{{ message.message }}
{{ button.text }}

Het leed wat 37-weken-zwanger heet.

HELP! 37 weken zwanger, en nu?

Afbeelding blog 'Het leed wat 37-weken-zwanger heet.' Achtergrond blur afbeelding

Zucht... al die weken heb ik uitgekeken naar dit moment. Het moment waarop ik eindelijk kan en mag zeggen: "Ik ben 37 weken zwanger". 
Voor mij erg belangrijk, het betekent namelijk dat ons kleine meisje gewoon 'mag' komen. Maar ditzelfde kleine meisje 'mag' ook nog even 5 weken blijven zitten.
Geloof me, ik houd van controle. Ik ben dol op controle. Ik wil het liefst controle over mijn leven, het leven van mijn man en het leven van mijn clienten op mijn werk. Ik wil eigenlijk nog het liefst bepalen wanneer mijn katten eten en slapen, of wanneer het moment is dat ze mogen spelen.
Beetje overdreven natuurlijk, het is vooral wishful thinking. In de praktijk pakt dit nooit zo uit, daar ben ik ondertussen al wel aan gewend.

Maar nu dit, dit is wel even wat nieuws. Maandenlang ben ik overvallen met tientallen horror bevallingsverhalen van collega's en kennissen (ja, ook zonder dat ik erom vroeg). Maandenlang lees ik elke avond voor het slapengaan allerlei dingen over het zwanger-zijn, de ontwikkeling van de baby maar ook vooral over het verloop van een bevalling. Doodsbang dat de bevalling voor 37 weken zou beginnen en ons meisje prematuur zou zijn. Je weet immers maar nooit. Dat kan ik nu in ieder geval wegstrepen... maar nu, nu mag ze gewoon komen, ineens. Het is zo snel gegaan, plotseling is het moment gewoon daar. Waarom kan dat moment gewoon 5 weken duren?

Waarom is een bevalling zo onvoorspelbaar? Waar begint het, wanneer begint het en vooral: hoe begint het? Hoe voelt een wee? Hoe weet ik of ik vruchtwater lek of dat het gewoon afscheiding is? Zoveel onzekerheid, zoveel zorgen. Momenteel speelt het 24/7 door mijn hoofd. 

Het erge is: het is pas dag 1 van 'het-moment-dat-ze-mag-komen'. Zoveel momenten op een dag dat ik denk: 'Waar ben ik aan begonnen, ben ik hier wel klaar voor?' 
Mijn man lijkt zich van geen kwaad bewust, als ik hem dat vraag haalt hij zijn schouders op en zegt hij dat hij er vooral zin in heeft. Waarom is hij zo nuchter en maak ik me zo'n zorgen? 

Alsjeblieft meisje, laat mama geen 5 weken met dit gevoel rondlopen. Laat het duidelijk zijn wanneer het begint, laat er niks ergs gebeuren en laat alles voorspoedig voorlopen. 
Hoe dan ook, ik kan niet wachten om jou te ontmoeten en in mijn armen te sluiten. 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je