{{ message.message }}
{{ button.text }}

Blijdschap

Afbeelding blog 'Blijdschap' Achtergrond blur afbeelding

Nog een beetje bijkomen van wat we net op de test hadden gezien, knuffelden we elkaar. En nu? Vroeg mijn vriend zich af. Ik vertelde dat ik al op internet had gelezen dat ik nog niet gelijk actie hoefde te ondernemen. Laten we het eerst maar even bezinken vertelde ik hem.

Op dat moment rookte ik nog als een ketter en voelde ik me gelijk schuldig elk moment dat ik een sigaret op stak. Ik ben toen gelijk gaan minderen.

De volgende dag zijn we s avonds koffie gaan drinken bij mijn ouders en mijn broertjes. Daar hebben we ons prille geluk gedeeld. Wat was iedereen blij en gelukkig. Mijn vader moest huilen zo blij dat hij opa werd.

Ik heb mijn 1 na laatste sigaret die avond gerookt met mijn broertje. Ik heb hem mijn 1 na laatste sigaret uit het pakje gegeven en heb thuis snachts mijn laatste gerookt. Ik moest en zou gaan stoppen voor dit kleintje. (En dat is mij trouwens tot op heden nog steeds gelukt, zonder te smokkelen!)

Maandags de verloskundige praktijk gebeld we konden daar over 3 weken terecht dan zou het ongeveer 8 weken zijn.

Wat een spanning die weken naar onze eerste echo toe. We hebben onze schoonouders het goede nieuws verteld en ik heb 2 vriendinnen in vertrouwen genomen om het te vertellen. Elke avond wreef mijn vriend lief over mijn buik en waren we over onze toekomst aan het praten. Wat was dit allemaal spannend.

Eindelijk was het zover onze eerste afspraak en echo. Met een volle blaas ging ik liggen. Ja hoor een piepklein boontje kwam te voorschijn. Het hartje klopte heel goed en was duidelijk zichtbaar. We hebben het toen nog niet kunnen horen maar om het te zien was voor ons al prachtig. Op slag verliefd op iets kleins. We hebben zelfs kunnen zien uit welke eierstok het eitje was gesprongen. S avonds gelijk na de echo naar mijn ouders gereden om de foto te laten zien. Super blij en trots!

Over 3 weken zouden we de termijn echo hebben. Dan zou het ook al een stuk groter zijn als dat het nu was. Wat spannend! We leefden echt naar dit moment toe.

Met 9 weken hebben we ons geluk gedeeld met wat vrienden en naaste familie. We zouden het pas groots op Facebook bekend gaan maken na de termijn echo. Dan heb je toch een stukje extra zekerheid. Iedereen was erg blij voor ons en sommige vrienden hadden het al door aangezien ik niet meer rookte en niet meer aan de borrel was in het weekend.

Ik kocht al wat zwangerschapskleding en aangezien ik in de zomer zwanger zou zijn ook maar vast 2 korte broeken en wat hemdjes. De dag voor de termijn echo droeg ik voor het eerst een zwangerschapsbroek. Dit zat zoveel lekkerder dan mijn eigen broeken want die begonnen nu toch al wel een beetje strakker te zitten. Ik was stiekem al een beetje trots op dit ienieminie buikje.

In mijn volgende blog vertel ik over de termijn echo en het drama wat dat met zich mee bracht. 

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je