{{ message.message }}
{{ button.text }}

Achter de wolken schijnt de zon #13

bijna 39 weken zwanger, aftellen, eerste oefenweeën en weer wat vervelende dromen...

Afbeelding blog 'Achter de wolken schijnt de zon #13'

Afgelopen donderdag weer controle bij de verloskundige gehad. Alles gaat nog steeds goed, wel viel haar op dat mijn bloeddruk iets hoger is dan normaal (heb een relatief lage bloeddruk) en daarom moet ik komende woensdag terugkomen in plaats van later in de week. Het is nog niet verontrustend en ons kleintje mag nog altijd zelf de geboortedatum bepalen, maar ze nemen liever het zekere voor het onzekere.

Verder is het een week geweest van rustig aan doen, in kleine etappes een beetje poetsen en wassen. Want ja nesteldrang is al over the place natuurlijk.

Ook is het week met mindere momenten. Zo begint ons kleintje écht in de weg te zitten. Voel ik me net een gestrande walvis en wordt ik gek van mijn nachtelijke avontuurtjes naar de wc (waarna ik dan maar moeizaam in slaap kan vallen…). Dit is nog niet alles, ook wordt ik weer lastig gevallen door vervelende dromen, afgelopen nacht zo heftig dat ik badend in het zweet wakker werd.

Ik droom de laatste tijd namelijk weer over mijn ouders en dit zijn geen leuke dromen… Altijd is er ruzie, maken ze mijn partner weer zwart of voel ik de angst voor agressief gedrag. Soms vraag ik me af of ik hier ooit nog vanaf kom, zucht. Naarmate de uitgerekende datum dichterbij komt en je bepaalde dingen gaat overdenken, kom ik er ook achter hoe er altijd tegenover mij is gedaan. Er altijd het gevoel dat je niet goed genoeg was of dat je ergens tekort schoot, werd aangepraat. Dat een onenigheid nooit normaal uitgepraat kon worden, maar dat dit altijd in ruzie moest met veel verbaal kabaal en gooien met spullen… Als ik hieraan terug denk maakt het me bang, onzeker en verdrietig. Zucht. Ik hoop zo dat wij het beter doen, ook al zijn sommige dingen voor ons ook lastig. Daarom overweeg ik nu om EMDR te gaan volgen, in de hoop meer grip te krijgen op het verleden, zodat ik hier minder (of misschien wel niet meer) door wordt lastig gevallen en ook om een stevigere fundering te hebben voor ons kleintje. Alleen hiervoor moet je weer verwezen worden door de huisarts, zucht. Aangezien ik hier niet zo’n goede band mee heb en in het verleden bij praktijkondersteuner GGZ heb gelopen en dit zonder reden heb gestopt, zie ik hier wel tegenop. Maargoed, ik zal het vanavond eerst eens met mijn man bespreken en kijken hoe of wat verder.

Verder begint het langzaam aan toch ook wel te rommelen in mijn buikje en heb ik al wat oefenweeën (of iets wat daarop lijkt) gehad: het voelt als kramp onderin mijn buik. Het is dan even vervelend, maar meestal als ik het voel ook al weer weg. Verder “hobbelt” ons kleintje nog vrolijk verder in mijn buik en voel ik hem/haar geregeld bewegen.

Ik ben benieuwd wat de komende tijd gaat brengen en wanneer ons kleintje gaat komen. Ik hoop toch ergens wel heel hard de 18de. Hoe dan ook is hij/zij meer als welkom en kan ik niet wachten om ons kleintje lekker te knuffelen en in mijn armen te sluiten.

Ik houdt jullie hoe dan ook op de hoogte!
Liefs, Butterfly 92

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je