{{ message.message }}
{{ button.text }}

Starten met Clomid... blog uit het verleden

STARTEN MET CLOMID 6 juni bij de vruchtbaarheidskliniek geweest. Gelukkig had ik mijn "huiswerk"

Afbeelding blog 'Starten met Clomid... blog uit het verleden' Achtergrond blur afbeelding

Starten met CLOMID!

Geplaatst 8 juni 2013 om 13:39 

6 juni bij de vruchtbaarheidskliniek geweest. Gelukkig had ik mijn "huiswerk" goed gedaan. Ik kon de gynaecoloog goed laten zien dat het niet goed was met mijn cyclussen. Gevolg.. IK mag aan de clomid. Omdat ik op cyclusdag 12 was heeft ze met duphaston gegeven om mijn ongesteldheid op te wekken. Daarna van dag 3 t/m 7 aan de clomid. Cyclusdag 12 een echo om te kijken of de clomid aanslaat. Ik hoop het zo. Want als dat zo is mag ik rond mijn verjaardag gaan testen!!!

A.s. woensdag moet mijn vriend wel nog zijn deel doen. Hopelijk is dat goed en hoef ik niet aan de IUI. We zijn al eerder zwanger geweest dus ik heb goede hoop dat het helemaal goed is. Maar je weet het nooit. Fingers crossed.

Enige wat me nu nog heel erg dwars zit is een kwestie met mijn beste vriendin. Ik ben volgende maand een jaar bezig. Met daarin flinke pieken en dalen met het grootste dal de missed abortion en de abortus die daarop volgde. Ik kwam soms bij mijn beste vriendin en vertelde er natuurlijk over. Zij vertelde me dat zij ook graag zwanger wilde worden maar dat haar vriend er nog niet aan toe was. Ik vond dat erg voor haar en had het gevoel dat het voor haar moeilijker was om met mij te praten. Ik was nogal vol van het hele gebeuren en de moeite en pijn ik had. Door het gevoel dat het "tussen"ons stond heb ik niet al mijn gevoel met haar besproken.

Echter na een tijd belde ze me op met het bericht dat ze zwanger is. Ze was al tien weken. Natuurlijk ben ik erg blij voor haar. Maar ergens ook erg verdrietig dat ze het verder niet gedeeld had. Ze was kennelijk al vanaf januari 2012 bezig. Ik begon in juli 2012. Ze vertelde dat ze twijfels had gehad omdat het zo lang duurde bij haar. Ik heb haar nog gezegd dat ze dat dan toch met mij kon delen omdat we in het zelfde schuitje hadden gezeten. Ze zei dat ze samen met haar vriend had besloten het tegen niemand te zeggen. Desondanks doet het me erg veel pijn dat ze het niet met me gedeeld heeft. Ik ken haar al zo lang en we deelde altijd alles. Nu kwam dit als een donderslag binnen. Ze zei me ook dat ik maar gewoon niet te veel er aan moest denken. Want toen zij dat deed was ze zwanger geworden. Dit deed me nog meer pijn. Ik heb PCO en voor mij is het niet er aan denken en niet temperaturen geen optie. Ik voelde me totaal niet begrepen.

Ze heeft me in de tussentijd.. (volgens mij is ze nu iets van 17 weken zwanger) twee keer gebeld. Ik heb niet opgenomen. Ik kan er nu voor mijn gevoel even niets mee. Ondanks dat ze op mijn VM inspreekt met de vraag hoe het met mij gaat.
Hoe kan ik haar uitleggen dat het voor mij niet zo makkelijk ligt. Dat het voor mij pijn doet om de MMM in te gaan en dat haar opmerking dat ik er maar even niet aan moet denken gevoelig ligt.

Ik ben er verder heel open over. Ook op mijn werk. Ik heb ze gezegd welk traject ik in ga en waarschijnlijk regelmatig naar het ziekenhuis moet. Ze zijn heel ondersteunend en geven me daarin (gelukkig) de vrijheid.

Nog zeven dagen duphaston hierna en dan hopelijk heel snel mijn ongi en dan aan de clomid. Ben zo nieuwsgierig en bang tegelijk. Stel dat het niet aanslaat....

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Zwanger

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je