{{ message.message }}
{{ button.text }}
Afbeelding blog '36+' Achtergrond blur afbeelding
Ik heb er nooit bij stil gestaan dat ik vanaf 36 jaar risico loop op een kind met een afwijking. Ik heb altijd gedacht dat het pas na mijn veertigste misschien moeilijker zou zijn. Hoe ik er bij kom weet ik niet. Bij de eerste kennismaking met mijn verloskundige wees zij mij erop dat ik, gezien mijn leeftijd, kans heb op een baby met downsyndroom omdat ik 38 jaar ben. Terwijl het nog niet tot mij doordrong dat ik als alleenstaande een baby verwachtte, moest ik ook bedenken wat ik zou doen als mijn baby downsyndroom zou hebben. Mijn verloskundige vertelde mij dat ik kosteloos een vruchtwaterpunctie kon laten doen. Ik  wist niet wat het was tot dat ik op internet las over de verschillende onderzoeken waaronder de vruchtwaterpunctie. Ook sprak ik mijn vriendinnen die net als ik in de dertig zijn. Het gaf me veel onrust en angst. Ik voelde dat mijn baby gezond zou zijn en dat ik mij geen zorgen hoefde te maken. Mijn verloskundige, die zelf erg rationeel is, vertelde mij dat ik, gezien mijn leeftijd meer risico op een kind met downsyndroom heb en dat het verstandig zou zijn om een vruchtwaterpunctie te doen.  Ik las op internet dat een vruchtwaterpunctie een miskraam kan veroorzaken. Mijn verloskundige zei, “ dus jij neemt liever het risico op een kindje met downsyndroom dan risico op een miskraam”?. Dat kwam hard aan. Ik heb uiteindelijk besloten om een combinatietest te doen. Als daaruit zou blijken dat ik een verhoogde kans heb op een kind met downsyndroom, zou ik erover nadenken om een vruchtwaterpunctie te doen. Uit de combinatietest  bleek dat ik geen verhoogd risico had. Vervolgens kwam ik achter dat ik evenals de vader van mijn kind drager ben van sikkelcel. Dat schijnt veel voor te komen bij mensen uit Afrika en uit het Middellandse zee gebied. De verloskundige kwam weer met de vraag of ik abortus zou willen overwegen als mijn baby kans heeft op de sikkelcel. Ook dit keer weigerde ik, want mijn gevoel was goed. Wel werd ik angstig en de hormonen maakten het allemaal erger. Gelukkig stelden mijn vriendinnen mij gerust en probeerde ik mijn angsten los te laten. Zolang ik maar aan mijn positieve gevoel vasthield zou het goed komen. Ik vond het erg vermoeiend om assertief te zijn terwijl ik me emotioneel en angstig voelde. In mijn werk ben ik rationeel en assertief maar als zwangere vrouw was ik erg gevoelig en emotioneel. Ik voelde dat ik steeds weer voor mezelf en mijn baby moest opkomen. Na de geboorte van mijn baby werd bloed uit de navelstreng genomen om de uitslag van de hielprik te bevestigen. Mijn baby bleek helemaal gezond te zijn.  Dit bevestigde mij weer dat ik altijd op mijn gevoel moet afgaan en mij niet moet laten leiden door de druk van anderen.  Dat is wat ik heb geleerd tijdens mijn zwangerschap. Vertrouw op je gevoel en laat je niet leiden door angst.

Vond je mijn blog interessant?

Vergeet me dan niet te volgen, dan mis je geen blogs meer van mij!

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je