{{ message.message }}
{{ button.text }}

Blog 2 - De bekendmaking

Afbeelding blog 'Blog 2 - De bekendmaking' Achtergrond blur afbeelding

Het is donderdag 30 november 2017, twee dagen nadat ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen had. De meeste mensen wachten tot de eerste echo is geweest met de bekendmaking van de zwangerschap. Ik wacht twee dagen, blijkbaar. Sinds ik in de ogen van de toekomstige vader van mijn kind heb gekeken, wist ik dat ik dit gevoel met iedereen wilde delen. Zo snel mogelijk. Te beginnen met onze (groot)ouders.

Het is voor de ouders van mijn vriend de eerste keer dat zij opa en oma worden en misschien juist daarom vind ik het nog spannender om het ze te vertellen. We hebben afgesproken om te komen eten en aangezien de oude man met de lange baard en mijter op bijna voor de deur staat, besluiten we een klein Sinterklaascadeautje te kopen voor ze. Ik koop het boek 'opa en oma Pluis' van de heer Bruna en schrijf een gedichtje binnenin dat ik gevonden heb op internet:

'Het is hier donker, het is hier puik

en ik zit lekker warm in mama's buik.

Nu ben ik aan het groeien,

want ik ben nog maar heel klein.

Ik vind het leuk dat jullie mijn opa en oma zullen zijn!'

Eenmaal aangekomen bij mijn schoonouders, blijkt mijn schoonmoeder nog niet thuis te zijn. We moeten dus nog even wachten en we praten zo gewoon mogelijk met de aanstaande opa. Zodra 'oma' ook arriveert, moet zij uiteraard eerst even een drankje hebben en moeten we eigenlijk ook eerst even 'normaal' praten. Maar wanneer ik niet langer normaal kan doen, pak ik het cadeautje erbij en laat het ze uitpakken. Onder luide verontschuldigingen dat zij niet aan ons hebben gedacht met Sinterklaas, beginnen ze heel netjes en voorzichtig met uitpakken. Wij hebben nooit onder stoelen of banken geschoven dat we graag een kindje willen, maar iedereen dacht dat we daar nog wel even mee zouden wachten. Het kwam dan ook als een totale verrassing bij ze aan, maar ze waren enthousiast. Vooral voor mijn schoonvader bijzonder, want mijn schoonmoeder is hertrouwd en dus is hij niet de biologische opa. Voor ons is hij echter net zoveel opa als de andere twee opa's en gelukkig voelt hij dit zelf ook zo. Missie 1 geslaagd!

2 december 2017. Vandaag vieren we Sinterklaasmiddag/avond bij mijn ouders en dus de uitgelezen kans om ook hier wat cadeautjes te overhandigen. Mijn ouders zijn al opa en oma van twee kleinkinderen en dus is het lastiger om een cadeau voor hen te zoeken. Mijn zus wordt echter voor het eerst tante, dus mijn plan was compleet. Voor mijn ouders heb ik rompertjes gekocht met 'opa' en 'oma'. Voor mijn zus heb ik een rompertje met 'tante'. We zijn al vroeg bij mijn ouders, maar we moeten nog heel lang (lees: 3 uur) wachten tot we kunnen beginnen met de cadeaus, omdat nog niet iedereen aanwezig is. Wanneer we wel gaan beginnen, is mijn vader ondertussen ook bezig met koken en dus staat hij meer in de keuken dan in de huiskamer bij de cadeaus. We besluiten om eerst wat andere cadeaus te doen, maar ik kan niet lang meer wachten en ik roep mijn vader erbij. Het irriteert hem, want hij is bezig en als hij wegloopt brandt het eten aan. Vijf minuten later weet hij toch even van zijn potten en pannen los te komen en krijgt hij van mij zijn cadeau in zijn handen gestopt. Ook mijn moeder en mijn zus maken hun cadeau open. Voor zus was het geen verrassing meer, aangezien zij de eerste was die van mijn zwangerschap wist.

Mijn ouders hadden niks door en bedankten mij voor de leuke rompers. Ik geef aan dat ze ook even naar het cadeautje van mijn zus moeten kijken en mijn moeder kijkt verschrikt. Haar ogen vullen zich met vocht en ze vraagt of het echt is. Ze omhelst me en mijn vader bedankt mij nogmaals voor het leuke rompertje. Nou hoef je van mij niet per se super enthousiast te reageren, maar dat zou wel leuk zijn. Een paar minuten later blijkt waarom, wanneer hij roept 'OH! Moet ik het z贸 zien?!' en ook hij komt mij omhelzen. Missie 2 geslaagd.

Voor missie 3 moeten we naar de opa en oma van mijn vriend, waar ook zijn vader is. Opa en oma krijgen een kleurboekje met stiften van Nijntje en mijn schoonvader (nummer 2 dus) krijgt een mok van Blond met 'Opa' erop. Mijn schoonvader is een stoere man met een heel klein hartje. We hadden geen uitbundige reactie verwacht. Des te leuker was het om dit wel te mogen aanschouwen. Deze stoere man werd eventjes heel klein en het geluk stond met koeienletters in zijn ogen geschreven. Wauw, wat een geluk dat onze kleine man/meid drie fantastische opa's gaat krijgen!

Het voelt gek om niet meer de enige twee (met zus erbij drie) personen te zijn die weten van jouw bestaan. Wel voelt het enorm goed om ons geluk te delen met de mensen waarvan wij het meest houden. We kijken uit naar 19 december 2017, de dag van de eerste echo. We gaan je ontmoeten, kleine uk!

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je