{{ message.message }}
{{ button.text }}

Oké, die had ik niet zien aankomen!

Nr. 3

Afbeelding blog 'Oké, die had ik niet zien aankomen!' Achtergrond blur afbeelding

In mijn vorige blogs is te lezen dat mijn vriend en ik inmiddels al 15 maanden proberen om een kindje te krijgen maar dit helaas nog niet wil lukken. In die 15 maanden ben ik maar 1x ongesteld geweest en dat is ook alweer een jaar geleden. Dat is dan ook de reden waarom wij naar de gynaecoloog zijn geweest. Inmiddels is de voorlopige diagnose PCOS vastgesteld en wachten wij af tot de volgende afspraak met de arts om de uitslagen van alle testen te bespreken en hopelijk ook een plan van aanpak.

Sinds ik de diagnose PCOS heb gekregen, zijn er ook wel wat dingen op hun plek gevallen. O.a. heb ik wat overgewicht wat ik maar niet kwijt lijk te kunnen raken en natuurlijk die uitblijvende menstruatie. Juist dat laatste vond ik nooit zo’n groot probleem haha. Totdat je die verdomde menstruatie nodig hebt voor je grootste wens, een kindje!

Ik had het ook wel geaccepteerd dat ik niet uit mijzelf ongesteld kon worden. Zeker met de wetenschap dat het eventueel met medicatie wel opgewekt zou kunnen worden. Tuurlijk weten we dat dat een lang en lastig traject kan worden maar het is in ieder geval iets waar wat aan gedaan kan worden, right?

Nadat ik gisteren een rondje had hard gelopen, kwam ik thuis en begon ik wat krampen te voelen in mn onderbuik. Ik heb nog nooit last gehad van menstruatiekrampen dus eigenlijk kwam dat niet eens in mij op. Totdat ik vandaag dus ineens uit mijzelf ongesteld werd! Dat was dus nogal een verassing ineens.. 

Jullie snappen misschien mijn verwarring wel een beetje want ik weet nu niet zo goed of ik hier nu blij mee moet zijn of niet. Want tuurlijk is het fijn dat ik blijkbaar toch ongesteld kan worden maar ergens zit er ook een stemmetje dat zegt; als dat eitje vorige week bevrucht was, had ik nu misschien wel zwanger geweest. 

Ik wil proberen om positief te blijven en dat stomme stemmetje niet te laten winnen. Want dit is natuurlijk pas het begin en er zullen waarschijnlijk nog veel meer maanden volgen met de teleurstelling van een menstruatie. Weer een maand waarin het zo gehoopte gesprongen eitje dus niet bevrucht blijkt te zijn. Nu had ik deze menstruatie natuurlijk niet verwacht maar toch voelt het een beetje als een gemiste kans.

Ik weet nog niet zo goed hoe ik hiermee om moet gaan dus ik hoop dat er hier nog wat dames zijn die mij hier misschien wat tips over kunnen geven. Wie zitten er of hebben er nog meer in zo’n soortgelijke situatie gezeten? Ik hoor jullie graag! Voorlopig wachten wij in ieder geval de volgende afspraak af. Die duurt gelukkig ook niet zo lang meer dus mijn volgende blog zal hoogstwaarschijnlijk daarover gaan. 

Liefs!


Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je