{{ message.message }}
{{ button.text }}

Een verwarrende zwangerschap -Liefde, geluk, onzekerheid, vermoeidheid... Het ligt allemaal zo dicht bij elkaar (deel 2)

De 20 weken echo

Afbeelding blog 'Een verwarrende zwangerschap -Liefde, geluk, onzekerheid, vermoeidheid... Het ligt allemaal zo dicht bij elkaar (deel 2)' Achtergrond blur afbeelding

In de vorige blog was te lezen dat ik snel zwanger was van mijn tweede kindje en dat wat verwarring was rondom de uitgerekende datum en mijn placenta. De conclusie die werd getrokken wat dat ik een 'rondliggende' placenta had. Hierbij het vervolg...

Als verrassing had ik een Geslachtsbepaling gepland voor mijn man. Bij ons eerste kindje wilde hij het geslacht graag weten, ik toen niet. Wij wisten het tot de geboorte toen dus niet, zo leuk zo'n verrassing.
Dit keer had ik besloten om het wel te willen weten, maar hadden samen besloten dat we tegen iedereen zouden zeggen dat we van niets wisten. (dit heeft iedereen tot aan de geboorte geloofd, omdat wij het bij onze zoon ook niet wisten, was dit een soort logisch. En wij kunnen gewoon heel goed liegen ;))
Bij de Geslachtsbepaling kregen we te horen dat we een MEISJE verwachte. Wat geweldig!!
Iedereen vraagt altijd heb je voorkeur, natuurlijk is gezondheid het belangrijkste, maar ik wilde ook graag een dochter. Zeker omdat ik bijna zeker weet dat dit de laatste zwangerschap is. En wat hadden wij een geluk dat dit uitkwam.

Mijn zwangerschap verliep verder goed. Totdat de 20weken echo kwam.
Samen met mijn man en moeder kwam ik aan in het echo centrum. Ik was zo benieuwd of alles goed zou zijn en of de placenta nog anders zou zijn. De echoscopiste was niet zo'n vriendelijke vrouw en gaf vanaf het begin niet echt een kundige indruk op mij, maar ja, als ik maar zou horen dat alles goed was...
Met de kleine meid was alles goed, die was 100% door de keuring, wat een opluchting. Maar toen de placenta...

Afbeelding blog 'Een verwarrende zwangerschap -Liefde, geluk, onzekerheid, vermoeidheid... Het ligt allemaal zo dicht bij elkaar (deel 2)'

De 20 weken echo

De echoscopiste zag een afwijking aan de placenta en de navelstreng, maar kon dit zelf niet goed bepalen. Ze heeft een collega erbij geroepen. Samen kwam ze er niet echt achter wat er nou aan de hand was en welke consequenties dit zou kunnen hebben.
Ik had al een sterk onderbuik gevoel, dat er iets aan de hand zou zijn. Want met alle drie de eerdere echo was een ander beeld dan normaal te zien.
Er zou overlegd worden met het academisch ziekenhuis en ik zou terug gebeld worden door de verloskundige.
In de middag werd ik gebeld met de mededeling dat ik in het academisch ziekenhuis moest komen voor een echo. Deze was gelijk door de verloskundige 4 dagen later gepland.

4 dagen later... Ik moest alleen voor de echo naar het academisch ziekenhuis. Zeer gespannen met ook wel een goed gevoel. Hier kreeg ik te horen dat ik een placenta Bilobata (dubbele placenta)

Afbeelding blog 'Een verwarrende zwangerschap -Liefde, geluk, onzekerheid, vermoeidheid... Het ligt allemaal zo dicht bij elkaar (deel 2)'

Een voorbeeld van een placenta bilobata (dubbele placenta)

Een placenta bilobata is dus ook wel een dubbele placenta, met 1 navelstreng en een verbindend bloedvat tussen de twee lobben. Bijkomend probleem was dat de navelstreng aan de zijkant van één lob zat, dit kan de doorbloeding beïnvloeden en moeilijkheden veroorzaken tijdens de geboorte van de placenta. Mijn grote geluk was wel dat de placenta niet voor de uitgang lag en het bloedvat niet door de vliezen heen zat.
(als de placenta voor de uitgang ligt, is natuurlijk bevallen niet mogen en als het bloedvat door de vliezen zit ook niet, omdat het bloedvat dan springt op het moment dat de vliezen breken)

Dit alles werd voor de zekerheid besproken met de gynaecoloog, gelukkig zagen zij hier geen verdere problemen in. Alleen werd het advies gegeven voor een groefecho rond 32 weken, om te kijken of er nog voldoende doorbloeding was.

Op internet probeerde ik wijzer te worden wat dit verder in ging houden. Hier kwam weinig informatie tegen.
Mijn zwangerschap verliep verder prima, werd natuurlijk wel steeds zwaarder met een kleine man van nog geen 1,5 jaar. Maar heel goed te doen.

Met 32 weken was de groei-echo niet goed, het leek erop dat de buikomgang veel te klein was.

Afbeelding blog 'Een verwarrende zwangerschap -Liefde, geluk, onzekerheid, vermoeidheid... Het ligt allemaal zo dicht bij elkaar (deel 2)'

De echo met 32 weken, er was geen beter beeld te krijgen van de kleine meid, omdat ze er 'raar' bij lag. Hier is wel de placenta bilobata op de zien (boven de rug en onder de billen)

Met 34 weken moest de echo herhaald worden, om te controleren hoe de groei verliep. Hier was een normaal beeld te zien. En met 36 weken ook. Waarschijnlijk heeft het met 32 weken een vertekend beeld gegeven omdat de kleine krom lag met haar rug. Toch wel fijn, dat ze je even in de stress laten zitten, terwijl ze ook aan hadden kunnen geven dat het geen goede meting was.

Gelukkig was de groei dus goed. Alleen toen kwam het item bevalplan, want de placenta bilobata heeft daar een grote invloed op gehad. Dit lees je in de volgende blog.

Liefs

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je