{{ message.message }}
{{ button.text }}

Zullen ze ons nu met rust laten?

Mijn man ging naar zijn ouders om hen even de waarheid te vertellen. Zal het vanaf nu dan anders zijn?

Afbeelding blog 'Zullen ze ons nu met rust laten?' Achtergrond blur afbeelding

Ons dagje naar Haarlem was precies wat wij nodig hadden. Quality time met zijn drietjes. Precies hoe ik het gezinsleven had voorgesteld. 

De volgende dag ging mijn man naar het werk. Mijn zwangerschapsverlof was nog niet voorbij en zat ik nog thuis. 

Later op de dag mailde mijn man dat hij later thuis is, omdat hij even langs zijn ouders ging. Ik vroeg hem of hij mij op de hoogte wilde houden en of hij het niet al te laat wilde maken. J. was nog maar net 7 weken dus ik moest in de nacht nog opstaan om hem te voeden en te kolven. 

Rond 20 uur kwam mijn man thuis en wij gingen eten. Na het eten vroeg ik hem hoe het gegaan was. Hij zei zoals ik het het verwacht. Mijn ouders vinden niet dat ze verkeerd zijn geweest. Ik heb ze maar duidelijk gemaakt dat jij mijn vrouw bent en J. ons kind. Ik heb een eigen gezin en daar zal ik vol voor gaan. Daar hebben ze mee te dealen. Hierna zei hij meteen niet dat ze zich daar aan zullen houden. Aan mijn man zag ik dat hij was opgelucht door dit aan zijn ouders te zeggen. Hij speelde met J. en is daarna naar bed gegaan. Hij was moe. 

Diezelfde week waren we voor het eerst met J. naar mijn ouders gegaan. Wij hadden ze verrast. Mijn ouders waren blij om ons en J. te zien. Het voelde ook ontspannen. Mijn man bedankte mijn ouders en zus nog een keer voor al hun hulp op het doopfeest van J. Wij maakten het niet al te laat en gingen op tijd naar huis.

Derest van het weekend hebben we met zijn drieën door gebracht. 

Ongeveer een maand later belde zijn ouders ons op en nodigde ons uit om langs te komen. Ze hadden al hun kinderen uitgenodigd. Mijn man vroeg aan mij of we zullen gaan. Ik zei laten we het maar doen. Laten we alleen afspreken dat wij het niet over het doopfeest gaan hebben. Zij hoeven niet te weten hoe alles is gegaan. Mijn man was het met mij eens.

Eerder die week was ik samen met mijn broertje naar de tattooshop gegaan om de namen van mijn zoontje op mijn arm te tatoeëren. Dat was mijn verjaardagscadeau van mijn man. In de avond waren wij ook uit eten geweest. 

Het weekend was aangebroken en wij zaten bij zijn ouders. Het moment dat wij binnen liepen werd er continue foto's gemaakt van J. Er werd niks anders gedaan. Over mijn tatoeage had zijn moeder (weer) een uitgesproken mening over. Op alles werd er gelet, vooral op mij. Gelukkig had mijn man het door en zei na het eten om te gaan. Ik keek hem verbaasd aan en hij zei ja kom we gaan naar huis.

Thuis aangekomen vertelde hij mij dat zijn ouders heel irritant deden en hij het voor mij niet leuk vond. Hij zag aan mij dat ik mij aan het inhouden was. Ik bedankte hem en gaf hem een knuffel. Ik vroeg aan hem, zal het nu beter gaan tussen ons?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je