{{ message.message }}
{{ button.text }}

De schaamte om de zwangerschap te vertellen

Een diepe schaamte overvalt mij als ik thuis ben, hoe ga ik het vertellen aan mijn ouders, mijn jeugdliefde en mijn man...

Afbeelding blog 'De schaamte om de zwangerschap te vertellen'

Ik besluit als eerste mijn moeder te bellen. God waar schaam ik mij, hoogopgeleid, slim niet eens zo heel jong en ongepland zwanger. Ze neemt op, ik ijsbeer door de woonkamer en zeg snikkend dat er iets ergs is. Ze raad het niet dus ik zeg het. "Ik ben zwanger" het hoge woord ik eruit. Ze schrikt, en zegt meteen zeker van je jeugdliefde. Ik verbaas mij over wat ze allemaal doorheeft. Ze begint een soort tornado af te steken over hoe dom, dat ze het niet had verwacht van mij en ga maar door. Ik vraag haar te stoppen omdat ik dit zelf ook weet. Ze vraagt wat ik wil en ik zeg dat ik van dit kindje hou en dat ik ervoor ga zorgen. Wij sluiten het gesprek af, en ik kan alleen maar denken wat mijn vader wel er niet van zal vinden. 

Daarna app ik mijn vriendin, een foto van een zwangerschapstest die ik inmiddels thuis heb gedaan. Ik móést het ook zelf zien, ze denkt dat ik een grapje maak, maar heeft al snel door dat ik erg serieus ben. Haar troostende woorden doen mij goed, "zo had het moeten zijn meis" zegt ze. Hierdoor kom je los van je man, en misschien wordt je zo weer gelukkig. 

Ik besluit de vader-to-be te appen dat ik hem moet spreken, face-to-face. Hij blijft aandringen omdat hij wist dat ik naar de dokter ging. Hij blijft mij bellen en ik neem maar uiteindelijk op. Als ik het vertel is het doodstil aan de andere kant. Ik zeg niet zo heel duidelijk dat ik het wil houden, laat het een beetje in het midden. Maar heb heel duidelijk gezegd "ik wordt moeder". Expres heb ik zijn rol erbuiten gelaten. Hij weet niets te zeggen en zegt mij morgen te willen zien. Wij hangen op. Nog geen vijf minuten later is hij vertrokken van zijn werk en komt mijn kant op. Op een stenen bankje praten wij. Hij vind het een klompje cellen en dat het nog niets is. Ik zoek op Google een echo foto, ik denk dat ik 7 weken zwanger ben. Hij schrikt, het is echt al een klein mensje. Samen lopen wij door de winkelstraat terug naar mijn huis, grapjes makend over de baby. Wij nemen afscheid, hij gaat naar het strand waar zijn familie op vakantie is en ik naar mijn werk. 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Zwanger

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je