{{ message.message }}
{{ button.text }}

5 weken na de eerste bloeding, nog steeds bloedverlies!

Wat zou jij doen als ze je vertellen dat je ieder moment je gezonde baby kan verliezen? Dat alles goed kan blijven gaan, of totaal niet?

Afbeelding blog '5 weken na de eerste bloeding, nog steeds bloedverlies!'

Een week geleden schreef ik over mijn plotselinge ziekenhuis opname met 15 weken zwangerschap.

Het gaat alweer een poosje goed, nou goed.. Mijn kind is gezond. Niets mis mee (over een paar uur de 20 weken echo dan weten we het 'zeker') De meeste mensen in mijn omgeving zijn het alweer vergeten, vragen er niet meer naar en denken er niet meer aan. Logisch wat mij betreft. Directe kennissen en familie vraagt wel wat vaker hoe het gaat. Iedereen is vol hoop. Het gaat al weer zo lang goed.

Dat wel, alhoewel, wat de meeste even vergeten is dat er per dag nog 5 tot 10 keer bloedverlies is. Nog steeds. De laatste dagen wat minder (ik durf amper blij te zijn) Maar ondertussen heb ik manlief al voor de tweede keer op maandverband uit moeten sturen. Probeer het eens bij jou man trouwens, krijg je leuke verhalen van. (hij gooide het bij een totaal onbekende in het wagentje.. dat bleek ook een oudere vrouw en die keek hem bepaald raar aan..)

Toen ik net terug kwam uit het ziekenhuis was ik ontzettend bang. Ik had via via gehoord dat kindjes onder de 16 weken (miskraam) niet mee naar huis mochten. De opluchting was groot toen ik voorbij die leeftijd was. Het kan ieder moment mis gaan. Totdat het kindje geboren is, blijft dit een heel groot risico. En ook al wil ik er niet aan denken, ik doe het wel!

Mijn man en ik hebben er wel eens over gepraat, verspreid over meerdere dagen en zelfs weken. Wat als.. echt praten erover konden we niet. Informatie erover opzoeken haast nog minder. En toch moest ik het weten. Noem me misschien heel raar, maar ik wilde niet voor verrassingen komen te staan. Dat je bijvoorbeeld je kind achter laat omdat het ziekenhuis dit van je wil, terwijl je heel andere rechten hebt.

Met veel tranen en verdriet, steeds weer wat opgezocht. Steeds een beetje info erbij. Niemand kan mij nu meer wat wijs maken, als mijn nachtmerrie waarheid wordt. Ik weet zelf wel hoe het zit. Ik had het gevoel dat ik dit verplicht was naar mijn kindje, om het te beschermen, ook als..

Wat zou jij doen? zou je je rechten willen weten? Of zou je alles op je af laten komen? Zou je later spijt hebben als je niet wist waar je aan toe was, als.. En je daardoor een min of meer gedwongen keus maakte die je achteraf gezien niet had hoeven/willen maken?

Of ben ik nu zo raar?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Zwanger

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je