{{ message.message }}
{{ button.text }}

Zou het echt zijn???

Met z'n tweeën gingen we naar de huisarts, vol spanning: zijn we blij als het wel zo is, zijn we toch teleurgesteld als het toch niet zo is

Afbeelding blog 'Zou het echt zijn??? ' Achtergrond blur afbeelding

Eerst hadden we het met de huisarts erover hoe ik zwanger kon worden geraakt. Ik slikte immers netjes de pil en ik bloedde wel in stopweek. Tot de huisarts ineens zei: Maar jij was hier laatst met fikse buikgriep. Ah, dat zou het dus kunnen zijn, maar dat zou betekenen dat ik al zo'n 3 maanden zwanger zou zijn.

We vertelde dat het absoluut gewenst was en vervolgens ging hij zelf testen met mijn zelf meegenomen potje plas. Eigenlijk onzin want ik weet inmiddels dat de test van de winkel net zo goed is als die van de huisarts.

De huisarts kwam weer terug, feliciteerde ons en zei dat hij ons ging doorverwijzen naar zijn vrouw: Gynaecoloog. Hij belde en we zouden een week later kunnen komen. Weer op donderdag dus Johan kon mooi mee. Ook deze week was vol onzekerheid en tot in den treure bespreken hoe we het zouden gaan aanpakken.

Een week later zaten we bij de Gynaecoloog. Inmiddels was ik tot de conclusie gekomen dat ik echt teleurgesteld zou zijn als er niks te zien zou zijn op het schermpje.

We werden opgeroepen door de echoscopiste. Ik ging liggen en ze bekeek mijn dossier. Oh zegt ze, als we niet weten hoever je bent kan het zijn dat we vaginaal moeten kijken. WAT!! NEE, ECHT NIET!  Gelukkig probeerde ze het eerst op mijn buik en al heel snel zwom er een compleet kindje langs: ik was al 12 weken zwanger. Pfoe.. wat waren we blij! We hadden ons de afgelopen twee weken er toch op ingesteld. Volgens moesten we nog weer wachten op de Gynaecoloog.

Op kantoor bij de Gyn: wat een super lief, leuk en enthousiast mens! Ik mocht bij hun onder controle blijven omdat ik de pil had doorgeslikt en nog jong was. Ze vroeg ook of we die testen wilde om te kijken of het kindje wat mankeerde. We hadden daar nog niet over nagedacht. De gyn vroeg of we het kindje zouden houden als het Down had. Dat wisten we wel: JA. We hebben allebei een broertje met een beperking dus wij dachten daar wel mee te kunnen dealen. Ze adviseerde ons om het dan niet te doen: 1. de risico's, 2. door mijn leeftijd was de kans op een vals positieve uitslag groter en 3. we zouden het toch houden als het een lichte beperking was.

Direct op de gang belden we onze ouders: Iedereen blij maar mijn moeder toch niet helemaal: Ze zou geen oma worden, daar had ze zich bij neergelegd. Dat ze het toch zou worden, kon ze niet geloven..... 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je