{{ message.message }}
{{ button.text }}

Zwanger en een burn out #8

Onze familie weet nog niks van mijn zwangerschap. Ik wil het ze graag op een leuke manier vertellen, dus struin ik Pinterest af.

Afbeelding blog 'Zwanger en een burn out #8'

November

Pinterest staat vol met leuke aankondigen om je zwangerschap bekend te maken. Waar ik de afgelopen dagen alleen maar geestdodend naar de televisie kon staren, staar ik nu naar de plaatjes op mijn tablet. Onder een verborgen bord pin ik het ene na het andere leuke idee. Ik merk dat dit een fijne afleiding is voor alle zorgen in mijn hoofd. Stiekem kijk ik ook al naar babykamers en andere handigheidjes voor baby's. Bij mijn vorige zwangerschap kwam de miskraam zo snel nadat we een positieve test hadden, dat ik hier totaal geen tijd voor heb gehad. Ik weet zelf ook dat het nog maar pril is. Ik heb uitgerekend dat ik nu zes weken zwanger zou moeten zijn. Nog maar vijf dagen totdat we naar de verloskundige mogen. 

Genietend van de gelukkige momenten die ik ervaar als ik denk aan onze kleine, zijn daar helaas ook nog steeds de zorgen en de extreme moeheid. Ik probeer niet aan mijn werk te denken, maar dat lukt niet. Ik denk aan de kinderen in mijn klas. Hoe het nu met ze is. Of ze al een lieve inval juf of meester hebben. Ik maak me zorgen om leerling N. die van andere leerkrachten/volwassenen niks aanneemt en een speciale aanpak/benadering nodig heeft. En aan leerling J. die veel moeite heeft om het niveau bij te benen, maar er samen met zijn ouders enorm hard voor werkt om toch goed mee te komen. Hopelijk krijgt hij de positieve aandacht die hem blijft motiveren. En lieve leerling E. die als onzekere leerling zo is opgefleurd bij mij als kleuter. Zal haar nieuwe juf of meester dit kunnen blijven motiveren of is al mijn werk voor niets geweest?

Ik schrik op uit mijn overpeinzingen als de telefoon gaat. Het blijkt de arbo arts te zijn die graag een afspraak wil maken. We maken een afspraak voor over twee weken. Door drukte kan het helaas niet eerder. Ik vind het allemaal prima. 

De rest van de week probeer ik nog wat dingen in huis te doen, maar het is minimaal. Ik ben blij dat we een huishoudster hebben die in ieder geval ons huis schoon houdt. Ik voel mij ergens schuldig, want nu ik elke dag thuis zit zou ik het prima zelf kunnen. Toch ben ik blij met haar hulp. Mijn motivatie om iets te doen, laat staan het huis uit te komen, is ver te zoeken.

Op zondagochtend ben ik al vroeg wakker. Ik wil mij nog eigenlijk even omdraaien, maar mijn blaas vraagt om een bezoek aan het toilet. Zonder bril en in het half donker strompel ik naar het toilet. Expres laat ik het licht uit om mijn ogen nog wat slaap te gunnen. Op het moment dat ik wil afvegen voel ik iets slijmerigs tussen mijn benen. Ik schrik en weet precies hoe laat het is en schreeuw om mijn man. Ik hoor hem uit bed springen en naar mij toe haasten. Hij knippert het licht aan en dan ziet hij wat er aan de hand is. Helderrood bloed zit op het wcpapiertje dat ik vasthoud.

Tags:

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je