{{ message.message }}
{{ button.text }}

Geen goede 20weken echo

Van prima zwangerschap door naar een achtbaan van emoties en spanningen.

Afbeelding blog 'Geen goede 20weken echo'

Ik heb nog niet veel online geschreven, maar dacht: 'misschien is het wel even goed om een stukje (digitaal) te schrijven' dus bij deze mijn eerste verhaaltje over mij/ons....

Ik ben inmiddels 30 jaar en ben in 2017 moeder geworden van Yenthe, een super lieve, vrolijke en energieke meid! Het leek mij en mijn vriend heel erg leuk om een broertje of zusje voor Yenthe te mogen krijgen! Na oud en nieuw was ik weer gestopt met de pil er vanuit gaande dat het even kon duren voor het zover was. We wilde er niet teveel mee bezig zijn, maar toch ben je dat wel een beetje als je weer ongesteld wordt (ik in ieder geval dus blijkbaar wel). Toen ik niet ongesteld was geworden en een test had gedaan gaf de test aan 'zwanger', yeah! Gelijk die maandag gebeld naar de verloskundige en we mochten die donderdag al even tussendoor langskomen. We gingen er vanuit dat het net 5 weken zou zijn, maar toen bleek dat ze alle metingen al kon doen en dat we al op 12 weken zaten! Dat was een verrassing en even wennen want ik hield er nog heel erg rekening mee qua gevoel dat er misschien nog iets mis kon aangezien het nog zo pril was. Een aantal mensen om mij heen hebben dat helaas zo ervaren... Wij waren dus gelijk door de onzekerste weken heen.

Ik voelde me schuldig... Ik was pas foliumzuur gaan slikken op het moment van de test en had een aantal keer nog alcohol gedronken de afgelopen maanden (voordat ik wist dat ik zwanger was)... ook bedacht ik me dat ik een paar maanden daarvoor heel erg last van mijn rug had gehad waar ik diclofenac voor had gekregen van de huisarts maar toen was ik dus al zwanger, allemaal niet goed voor onze baby! Ik haalde me van alles in mijn hoofd en omdat de eerste echo dus gelijk de 12 weken echo was moest ik eigenlijk nog even wachten tot ik weer mocht. Gelukkig mocht ik nog een keertje komen en zag alles er goed uit en hoefde ik me geen zorgen te maken. Ik voelde me lichamelijk goed, niet echt ergens last van behalve van moeheid, maar met die warmte had iedereen daar last van geloof ik.. Lucky me dus! We konden het gelijk delen met de mensen om ons heen, ook fijn, geen geheim (ik ben niet zo goed in iets geheim houden).


Nu vorige week de 20 weken echo gehad. Ik ging er eigenlijk vanuit dat het wel goed zou zijn maar ze zag dat er 2 vaten liepen in de navelstreng ipv 3. Een normale navelstreng bevat twee slagaders en één ader. De enkele ader vervoert bloed van de placenta naar de baby toe. Dit bloed bevat voedingsstoffen. Via de twee slagaders wordt het bloed van de baby via de placenta afgevoerd. In dit bloed zitten de afvalstoffen.
Onze baby heeft er dus 1 van elke... Opzich geen probleem (werd mij verteld) maar wel een indicatie om even te laten checken in het ziekenhuis. Ze kon verder vanwege de ligging iets bij het hartje niet goed zien, maar als we toch naar het ziekenhuis zouden gaan konden ze daar ook gelijk goed naar kijken. Dat was niet waar we op hoopte maar we maakte ons niet gelijk grote zorgen aangezien ze ook zeiden dat ze het niet konden zien...

Maandag in het ziekenhuis geweest in Delft (daar was er als eerste een plekje vrij bij een gynaecoloog). Uitgebreid onderzocht en dat van de navelstreng werd vastgesteld. Er werd nu ook iets gezien bij het hartje dat niet goed leek, de 2 aders zouden omgekeerd zitten, een best erge hartafwijking! We worden doorgestuurd naar het Erasmus (emc) voor een afspraak met een cardioloog. De hele maandag zijn we van slag en huilen flink, ik voel me weer schuldig net als in het begin en denk meer van 'zie je wel'. Nou gisteren dus naar het EMC geweest, de cardioloog zag geen afwijkingen!!! De gynaecoloog heeft alles nog eens bekeken en het enige dat hij als afwijking zag buiten die aders bij de navelstreng is een verkort neusbotje... Op zijn advies en aanbod hebben we daarna toch besloten een vruchtwaterpunctie te laten doen. We gingen nu in 2 dagen al door zoveel heen misschien goed om dan nu maar gelijk zoveel mogelijk te kunnen uitsluiten of weten...

Ik vond het heftig, maar vooral door alle spanningen. Nu nog thuis uitrusten en wachten op de uitslag (we zijn nu bijna 22 weken). Eigenlijk waren we heel erg blij toen ze toch niks zagen, maar nu is dit toch ook weer erg spannend en durven we nog niet helemaal blij en opgelucht te zijn. Ik hoorde verhalen in de uitrustkamer van mensen die een vruchtwaterpunctie hebben gedaan en alle achtergronden zijn verschillend. ik voel me moe, steken in m'n buik en durf niet teveel te doen, maar kan ook (karakter) niet zo heel goed niks doen...

Dit was het voor nu, ik probeerde een samenvatting te schrijven maar het is toch een lang verhaal geworden... Na of in het weekend zal ik een update sturen van de uitslag🤞

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je