{{ message.message }}
{{ button.text }}

'Is hij enigst kind? Wat zielig!'

Afbeelding blog ''Is hij enigst kind? Wat zielig!' ' Achtergrond blur afbeelding

In mijn vorige Blog heb je kunnen lezen dat ik na mijn zwangerschap ziek werd, en daar niet van genezen ben. Toch kwam de vraag al snel: ‘ Wanneer komt de tweede?’. 

Regelmatig vragen (on)bekenden of ik het niet zielig vind dat Bram geen broertje of zusje heeft. Soms spreken ze hem zelfs aan. Niet wetende dat de wens naar een tweede kindje enorm is. Tuurlijk gun ik hem een broertje of zusje, een partner in crime. Helaas is dat niet zo vanzelfsprekend als mensen denken.

Is hij enigst kind? Wat zielig!

Zelf ben ik opgegroeid met mijn zusje. Ondanks dat dit niet altijd rozengeur en maneschijn was (is), weet ik wel dat er altijd iemand voor mij klaar staat, en andersom ook. Dit gun ik Bram natuurlijk ook. Een tweede is zo gewenst, maar mijn lichaam kan dat op dit moment niet aan. Misschien wel nooit. Ik heb nauwelijks energie om de dag door te komen, laat staan voor mezelf en mijn gezin te zorgen. Ik denk oprecht dat ik een tweede zwangerschap niet overleef.

Natuurlijk gun ik hem een broertje of zusje, een partner in crime.

Ik had veel moeite met zwanger worden. Nadat we ons eerste huis kochten, waren we klaar voor ‘de volgende stap’. Ik dacht, ik stop met de pil en word wel eventjes zwanger. Niet dus. Na een jaar ging ik naar de gynaecoloog. Zij constateerde PCOS en endometriose. Het zou nog wel eens heel moeilijk kunnen worden.

Waar ik bang voor was gebeurde ook. Het lukte maar niet en het werd een obsessie. Elke maand was ik teleurgesteld als ik weer menstrueerde. Ik had de moed opgegeven. Ik was te jong voor een traject in het ziekenhuis. Totdat ik het los liet. Opeens was ik zwanger! We waren zo blij!

Tijdens mijn zwangerschap heb ik het heel zwaar gehad. Ik had suiker, bekkeninstabiliteit en de voorverschijnselen van zwangerschapsvergiftiging. Mijn bevalling was hels. Hier schrijf ik in een volgende Blog meer over. Ik ben dankbaar voor Bram, en er zal altijd hoop en een plekje zijn voor een tweede kindje. Maar ik heb me er inmiddels bij neergelegd dat die kans klein is. De zorg voor een kindje valt mij al enorm zwaar. Bram is veel ziek geweest en we hebben al een aantal heftige dingen meegemaakt samen. Hier lees je ook meer over in een van mijn volgende Blogs. Hierdoor waardeer ik mijn gezin des te meer. Een tweede betekent natuurlijk ook meer zorgen, kan ik dat überhaupt aan, na alles wat we met Bram meegemaakt hebben? 

Het is goed zo.

Liefs,

Shirley 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je