{{ message.message }}
{{ button.text }}

Zon, zee en strandwachters

​De derde balletvoorstelling voor Dunya bij studio Westerdans. Deze keer is het thema: Zon, zee en strand.

Afbeelding blog 'Zon, zee en strandwachters' Achtergrond blur afbeelding

Rozen

Stralend neemt Dunya haar roze rozen in ontvangst. Ze gaat nog even haar make-up bijwerken. Ze ziet er prachtig uit. De kostuums zijn al uit, maar ook in haar gewone kleren staat de make-up haar heel mooi. Een jaar lang hebben de kinderen van dansles voor deze dag geoefend. Ze hebben afgelopen donderdag nog een doorloop gehad met alle deelnemers, van de twee locaties waar de juf les geeft.

Lucia Marthas

De juf maakt zich van te voren wel zorgen over het dansen van de kleuters. Ze is bang dat het ze niet gaat lukken, want het zijn wel erg kleine kleuters. Ik zeg dat het toch niks uitmaakt. Iedereen geniet toch van hun kinderen. En als het misgaat heeft het ook iets vertederends. Tenminste dat vind ik. “Als ouders een superperfecte danseres willen maken van hun kind, komen ze niet bij jou. Dan gaan ze wel naar euh....” Ik kan ineens niet meer op de naam komen. Ik graag in mijn geheugen. Hoe heet ze ook alweer? Je ziet haar vaak op tv bij Junior Dance en dat soort programma’s. Daar komen kinderen die dansen niet meer voor hun hobby doen, maar die er echt mee verder willen. Die carrière willen maken. “Lucia Marthas” vult de juf aan. O ja, die bedoel ik inderdaad. Daar ligt de lat iets hoger en verwachten ouders waarschijnlijk ook iets meer van hun kind.

Geheim

Ik probeer bij Dunya te vissen wat ze gaan doen. Dat blijft een verrassing, maar ik ben benieuwd of ik haar zover kan krijgen om iets los te laten. Dat lukt natuurlijk niet. Net als vorig jaar kan ze dat heel goed geheim houden. Ik weet alleen dat ze iets doen met strandwachters. Samen met nog een meisje is ze als enige overgebleven van de oudste groep. Ze doen daarom mee met de jongere kinderen, maar hebben ook een dansje apart. Vlak voor de voorstelling komen er filmpjes en foto’s binnen via de Whats app. Papa is er dus ook met Fawad, gelukkig! De filmpjes bewaar ik even, want anders is de verrassing al weg.

In de haren vliegen

Het is maar een kleine zaal dus er zijn weinig kaarten te vergeven. En het is altijd zo spannend of papa komt. We hopen het natuurlijk erg en hebben een kaartje voor hem gekocht, maar het is afwachten. Dunya wil graag dat we allebei een voorstelling bijwonen. Ik zeg tegen de juf dat haar vader en ik prima in één ruimte kunnen zijn, maar dat het gewoon is omdat Dunya het leuk vindt als er beide voorstellingen iemand is. Ze moet lachen bij het idee dat we elkaar in de haren vliegen, maar dat is echt niet aan de orde. Het is gelukkig te regelen en ook een derde kaartje kunnen we kopen. Alice komt ook vanuit Eindhoven, speciaal voor deze voorstelling. Ik probeer nog een kaartje voor Dolly los te peuteren, maar de kaarten zijn echt op. Jammer dan, wie weet volgend jaar weer.

Kerk

Om tien uur moet ze aanwezig zijn. Dat is altijd een uitdaging want er moet nog zoveel op het laatst. Zo probeer ik haar haar nog een beetje leuk te vlechten, maar dat valt nog niet mee. En zeker niet als ik haast heb. Bij de voorstelling zie ik dat er niks meer over is van de creatie die ik heb gemaakt en ik schud in gedachten mijn hoofd. Hoe kon ik ook denken dat ik in een paar minuten een vlechtwerk kon maken dat er de hele dag in blijft zitten? Ik heb haast, want ik moet naar de kerk om te zingen. Ik ga het niet halen om op tijd te komen, maar ik ga wel zo snel mogelijk weg zodat ik nog iets van de repetitie mee kan krijgen. Het is een bijzondere dienst, het afscheid van een pastor, dus ik wil er graag bij zijn. Ik geef Dunya een kus en vraag wat ze als eerste aantrekt. Ze wijst op een geel hemdje en ik zeg: “Nu weet ik toch alvast iets!” Ze stuurt me boos weg, maar bij de deur kijk ik achterom en lacht ze naar me.

Fleurige pakjes

Alice is mooi op tijd en ik kom ook net thuis als ze aan komt rijden, dus dat komt goed uit. We zijn ook vroeg bij de balletstudio waar de voorstelling is. Ik wil nog even naar Dunya toe, maar de deur is dicht en dat zal niet voor niets zijn. Ik wacht dus op de gang en als we naar binnen kunnen zoeken we een plaatsje bovenin de zaal. Dunya danst bij veel onderdelen mee en ik geniet van de voorstelling. Ze danst vol enthousiasme en het is goed te zien dat ze lang en veel geoefend heeft. Ze ziet er mooi uit in die fleurige pakjes. Ik ben nu al heel trots op haar.

Klassiek ballet

Ze doet nu al zolang aan dansen. Eerst peuterdans, daarna jazz dance en toen kwamen we bij juf Jeannette en werd het kleuterdans en nu gewoon kinderballet. Klassiek ballet dus. Af en toe is er een een kijkles en laten de kinderen vooral zien wat ze al kunnen. Aan het eind van het schooljaar is dan de voorstelling. Meestal op Vaderdag. Het is altijd spannend wat er dan gaat gebeuren, want ik krijg er dus niks over te horen gedurende het jaar. Ze laat zich bijna nooit overhalen om iets te vertellen en dat vind ik best heel knap. Als we de volgende avond kijken naar Dance Academy, zegt de lerares tegen een leerling dat ze danst als een zak aardappelen. Dunya schiet in de lach. “Zegt juf Jeannette zulke dingen ook tegen jullie?” vraag ik. Ze kijkt verontwaardigd achterom. “Mama dat is een academie! Een dansacademie! Dat zijn mensen die professioneel dansen. Dan is dat normaal om te zeggen!” Weer wat geleerd.

Make-up

Als ik in de kleedkamer kom, is ze al aangekleed. Een foto van dichtbij in kostuum zit er dus niet in helaas. Maar ze duikt nog even op de make-up doos. Ze vertelt dat ze mocht helpen met kinderen opmaken voor en tussen de voorstellingen. Een beetje verantwoordelijkheid doet mij altijd groeien en Dunya dus ook. Dat is superleuk. Ze is blij met haar rozen en de andere rozen zijn voor de juf. Die is wel tevreden, ondanks dat het met de kleuters niet vlekkeloos liep. Maar dat vond ik nou juist helemaal geweldig om te zien. We komen hier, omdat het ontspannen is en niet perfect. Hoewel ik vond dat de dansjes, ook van de kleine kinderen, van hoog niveau waren. En het is ook moeilijk om te onthouden. Ik heb zo’n vijftien jaar ballet gedaan, eerst klassiek, daarna jazz. Maar ik vergat de volgorde en het moment dat ik iets moest doen. Uiteindelijk ben ik er maar mee gestopt omdat het voor mij frustrerend werd.

Streetdance

Dunya is van plan nog heel lang door te gaan. Ik vraag weleens of ze niet liever iets van jazz of streetdance wil doen, maar nee, ze wil lekker doorgaan met klassiek ballet. Nou prima. Ik hoop dat ze het volgend jaar weer zo gaat genieten. Met een beetje hulp van het Jongeren Cultuur Fonds, gaat dat vast wel lukken.


Sinds kort kun je ook terecht op de vind ik leuk pagina voor mijn blogs. Daar vind je de link naar al mijn blogs en zo blijf je altijd op de hoogte als er een nieuwe blog van mij online staat op Mamaplaats.

Vond je mijn blog interessant?

Vergeet me dan niet te volgen, dan mis je geen blogs meer van mij!

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je