{{ message.message }}
{{ button.text }}

2/7 middageditie: Oefenweeën en lentezon als beloning

De dag is halverwege en nu al weer genoeg te vertellen. Vandaag dan ook twee blogs; een middag- en avondeditie.

Afbeelding blog '2/7 middageditie: Oefenweeën en lentezon als beloning'

Gisteravond eindigde ik met een warm bad vol geurende bubbels en de film Mama Mia. Zonder water over de rand van het bad te laten klotsen danste ik in bad mee op de vele ABBA liedjes en genoot van de warmte en rust. Rust omgezet naar opgebouwde energie die ik vannacht even nodig had. 

Het bad liep leeg, de romige bodycrème riep 'haal die vingers eens door mij heen' en het bed met kraakhelder wit beddengoed knipoogte naar mijn lege plek. Garantie verzekerd voor een rustiek lijf en heerlijke nacht slapen zou je zeggen. Helaas. Jammer. Pech. Ik lig nagenoeg tot 04.30 uur wakker en tel er ook vier toiletbezoeken bij op. Daar blijft het niet bij, dan hadden jullie me nu niet gehoord, nee mijn buik vormt zich tot een harde sloopkogel en heeft een nachtelijke sessie oefenweeën bedacht. 
Geleerd een gegeven paard niet in de bek te kijken dus ik aanvaard de nachtsessie oefenweeën, nooit afgesproken dat het een halve nacht moet duren maar ik heb weinig in te brengen. Ik blijf uiterst kalm en haal de ene naar de andere zwangerschapsyoga houding en puf methode naar boven. De harde sloopkogel in mijn buik is ook nog eens loodzwaar dus bij het uit bed gaan vormt mijn rug zich dermate hol dat menig skater zich plezierig zou wagen op mijn gevormde halfpipe. In de badkamer voer ik staand een aantal relax yogaposes uit. Ah verlichting. Heel fijn. Terug in bed beginnen we weer van voor af aan en ook draaien is nu ook een uitdaging. Van links naar rechts en van rechts naar links gaat zo: doef, bam, boink, grrr!!! Op mijn rug liggen is al helemaal een no go, binnen no time lijkt het alsof ik door die sloopkogel aan de onderkant van het bed eindig.  

Met elk uur erbij op de klok, iedereen in rustiek dromenland en het hele alfabet weg gepuft te hebben begin ik het toch een beetje zat te worden. Aan alles voel ik dat dit nog niet doorzet en vind de nachtelijke oefenweeën nu wel welletjes geweest. Ik aai liefelijk over mijn buik en praat tegen het kleine babymeisje in mij dat mama nu toch echt graag even wilt slapen. Niet veel later ben ik in slaap gevallen om twee uur later weer wakker te worden van de wekker van lief. Hem voorzien van een broodje en fruit zwaai ik naar de wegrijdende auto en vertrek weer richting bed. Please laat me slapen... Gelukt, om 11 uur word ik wakker. Volle zonnestralen schijnen door de houten jaloezieën de slaapkamer binnen.  

De zon houdt aan, geeft een prachtig lichtspel door de hele tuin heen. Ik open de slaapkamerramen en snuif de frisse buitenlucht op. Het lijkt wel lente. Begin van de middag wandel ik mij richting het bos en zie op een open plek een bankje zeer uitnodigend in de volle zon staan. Wat kan zon wonderen doen bij een mens. Ik laad letterlijk op, voel euforie, sluit mijn ogen en geniet het volgende half uur van alles en niets. Deze zon heb ik na het nachtelijk avontuurtje meer dan verdient, mijn beloning voor het volhouden. 

Benieuwd wat de avondeditie brengt...

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Zwanger

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je