{{ message.message }}
{{ button.text }}

Twee zwangerschappen, twee "aandoeningen" rijker

Met elke zwangerschap krijg ik er blijkbaar een auto-immuunziekte bij. Mijn lichaam is niet gemaakt voor zwangerschappen en dat maakt me verdrietig.

Afbeelding blog 'Twee zwangerschappen, twee "aandoeningen" rijker' Achtergrond blur afbeelding

Het is weer even geleden, dit heeft een goede reden... ik ben moe. Heel moe. Nu hoor ik je denken, wie niet in het derde trimester van de zwangerschap. Maar dit is extreme vermoeidheid. Ik ben soms zo moe dat ik opeens duizelig en beroerd wordt en mijn bed niet uitkan. Elke keer een stapje terug in werk maar het hielp niet. Tot ik met 21 weken zon buikpijn heb dat ze me in het ziekenhuis onderzoeken. Maar de klachten die ik heb zijn niet speciaal of zwangerschapspecifiek. Dan langs de huisarts en die pakt ontzettend door. Binnen twee dagen krijg ik te horen dat ik een auto-immuunziekte van de dikke darm heb, colitis ulcerosa. Wow die zag ik niet aankomen. In de vorige zwangerschap ontdekten ze hashimoto (auto-immuunziekte van schildklier) en nu heb ik bij deze zwangerschap er een ziekte bij. Waar de hashimoto niet echt invloed had is dit wel anders. Bij hashimoto moet ik een tablet slikken en een paar keer per jaar waardes controleren. Nu heb ik echt klachten, buikpijn, vermoeidheid, valse aandrang, vaak naar toillet en als ik moet, dan wel nu! Dit maakt je wereld klein. Maar vooral de vermoeidheid zit met dwars. De artsen vinden het niet gek dat ik zo moe ben, mijn lichaam is 1 zwanger en 2 bezig te herstellen van de ontsteking in mn darmen. Daar gaat alle energie heen en verder is er gewoon niets over.
Maar het maakt mij wel bang. Ik wil een moeder zijn die kan spelen met haar kinderen, naar buiten kan en een boekje kan lezen. Niet een die haar bed niet uit kan komen. Maar doordat dit tijdens mijn zwangerschap is ontstaan, weten ze geen "nulmeting", dus hoe ik functioneer zonder zwangerschap. Goede kans dat ik dan iig meer energie heb, maar het idee dat t zo blijft maakt me op slechte dagen zo angstig. Voor nu moet ik geduld hebben en afwachten hoe t straks gaat.
Ik sta onder nauwe controle van gyn omdat door colitis soms kindje een groeiachterstand ontwikkelen. Gelukkig doet onze mini het nog fantastisch maar ik bikkel door. Zowel fysiek als mentaal, want wat een schuldgevoel naar mn dochter (want mama kan amper iets doen of spelen), naar mijn man (moet huishouden en zorg dochter op zich nemen, wat hij zonder klaagmomentje en met liefde doet. Serieus die engel verdient een lintje) en de baby (ik tel.zo af dat niet kan genieten van deze laatste zwangerschap).
Mijn lichaam is niet gemaakt om zwanger te zijn, dat blijkt nu wel. Dit zou al onze laatste zwangerschap zijn, want we voelen ons gezegend met twee, hopelijk, gezonde kinderen, maar dit bevestigd het helemaal. Het blijft verdrietig, want hier is het lichaam van een vrouw normaal voor gemaakt. Maar die van mij niet. Voor nu buffelen we door en kijken we onwijs uit naar de geboorte van ons nieuwe wonder. En hopen we dat daarna mijn gezondheid een stuk beter wordt.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je