{{ message.message }}
{{ button.text }}

En zo word je ingeleid deel 2 extra lang

Een bevalling die opgewekt word ik kan me er niks bij voorstellen en heb dus geen idee wat allemaal te verwachten en of het pijn doet

Afbeelding blog 'En zo word je ingeleid deel 2 extra lang ' Achtergrond blur afbeelding

die donderdagavond komen we weer aan bij de kraamafdeling van het ziekenhuis. waar ik wederom aan de apparatuur word gehangen en er weer een ballon catheter word in gebracht. 

Die avond word ik naar een kamer gebracht die ik moet delen met een andere vrouw. Ik probeer maar wat te slapen. het jammere is alleen dat de vrouw waarmee ik de kamer delen moet me wakker houd met gesnurk. daarbovenop krijg ik ook nog enorme kramp en denk dat het wel eens weeën kunnen zijn. 

Ik druk op de bel en leg de situatie uit aan de verpleegkundige. Die zegt probeer toch wat te slapen. ga anders desnoods even douchen tegen te pijn en neem een pijnstiller. dat doe ik dan ook maar. mocht het allemaal toch Zover zijn lijkt het me handig dat ik uitgerust ben

Die ochtend kijken ze weer of er vorderingen zijn. En dit maal is het 4 centimeter! en gaan ze mijn vliezen breken. wat echt anders gaat als in alle films die je hebt gezien. het voelt eerst of je al een paar dagen niet geplast hebt en dat er in eens allemaal uit komt. op het moment dat je vliezen breken. daarna brengen ze een infuus aan met vloeistof die er voor zorgt dat ik weeën krijg. 

Op een gegeven moment krijg ik kramp en steken die steeds heftiger worden. waardoor ik bang word en in de stress raak omdat niemand me op deze pijn had voorbereid. Ik app mijn vriend dat hij naar me toe moet komen. maar hij heeft besloten eerste de boodschappen te doen. waardoor ik helemaal in paniek raak en moet huilen. dan komt er ook nog een verpleegkundige die zegt ja het zou wel handig zijn als je vriend er nu is. uhm ja no shit. Maar ja ik vertel haar dat hij eerst boodschappen aan het doen is. 

Tegen de tijd dat mijn vriend er is heb ik nog steeds pijn en weet ik niet wat ik daarmee aan moet. ( we hadden geen zwangerschaps cursus gegaan omdat we dat toch wel heel veel geld vonden. misschien dat dat wat geholpen)  ik hou het op een gegeven moment niet meer en kan alleen maar huilen van de pijn die ik heb. En het lijkt niemand wat te doen. hoe kan ik nou ooit hebben besloten zonder pijnbestrijding te willen bevallen. als ik het zo al niet red. 

Wat weer voelt alsof ik heb gefaald en ik vraag dan ook of het nog mogelijk is om een ruggenprik te krijgen omdat ik kapot ga. ze zetten de ruggenprik en als die inwerkt voel ik me al wel beter en de pijn die ik heb is te verdragen. Ik zit nu al bijna een hele dag met gebroken vliezen en heb niet het idee dat er echt vorderingen zijn. ik hoor ze ook nergens over. ze kijken af en toe even hoe alles down under is. En dan lopen ze weer weg. 

Er komt iemand binnen tegen de avond of ik ook wat eten wil. wat ik maar probeer. Ik zal de kracht nog nodig hebben. En besluit dan mijn verloskundige te appen  met hoe het nu gaat tot nu toe. En dat ik niet weet wat ik met mezelf aan moet. ondanks mijn vriend erg lief is en me probeert te steunen waar hij kan. 

De verloskundige is er binnen een. kwartier en ik ben echt zo blij om haar te zien. toch iemand die weet wat ik moet doen met de pijn. ze gaat ondertussen haar breiwerkje afmaken en zegt tegen me als je de drang krijgt om te poepen dan moet je het zeggen dat zijn persweeën.

Het is net alsof ze het zag aankomen want op dat moment beginnen de persweeën. En roept ze de verpleging. Die met het nieuws komt ik mijn weeën moet weg puffen omdat ik nog te weinig ontsluiting heb. na anderhalf uur persweeën weg puffen ben ik kapot en ben ik nog steeds maar op 9 centimeter. dan besluiten ze dat het beter is om een keizersnee te doen. de kleine man ligt namelijk in sterrenkijkers positie. En mijn vruchtwater raakt op. 

Ze bellen met spoed de chirurg en maken alles klaar voor een spoed keizersnee. ok dat had ik niet verwacht. verdorie kom ik tot 9 centimeter en mag ik dus niet eens normaal bevallen. mja op dat moment is de gezondheid van ons mannetje belangrijker. ze rijden me naar de OK  en daar krijg ik een verdoving. Nadat alles klaarstaat vragen ze aan mij en mijn vriend of we het ook willen zien als hij geboren word? waarvan we het allebei eens zijn dat dat niet hoeft 

Na wat getrek en geduw gevoelt te hebben hoor ik ok mevrouw hier is u zoon. na gewogen te zijn en alle testen goed door hebben gebracht krijgt mijn vriend onze zoon in zijn armen. En voor het eerst in jaren zie ik hem huilen. daarna word hij op mijn borst gelegd en mogen we zo even van hem genieten. 

Als alles weer dicht zit word ik op een ander bed geholpen en naar de verkoever ruimte gebracht waar ik onze zoon voor het eerst de borst geef. En het voelt zo fijn en vertrouwt ik beloof hem dan ook op dat moment dat we er altijd voor hem zullen zijn en we altijd voor hem zullen zorgen we hem veilig houden en dat de liefde die we voor hem voelen nooit over zal gaan. Want op het moment dat je je kind in je armen hebt die liefde die je voelt. ik wist niet dat je zoveel van iemand kan houden. 

Hij werd 22:22 geboren 3800 gram en zijn naam is aiden Lubach welkom in de wereld kleine man ❤

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Zwanger

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je