{{ message.message }}
{{ button.text }}

Zwanger worden - Toch eerder hulp?

Vandaag was mijn belafspraak met de gynaecoloog. We hebben een kort gesprekje gehad en dat maakte me in de war. Krijg ik ineens eerder hulp?

Afbeelding blog 'Zwanger worden - Toch eerder hulp?'

Ik had het me nog zo voorgenomen. Vandaag zou ik de gynaecoloog vertellen dat ik de komende tijd toch graag aan de pil wil gaan. Ik was vastbesloten. Misschien kon dit mijn cyclus op langere termijn wel weer op orde krijgen en aangezien ik toch nog lang geen hulp zou krijgen was dat een weloverwogen beslissing. Ik ben namelijk klaar met die gekke cyclussen. Na onze uitspraak van de WSNP dacht ik dat het alleen maar in mijn voordeel zou werken voor mijn cyclus. Het is zo'n stressvolle periode geweest voor ons en dat viel na de uitspraak ineens weg. Wellicht zou dan ook mijn lichaam rustiger worden nu we in rustiger vaarwater zitten. Helaas is dit niet het geval. Ik zit namelijk in mijn tweede lange cyclus. Dit keer zit ik alweer op 67 dagen en dat vind ik erg frustrerend. Gezien dat mijn cyclus na de miskraam varieërde van 20 tot 38 dagen zijn dit echt wel uitschieters. Tijd om de boel eens om te gooien....

Om half één werd ik gebeld en werd me gevraagd hoe het ging. Ik vertelde over de diëtiste en dat het afvallen de goeie kant op gaat. De kilo's verdwijnen langzaam, maar dat was ook wat de diëtiste het liefst zag. Dit begreep de gynaecoloog heel goed en gaf aan dat dat dus alleen maar positief kan uitpakken op de langere termijn. Toen ik hem vertelde over mij cyclus die wederom richting de 70 dagen ging was hij wat minder te spreken. Ik had me er op ingesteld dat hij zou zeggen dat het allemaal door het gewicht kwam, dat er niets anders op zou zitten dan eerst kilo's af te vallen zodat de cyclus weer normaal zou worden, maar dit zei hij niet. Integendeel, hij gaf aan dat hij me graag op korte termijn wilde zien. Nu ik voor de tweede keer op rij zo'n lange cyclus heb wil hij toch graag een inwendige echo gaan maken en daarna bespreken wat we nu verder moeten doen. Hij gaf aan dat we dan misschien kunnen kijken of we alvast met medicijnen kunnen beginnen. Gezien ik toch aan het afvallen ben konden we gelijk verder gaan kijken. Vervolgens werd ik doorverbonden met de assistente om een afspraak te maken voor over dik twee weken. 17 mei mag ik heen....

Ik heb niet verteld dat ik aan de pil wilde gaan. Toen hij begon over verder kijken en zien of hij toch misschien al wat voor mij kon betekenen heb ik mijn mededeling maar van mijn lijstje geschrapt. Of dat verstandig was? Ik weet het niet. Ik ben dankbaar dat hij me verder wil helpen, maar tegelijkertijd ben ik ook in de war. Had ik eindelijk de keus voor mezelf gemaakt om de pil weer te pakken, komt dit ineens op mijn pad. Dit was niet het antwoord dat ik verwachtte en tegelijkertijd stel ik mezelf de vraag of ik dit wel wil. Wil ik wel geholpen worden? Moet ik wel zover gaan dat we straks misschien de medische malle molen in gaan? Wat moet ik eigenlijk verwachten van onze volgende afspraak? Zomaar een greep uit mijn gedachtegang. 

Wat zouden jullie doen? En wat zijn overigens jullie ervaringen, mocht je dit zelf hebben meegemaakt?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je