{{ message.message }}
{{ button.text }}

zwanger en ziek zijn

Jeej we zijn zwanger van ons eerste kindje wat waren wij blij tot de dag dat we slecht nieuws kregen.

Afbeelding blog 'zwanger en ziek zijn '

we waren zo blij dat we zwanger waren van ons eerste kindje.

Helaas na 5 en half maand was ik verkouden en dacht dat ik een keelontsteking had.

Niets bleek minder waar te zijn.

Naar de huisarts gegaan ik had intussen een dikke nek aan de zijkanten.

Ik leek wel spongebob maar dan niet geel. 

De huisarts had mij antibiotica meegegeven en als het na 1 week niet weg was moest ik terug komen. Na een week was mijn nek nog steeds het zelfde. Weer terug naar de huisarts toe en ze dachten dat ik de bof of pfiffer had. Toch maar naar het ziekenhuis toe. Ze gingen voelen aan mijn nek en zonder uitleg werd ik meteen opgenomen voor verder onderzoek. Na 2 dagen werd ik geopereerd om weefsel op kweek te zetten. Na een paar dagen (20 april 2010) kreeg ik de uitslag te horen. FOUT!!! Ik bleek lympklierkanker te hebben. OOHH MY GOD!!! Er spookt meteen van alles door mijn hoofd. En meteen krijg je de bons van de artsen " als we je niet behandelen dan kom je te overlijden". Wow dacht ik en nu sta je dan voor de keus want als antibiotica slecht is tijdens de zwangerschap laat staan chemokuren. Dus we hadden er zelfs over na gedacht, wat we moesten doen met de zwangerschap want niet behandelen is overlijden en een baby zonder moeder is ook niks. Uiteindelijk met de artsen erover gehad en die zeiden we kunnen je tijdens de zwangerschap behandelen maar er zit een risico aan voor je baby. (De baby kon te vroeg geboren worden en kan ondergewicht hebben) en er was voor mij ook een risico onvruchbaarheid en kaal. 

Voor dat ik mijn eerste chemo kreeg dacht ik oh nee mooie lange haren en keer op keer geconfronteerd worden dat mijn haren uitvallen dat wilde ik niet. Op dat moment heb ik zelf besloten om naar de kapper te gaan en mijn haren eraf te laten scheren. Uiteindelijk ben ik doekjes gaan kopen zodat het niet opviel dat ik nog maar 1 mm haar op mijn hoofd had. Uiteindelijk voor niks gekocht want heb het nooit gedragen vanaf het begin ben ik gewoon met mijn bibob boodschappen gaan doen.

Ik kreeg nog een operatie om een portocat te plaatsen bij mijn hart zodat ze niet keer op keer in mijn hand hoefde te prikken.

de tijd brak aan ik kreeg mijn eerste chemo. Alles ging goed en binnen een week moest er resultaat zijn. En ja hoor er was inderdaad resultaat mijn nek die was al een stuk minder dik. Gelukkig ben ik niet ziek geweest van de chemo. En na 2 maanden dat ik was behandeld kreeg ik een telefoontje van de arts. Ik hoefde niet meer aan de chemo alleen nadat ik was bevallen wel aan de bestralingen moest.

Jeeeeej ik was zo blij kan ik toch nog anderhalve maand genieten van de zwangerschap zonder zorgen. Ook dit was helaas niet het geval. Na 2 weken dat ik te horen kreeg dat ik niet meer aan de chemo hoefde was het dan zover.

Ik, mijn vriend, mijn zus en schoonbroer gingen een wandeling maken in het bos want daar hadden we zin in (22.00u). We waren op de helft van de wandeling en ik krijg in een keer een steek in mijn buik ik kon niet meer lopen zo pijnlijk was het. Dus zijn We rustig opzoek gegaan naar een bankje om even op te rusten. Uiteindelijk na het rusten kon ik weer verder gaan met lopen niks aan de hand. We waren na het wandelen naar huis gegaan en ik was moe van het lopen en wilde gaan slapen. Helaas kon ik niet slapen en had buikpijn  (niet wetende dat het weeën waren) dus ben ik maar in bad gaan liggen. Ik heb de hele nacht in bad gelegen en dacht om 6uur word toch wel tijd om uit bad te gaan. Ben ik nog het hele huis gaan poetsen van beneden tot boven en om 8uur dacht ik word wel eens tijd om te gaan slapen. Ik probeerde te gaan liggen maar op de een of andere manier kon ik niet liggen. Ik maakte mijn vriend wakker en zei er klopt iets niet. Ik kan niet liggen en heb buikpijn en rugpijn. Toch maar voor de zekerheid naar het ziekenhuis gebeld en ik kon meteen komen.

Alle spullen in de auto gezet en we reden naar het ziekenhuis. Toen we op de goede afdeling waren zij ik in een keer het lijkt wel alsof ik moet poepen. Toen werden we begeleid naar de verloskamer en werd meteen aan de ctg aangesloten alles was in orde. Dus gingen ze even kijken hoeveel ontsluiting ik had.  MEVROUW U HEEFT VOLLEDIGE ONTSLUITING DE BABY KAN ELK MOMENT KOMEN. zo boem dat was een klap. Na een half uur te hebben geperst en de kleine er niet uit kwam hebben ze uiteindelijk de gynaecoloog erbij moeten halen. De gynaecoloog was onderweg en op het moment dat hij binnen kwam gelopen kwam de kleine er toch uit. De kleine huilde niet en werd op zijn rugje geklopt en begon te huilen. De baby werd nog even meegenomen om zijn luchtwegen vrij te maken en ik werd gefeliciteerd door de gynacoloog en aan mij werd gevraagd wat het was geworden. Uhmmm ik heb geen idee wat het was geworden. Dus zijn ze snel even gaan vragen wat het was geworden.(oeps foutje van de mensen die de bevalling hadden gedaan maar het was zo hectisch)

HOERA EEN JONGEN!!!

Hij was precies 1 maand te vroeg geboren maar hij zat goed op gewicht.

Nadat ik 4 dagen in het ziekenhuis heb gelegen mocht ik naar huis. Helaas mocht de kleine niet meteen mee naar huis toe. Wat een leegte voelde ik. Ik was bevallen maar ik kom thuis zonder baby. De volgende dag ging ik de kleine voeden en kreeg geweldig nieuws "onze jongen mocht mee naar huis". Eindelijk begon onze leven met ons klein wondertje.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je