{{ message.message }}
{{ button.text }}

De kriebels zijn onhoudbaar

We willen zo zo zooo graag.. dat we bijna niet meer kunnen wachten... een nieuw begin.. na 2 jaar van verdriet, spijt en een klein sprankje hoop...

Afbeelding blog 'De kriebels zijn onhoudbaar'

Het is 19 september, 2018... en het komt nu eindelijk dichterbij..

Eind oktober gaan wij op vakantie, heerlijk samen naar Thailand, m'n lief en ik... samen... nu we nog even samen zijn.
Sinds 2 weken ben ik dan eindelijk gestopt met mijn pil... nu wordt het echt.
Het voelt alsof mijn verlangen eindelijk bevredigd wordt... we gaan straks voor een kindje.. (en nu maar hopen dat het (nog) lukt..)
Aangezien ik eerder zwanger ben geweest, zou je denken dat het wel zou lukken, maar wat een angst leeft er in mij dat die keer de eerste en laatste keer was.... wat als het nu nooit meer lukt?? ik zal mijn leven lang spijt hebben....
Maargoed, laten we daar vooral niet aan denken, en uitgaan van het positieve ( EEN POSITIEVE TEST STRAKS!!)...

Omdat wij op vakantie gaan naar Thailand, moeten wij het tot die tijd veilig doen, ja ja, veilig vrijen haha, dat is me wat.. even wennen weer.... elke avond een regenjasje mee naar boven, want je weet nooit wat er staat t gebeuren als we naar bed gaan haha..
Het feit dat ik nu eindelijk gestopt ben met de pil geeft me een innerlijke rust.. we zijn er mee bezig.. het is in gang gezet.. ik ben mijn cyclus aan het peilen. Volgende week moet ik voor het eerst weer 'écht' ongesteld worden en ben ik dus als het goed is vruchtbaar.
10 ovulatietestjes zijn inmiddels al de revu gepasseerd en 4 van die 10 bleek ik dus vruchtbaar?! (hoe dan.. volgens mij klopt er nog geen hout van want dat kan toch helemaal niet? ) maargoed, ergens geeft het een rust.. een soort veilig gevoel van dat het wel goed zit,, en het straks allemaal goed zal komen.
Ik kan niet wachten tot we op vakantie zijn geweest en terug zijn.. dan nog een maandje wachten (ivm het Zika virus dat heerst in Thailand) en dan kunnen we er EINDELIJK voor gaan.
Dan kan ik eindelijk van dat vreselijke verlangen een werkelijkheid maken en mijn droom om weer zwanger te worden laten uitkomen.
Wat kijk ik er naar uit.. wat een intens geluk zal het zijn deze keer samen blij te zijn, te springen, te dansen, te huilen... wat zal het overweldigend zijn, zo gewenst, zo lang naar uitgekeken, zo geplant deze keer... en deze keer wel onze keus... voor de volle 1000%!
Ik kan niet wachten samen naar de eerste echo te gaan.. met mijn lief.. samen naar ons kindje kijken.
Ik ben al eerder geweest.. maar toen was alles anders.. toen was alles negatief, en ging het gepaard met zoveel wanhoop en verdiet... en eenzaamheid.. aangezien mijn vriend niet mee kon die dag om voor het eerst en laatst naar ons kindje te kijken. Het was nog zo klein.. maar het was er, en wat ben ik dankbaar voor de echo foto's die ik heb van onze Sem.... en wat is het gemis nog elke dag intens. ik kan er nog steeds niet goed over praten want als we het erover hebben merk ik dat ik er nog steeds niet overheen ben, en misschien zal dat wel nooit gebeuren.
Ik zie deze volgende zwangerschap dan ook niet als een vervanging voor Sem... maar wel als een zegen, en een opvulling van mijn moedergevoel.. een gevoel dat nooit bevestigd is met een kindje.. omdat het gewoon weg niet kon toen der tijd.
Ik voel mij soms ook intens schuldig.... omdat het voelt alsof ik niet opnieuw zwanger mag worden.. ondanks dat nu alles anders is en de situatie na 2 jaar ontzettend veranderd is, we wel toe zijn aan een baby.
Maar het verlangen overheerst... wat willen wij dit intens graag... eindelijk een kindje vasthouden, zien, voelen.. het zwanger zijn.. ik wil het meemaken, WIJ willen het meemaken, samen.
Ik ben al mama, en voel me ook zo, maar kan dit nergens in uiten... dus was zal het heerlijk zijn straks een kleintje in mijn buik te hebben.
Ik kan deze gedachte moeilijk van mij afzetten in mijn dagelijks leven op dit moment.. omdat het dan eindelijk dichterbij komt... ik mag nu echt gaan dromen.. echt gaan aftellen....!!
De kamer is al bijna klaar, kleertjes hangen al... ik ben er zo klaar voor, misschien wel meer dan zou moeten.... alles is gereed.. voor een baby. zo ongepland en onzeker,en on-klaar we de laatste keer waren, zo 200% ready zijn we nu!!! ik wil nu laten zien dat we dit kunnen, dat we het aankunnen, er klaar voor zijn, dat de baby in een warm en rustig nestje komt.. waarin papa en mama helemaal klaar zijn om het avontuur aan te gaan! financieel stabiel, huisje, gelukkig, vaste baan.. alles zoals het toen had moeten zijn.
We kunnen het overdoen, en wat ben ik dankbaar dat we het over kunnen en gaan doen.. deze keer doen we het beter.... ik kan niet wachten.
het beheerst mijn leven... zodanig dat ik nergens anders meer aan kan denken... ik kan niet meer wachten, en vriendlief ook niet.... laat het gauw zover zijn.
laat het gauw tijd zijn voor vakantie, laat ik gauw vruchtbaar zijn, laat mijn lichaam zijn werk doen en onze diepste wens gehoord worden... laat ik gauw zwanger zijn in December, en 2019 opnieuw beginnen.. met een klein wonder... een nieuw begin.... een avontuur na alle donkere dagen, 2 jaar van verdiet en eenzaamheid... het niet kunnen delen van verdriet en een verloren kindje ( want zo voelt het toch.. ondanks dat wij dit samen besloten hebben)... het blijft ondragelijk zwaar. Maar nu gaan wij voor een nieuwe kans.
Sem vind het goed... zijn of haar zegen hebben we.. we mogen, een nieuw start maken... een kindje is welkom... want Sem, zullen we nooit vergeten, en hoort voor altijd bij ons....

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je