{{ message.message }}
{{ button.text }}

Winst

We zijn weer een stuk verder

Afbeelding blog 'Winst'

Winst, een passende titel voor dit blog.

Ik zit namelijk op dit moment in mijn 31ste week en als ik de weg bekijk... is dit echt winst. De weg is namelijk erg 'hard' geweest.

De foto bij dit blog heb ik bewust gekozen, gekozen omdat ik in het begin mijn positieve test heb weggegooid. Na al dat bloedverlies kon ik er niet meer in geloven.. dus helaas geen tastbare herinnering. Met deze foto kijk ik even snel terug. Ik kijk terug naar mijn gevoel nu, tegenover mijn gevoel in het begin.

Ik, wij hebben het toch maar voor elkaar gekregen. 31 weken zwanger van een wonder!

Verder mag ik ook wel even het volgende zeggen:

- 31 weken vol zorgen
- 31 weken vol stress
- 31 weken rust houden met veel moeite
- 31 weken mezelf niet kunnen zijn
- 31 weken mezelf groot houden
- 31 weken stress in de relatie, thuis

Het is heel zwaar geweest en nu nog. Dit blijft zo. Ik merk wel dat ik ook kan genieten. Mijn rust meer kan vinden. Ik kan om hulp vragen, ik kan huilen, ik kan mijn gevoel volgen en ik kan zelfs voor mezelf opkomen. En weet je, wat is huilen toch fijn!

De ziekenhuiscontroles zijn tot nu toe allemaal prima. We hebben een gemiddeld kindje wat goed groeit. (Ook ik groei goed).
Ik heb duidelijk laten weten wat ik wil, wat mijn wensen zijn en wie ik als persoon ben. Dit laatste vind ik vooral belangrijk, want als ze weten hoe ik in elkaar zit, kunnen ze daar rekening mee houden.

Verder probeer ik dingen te 'regelen' die ik wel kan regelen, zoals geboortekaartjes, bedankjes, kolf spulletjes enz. Dit geeft ook wat rust.

Wat het allermoeilijkste is, is dat de kamer nog niet klaar is. Ons tweede kind krijgt een nieuwe kamer, zodat de 'babykamer' vrij komt voor de kleine. Deze kamer is nog echt niet klaar. Ik ben namelijk niet de enige die 31 zware weken achter de rug heeft... De rest van het gezin ook, met name mijn lieve man.
Hij werkt zo hard als hij kan, zweet en tranen hebben de afgelopen 31 weken veroorzaakt. We hebben beide pas echt rust als dit stukje klaar is.
We krijgen hulp, maar de tijd verstrijkt snel.

Rustig blijven en doorgaan is een kunst. Wat een nog grotere kunst is, is pauze houden.

Dit gaan wij echt doen binnenkort. Wat mensen ook denken of vinden. Volgens het ziekenhuis kunnen we dat gewoon doen. Wij gaan er echt even tussenuit, niet alleen voor onze rust, voor onze kinderen die dat verdienen, maar ook vooral voor onszelf. Wij hebben het hard nodig. Wij willen namelijk wat meer 'opgeladen zijn' als de kleine er is! Dus.. we gaan ervoor!

En wie weet, wat de engeltjes, kabouters of wat dan ook doen in onze vakantie. Bestonden die maar ;)

Voor nu houden wij ons vast aan elkaar en aan het groeiende wonder in mijn buik, want wat voor ellende je ook hebt in een zwangerschap... het blijft echt een wonder!


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je