{{ message.message }}
{{ button.text }}

WEEK 30: GETROUWD, MAAGZUUR&MCDONALDS

Weer een tijd geleden dat ik een blog schreef. Inmiddels ben ik getrouwd en gaat nog steeds alles goed met het kleine ventje in mijn buik.

Afbeelding blog 'WEEK 30: GETROUWD, MAAGZUUR&MCDONALDS'

Afgelopen maandag 8 september trouwden mijn man en ik in het gemeentehuis. Om 9.00 uur. We zijn wat eerder getrouwd dan gepland, dit hebben we besloten zodat alles geregeld zou zijn voor de baby. Maar natuurlijk houden we onvoorwaardelijk van elkaar en willen we voor altijd samen zijn, was niet zo geweest dan waren er natuurlijk ook nog andere opties om erkenning, ouderlijk gezag etc. te regelen!
In het gemeentehuis ging het heel snel. We zaten op dezelfde bank te wachten als waar je op zit als je gewoon je paspoort op gaat halen of je ID-kaart komt verlengen. De moeder van Nick en Nick zijn beste vriend waren zijn getuigen, mijn twee broertjes, Marijn en Michiel de mijne.
Toen we aan de beurt waren, redelijk op tijd, mochten we meteen blijven staan en elkaar de rechterhand geven. De getuigen stonden in een rijtje naast elkaar rechts in het kleine kamertje. Het moment dat we elkaar het ja-woord zeiden heb ik alleen meegekregen. Heel het riedeltje ervoor 'en beloofd u, blablabla..' staat me niks van bij! Ik luisterde alleen naar het moment dat er een stilte zou vallen en dat ik dus 'ja' (of nee;-) moest zeggen, gelukkig ging dit goed. Het zou ook wel iets voor mij geweest zijn om 'ja' te zeggen in Nick zijn plaats.
Verder verliep alles soepeltjes, iedereen zette de handtekeningen waar het hoorde, er werden wat foto's gemaakt ondertussen en er heerste een lacherige sfeer.
Eenmaal uit het gemeentehuis stonden mijn lieve moeder en haar goede vriendin Mirjam buiten om ons te feliciteren en een bloemetje te overhandigen. Daarna hebben we wat foto's gemaakt bij het oude gemeentehuis (het nieuwe gemeentehuis vind ik nogal sfeerloos en lelijk, vooral functioneel en staat absoluut niet bij de bouw van de rest van het centrum, mijn mening). We wilden een foto van ons allemaal bij elkaar (Nick, getuigen en ik). Vergeten dat een fototoestel niet in de lucht kan zweven en de juiste positie aan kan nemen, vroeg ik een vrouw die voorbij liep met haar hond die Belgisch bleek te zijn. Nou, Belgische mevrouw bedankt en naar huis gegaan om Bossche Bollen te eten.
's Middags hebben we lekker geluncht met papa en zijn vriendin. We zaten heerlijk in de zon, het weer kon niet beter, op een prachtige locatie bij de duinen. Het was heerlijk!
's Avonds de barbecue met familie die geheel verzorgd werd bij en door mijn lieve tante en oom. Het weer was nog steeds perfect, net zoals het eten en we hadden het niet ander willen vieren.
We zaten er voorheen nogal mee dat we het niet zouden vieren met al onze vrienden erbij, een echt trouwfeest dus. Besloten was om dit niet te doen wegens de kosten die erbij komen kijken en deze spenderen we liever aan de baby. Achteraf was het ook maar beter dat het zo gegaan is als het is gegaan. We waren om 23.00 uur thuis, helemaal moe en voldaan van die dag, ik had er niet aan moeten denken ook nog tot in de kleine uurtjes te moeten feesten! Terwijl ik daar normaal wel altijd voor in ben, als ik niet zwanger ben.

Verder heb ik 1,5 week geleden weer een controle gehad en kreeg weer hetzelfde te horen als de vorige keer. De baby, baarmoeder en ik groeien goed en zijn hartje klonk ook weer luid en duidelijk. Ook moest ik even wat bloed (één druppie) afgeven om te testen of mijn glucose en ijzergehalte goed waren, allemaal prima.

Nu, in het laatste trimester, krijg ik steeds meer te maken met de ongemakken van het zwanger zijn. Last van mijn onderrug, ribben en snel vermoeid staan bovenaan het lijstje, nou ja..  dat is mijn lijstje eigenlijk. Verder mag ik niet klagen. Ook hebben mijn ogen afscheid genomen van mijn edele deel, deze kan ik nu ook niet meer zien!

En dat maagzuur 's nachts.. ik drink melk dan wordt het meestal wat minder en slaap ik beter. 
Afgelopen zaterdag kon ik dus weer niet slapen van dat zuur en liep naar de koelkast om melk te pakken, die er niet stond.. dus drama (nét niet janken). Ik kleedde mijzelf aan en zei tegen mijn slapende vriend dat ik naar de McDonalds ging om melk te halen. Mijn lieve vriend (oh nee, man) stond op en sprong samen met mij in de auto om naar de Mac te rijden: 'één melk a.u.b.'. Ik had mijn melk, we konden beiden slapen en we leefden nog lang en gelukkig..

XOXO

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Zwanger

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je