{{ message.message }}
{{ button.text }}

Bang voor kinderen?

Is dat überhaupt mogelijk?

Afbeelding blog 'Bang voor kinderen? '

Mijn moeder was zestien toen zij zwanger raakte. Zwanger van haar eerste kind en dat kind ben ik.

Toen ze 23 jaar was had ze drie kleine meisjes. Naar mijn idee was ze nog lang niet klaar voor ons. Ze had meer tijd nodig om zichzelf en de wereld om haar heen te ontdekken. En er zo achter te komen waar ze écht aan toe was. Mede dankzij het feit dat ze zelf niet wist wat ze wilde, zijn mijn zusjes en ik bij verschillende pleeggezinnen terecht gekomen.

Als ik me niet vergis, zei mijn moeder dat ze me zo jong heeft gekregen omdat ze wilde dat iemand van haar zou houden. Ik begrijp de noodzaak om bemind te worden, maar als je wilt dat iemand van je houdt, koop dan een hond. Als je die hond eenmaal hebt geleerd om van je te houden, weet hij niets anders. Maar een baby is niet zo. Een baby 'neem' je niet zomaar. Tenminste, dat vind ik.

Maar eigenlijk denk ik dat mijn moeder zich dit totaal niet heeft gerealiseerd. Gerealiseerd hoe het is om moeder te zijn en wat er allemaal bij komt kijken, terwijl jezelf nog in de groeit bent. Van de één op de andere dag had ze zoveel meer verantwoordelijkheden waardoor ze haar jeugd veel te snel voorbij ging.

Toen ik een jaar of zeven was, begon ik langzaam door te hebben wat er aan de hand was. Zij was de werkende vrouw die het geld verdiende en ik... Ik was de huisvrouw die zorgde voor het huishouden en voor mijn zusjes. Ik vond het echt niet erg om mama te helpen, tuurlijk dat hoort er nou eenmaal bij. Maar dit ging te ver... Mama heeft haar jeugd gemist door ons en ik heb mijn jeugd gemist door haar. Het éne na het andere pleeggezin volgde. En ik heb mijn moeder al jaren niet meer gezien.

Nu ben ik van mening dat je moet wachten met kinderen totdat je je volwassen voelt en dat volgens je omgeving ook bent. Dan heb je meer tijd om met stress te leren omgaan, zonder terug te vallen. Verder kan je sparen voor je kind en wennen aan het idee van het leven als moeder.

Natuurlijk, een tienerzwangerschap kan ook goed uitpakken maar zo heb ik het helaas nooit gezien. Daarom vind ik het onwijs moeilijk om te bepalen wanneer ik zelf klaar ben voor kinderen. Ik ben zo bang dat ik de opvoed-genen van mijn moeder heb en dat het helemaal de verkeerde kant op gaat. Ik wil mijn toekomstige kinderen een geweldige jeugd geven maar hoe?

Kunnen jullie mij helpen?

Liefs

Note van de redactie: Je kunt op onze site gewoon anoniem je verhaal zelf posten. Maar wil je dat niet zelf doen maar wel je verhaal delen met andere moeders? Mail je verhaal dan naar info@mamaplaats.nl o.v.v. Anonieme Inzending   

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je