{{ message.message }}
{{ button.text }}

Over mijn zwangerschap en bevalling, deel 2

(on)bezorgd genieten

Afbeelding blog 'Over mijn zwangerschap en bevalling, deel 2' Achtergrond blur afbeelding

Na de teleurstelling die we moesten verwerken toen ik korter zwanger bleek dan gedacht konden we genieten. Alles zag er goed uit volgens de verloskundige en daar vertrouwden we op. Ik ging steeds minder googlen over wat er fout kon gaan en ik ging juist meer op zoek naar leuke dingen rondom de zwangerschap.

Met shoppen wilde ik nog wachten tot we het geslacht wisten, maar mijn pinterest stond vol met ideeën voor zowel een jongenskamer als meisjeskamer. We gingen lekker op vakantie en daar liep ik trots rond hoor in mijn zwangerschapsbadpak. Toen was ik ervan overtuigd dat het wel duidelijk was dat ik zwanger was, maar als ik er nu aan terugdenk moeten de mensen wel gedacht hebben; is die meid nou een beetje chubby of is ze zwanger...? 

Toen we terugkwamen van vakantie stond de geslachtsecho gepland! We moesten wel 3x terugkomen voor ons eigenwijsje goed lag om het te kunnen zien. Ach wij vonden het niet zo erg, konden we ons kleintje telkens weer zien op de echo. Toen wisten we nog niet hoe veel echo's er nog zouden volgen. Het was zo'n verassing dat we een meisje kregen!! We hadden zelf meer het gevoel dat er een jongetje in mijn buik zat. Maar het maakt helemaal niks uit, we hielden er toen al van en mijn man praatte met de dag meer tegen mijn buik.

De 20 weken echo stond niet bij de verloskundige, maar in het ziekenhuis gepland. Dat komt omdat ik zelf met een schisis geboren ben en ze hier toch wel goed naar wilden laten kijken. 

We hadden hier niet zoveel zorgen over, want ja, je kan maar beter van het goede uitgaan. Er was geen enkele aanwijzing dat er iets mis was. Ik ging met een volle blaas naar het ziekenhuis in Breda waar de 20 weken echo plaatsvond. Nou dat van die volle blaas heb ik geweten hoor. De afspraak liep 3 kwartier uit. Vervolgens duurde de echo 1 uur en 15 minuten, ik kon al niet eens meer bedenken dat dat best lang was want ik had gewoon pijn door die volle blaas. Eerst maar eens plassen dus en toen ik terugkwam vertelde de echoscopiste ons dat ze gezien had dat het hoofdje van onze dochter te klein was. Op dat moment schrik je toch, je wilt gewoon horen dat alles goed is!

De gyneacoloog wilde zelf ook nog even kijken, dus hup weer op die tafel. Die constateerde natuurlijk hetzelfde en begon er ook nog eens allerlei termen in te gooien. Hij zei wel dat hij zich niet zo'n zorgen maakte en dat we verdere controles bij de verloskundige konden vervolgen, wel met extra groeiecho's. We waren nogal overvallen en stelden eigenlijk geen vragen, maar eenmaal thuis ging ik natuurlijk weer googlen. Op die termen die die gynaecoloog noemde, nou mijn kind had allerlei ernstige aandoeningen volgens goolge. 


In mijn volgende blog lees je hoe het verder verliep met de groeiecho's

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je