{{ message.message }}
{{ button.text }}

ik voel me moeder, maar weet niet of ik het ooit word.

Niet zwanger kunnen worden En mijn werk als gastouder, waardoor je soms toch een soort moeder bent.

Afbeelding blog 'ik voel me moeder, maar weet niet of ik het ooit word.' Achtergrond blur afbeelding

Hoi Ik ben Essie en ik ben 30 jaar. Dit is mijn 1e blog. Na al die jaren wil ik toch eens mijn verhaal kwijt.

Op mijn 19e kwamen mijn man en ik bij elkaar. Na ruim 3 jaar besloten we dat we wel klaar waren voor een kindje.

Ik stopte op mijn 22e met de pil. Het 1e halfjaar werd ik keurig volgens de klok ongesteld. De 7e maand kwam er niets.... oeeehhhh zou het ? zou het dan nu al?  De test was negatief :(

Weken gingen er voorbij en geloof me bijna net zo veel testen als weken, maar er kwam geen menstruatie en de testen bleven negatief. Nadat ik 3 maanden 'óvertijd' was toch maar eens de huisarts gebeld. 2 dagen later naar de huisarts. zwangerschapstest, controleren op blaasontsteking etc. maar niks. Ik moest nog maar 6 weken wachten en dan als er nog niks was kreeg ik de verwijzing naar de gynaecoloog. 

6 weken later liep ik de praktijk uit met een afspraak bij de gynaecoloog :( diep van binnen wist ik t al. Dit ging een lange weg worden, maar ik zou moeder worden! Daar was ik tenslotte voor geboren.

In het ziekenhuis al snel duidelijk dat ik Pcos heb. Fijn en dat is? TJa dat zocht ik maar op het internet op. En of we maar meteen een ivf wilde inplannen. pffffff, mag het allemaal even bezinken?

Na een paar weken besloot ik een second opinion bij een ander ziekenhuis te vragen.

Resultaat hetzelfde, maar een heel ander gevoel. Ik kreeg uitleg wat het nu was en er was veel meer mogelijk dan alleen ivf. Mijn hormonen kloppen niet helemaal en met pilletjes clomid konden ze wel een eisprong opwekken.zo gezegd zo gedaan.

Ondertussen ben ik begonnen als gastouder, wauw wat is dat leuk zeg al die kids om me heen.:D Zie je wel ik ben hier voor in de wieg gelegd. Het zal nu vast gaan lukken.

Al snel 2 jaar verder en een heel vervelende bijwerking van de clomid. Ik reageer lichamelijk heel goed, maar geestelijk niet. Mijn man denkt af en toe dat ik schizofreen ben, zo raar kan ik reageren. na 3 behandelingen trekt hij dan ook de stekker uit het hele ziekenhuis gedoe met de woorden: Je gaat nu kiezen tussen onze relatie en de kinderwens. tsja ehhhh Ik wilde kinderen met hem en om een kind te krijgen en hem onderweg te verliezen was niet wat ik wilde. Dus ik legde het naast me neer.

Mijn werk als gastouder ging in de jaren erna alleen maar beter. Ik kreeg steeds meer opvang kinderen en de meesten die zijn er nu nog steeds. Een aantal ging weg omdat ze naar de middelbare school gingen, maar er is nog steeds contact.

Soms voel ik me zo dubbel in me werk..... Ik ben een gastmoeder, maar heb zelf geen kind. Toch voel ik me vaak een moeder, alleen niet met die gebroken nachten. alhoewel..... ik doe ook logeeropvang 1x in de 2 weken en soms is het dan s nachts ook niet door slapen. Mensen om mij heen zeggen dingen als ' ach dat snap jij toch niet' en 'jij moet maar blij wezen dat je kinderen hebt, je kunt altijd je eigen weg gaan'.

De wens die blijft......Ik wordt ouder........Ik blijf alleen.........

De woorden die vaak door mijn hoofd gaan, maar mijn leven was verder wel goed. Ik heb bijna alles wat mijn hart begeert, behalve een kind.....  Toch kon ik er goed mee leven.

Tot 2 jaar terug.

Mijn man: 'Moeten we het niet misschien nog een kans geven?'.

Ik was totaal overdonderd en wist eigenlijk niet of ik die hele medische malle molen wel weer door wilde.

Toch maar een gesprek met de gynaecoloog e dan zien we wel weer...........................

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Zwanger

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je