in beslag neemt. Als er na de periode zaad word aangemaakt is de vraag nog hoeveel zaadcellen en van welke kwaliteit deze zullen zijn.

Al met al weer een enorme berg aan informatie. En gek genoeg ben ik wel opgelucht maar niet blij. De uitslag is een heel groot als-dan verhaal. Weer weten we niet waar we aan toe zijn. En daar komen we pas over minimaal 6 maanden achter.

De wereld om ons heen gaat door. We worden dood gegooid met zwangerschap-aankondigingen, bevallingen en alles wat erbij hoort.
Ik merk dat hij het beter kan hebben dan ik. Ik kan er niks aan doen maar blijf me keer op keer afvragen; ''waarom zij wel, en ik niet!?''
Een middagje dierentuin op de dag dat ik ongesteld word doet meer kwaad dan goed. Mijn betraande ogen verschuilen zich achter mijn zonnebril en mijn brein draait overuren. Op deze dagen mis ik de kracht om te relativeren.

Manlief prikt gestaag door en afgezien van een kort lontje de eerste weken heeft hij geen last van de hormonen.
We krijgen na 6 weken een oproep van de Andreoloog voor een nieuwe sema en bloed onderzoek.

We verwachten hier niet veel van en staan er dan ook niet bij stil dat de uitslag van deze onderzoeken ons nog wel eens erg zou kunnen verrassen!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je