{{ message.message }}
{{ button.text }}

Implanon en toch zwanger!!!

Opeens krijg je last van 'zwangerschapskwaaltjes' maar dat kan toch helemaal niet, ik heb een implanon!!!

Afbeelding blog 'Implanon en toch zwanger!!!'

Ik ben moeder van 2 prachtige dochters van 6 jaar oud en bijna 1,5 jaar oud. Altijd hebben we een groot gezin gewild maar tijdens mijn laatste zwangerschap ging het lichamelijk niet goed met mij. 

Vanaf de 15e week lag ik al plat en had ik erg veel pijn! 

Bekkeninstabiliteit en een hernia!! 

Onze dochter was toen 4 jaar en ging dus al naar school, gelukkig, want mijn pijn werd met de week heviger en kon haar dan ook bijna niet meer zelf verzorgen. Mezelf kon ik amper nog verzorgen. 

We kregen hulp van vrienden die Senna, de oudste, naar school en zwemles bracht etc. 

Zonder m'n moeder hadden we het helemaal niet gered, 3 keer per week was ze er om schoon te maken, de was te doen en te strijken. 

Ik kon me op een gegeven moment alleen nog verplaatsten met m'n kruk (van bank naar toilet) of als we weer naar het ziekenhuis moesten met de rolstoel. 

Door de hevige pijn die ik had waren ze bang dat de baby te vroeg zou komen dus moest ik aan de medicatie, morfine. 

Ik had in deze periode naast de pijn ook veel schuldgevoelens naar Senna, alles moest ze zonder haar mama doen, en dat in haar eerste schooljaar. 

Ook was ik erg bang,  de neuroloog kon me niet vertellen of alles nog goed zou komen en of ik weer normaal zou kunnen lopen en voor m'n kindjes kon zorgen. 

Met 37 weken is Nola gehaald, omdat ze anders morfine afhankelijk zou worden. 

Een prachtig gezond meisje! Uiteraard waren we in de wolken. 

Ook ging het daarna lichamelijk steeds weer beter met mij.

Een jaar naar de bevalling is alles, wonder boven wonder, weer normaal.. We zijn dolgelukkig met ons gezin en het voelt compleet! 

Ik ga naar de dokter om over sterilisatie te praten, dat leek ons het beste. De dokter vond me te jong en vroeg me na te denken over enkele andere opties. 

De implanon leek wel goed bij me te passen. 4 weken na ons gesprek werd de inplanon gezet. Ideaal, hij zit in je arm, je vergeet gewoon dat die er zit! 

Tot 3 maanden daarna.. Ik werd niet meer ongesteld. Maar dat had ik vanaf de eerste maand al niet meer. 

Ik had zere borsten, was moe en een beetje weeïg in de ochtend! Maar zwanger zijn dat kon niet! Het zal m'n periode wel moeten zijn en het weer, daar werd iedereen moe van! Toch? 

Tot ik van 's ochtends vroeg tot midden in de nacht aan niets anders meer kon denken dan MCDonalds!! Toen wist ik dat ik zwanger was, dat had ik m'n vorige zwangerschappen  ook! 

Maar toen de test positief was schrok ik toch behoorlijk. Alle herinneringen van het schuldgevoel, de angst en de pijn kwamen terug! Hoe kon dit ons overkomen? Voor de eerste zwangerschap liepen we bij de vertiliteitsarts en de tweede keer duurde ook 1,5jaar voor ik zwanger was. En nu... Door de implanon heen?? 

Maar het was zo.. Ik was zwanger! 

De kans? 3 op 1000!! 

En dat bij ons! Dit kan niet anders dan goed komen! De dag er na gelijk de fysio weer gebeld en we zijn er vroeg bij. Ik was toen 8 weken zwanger.. Nu 5 weken later gaat alles nog goed! 

We zijn dolgelukkig met dit kindje en zien het echt als een cadeautje.. Dit hebben we altijd gewild, een groot gezin! 

Maar na deze zwangerschap laat ik me toch echt steriliseren! 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Zwanger, #Gezond

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je