{{ message.message }}
{{ button.text }}

wonderen zijn de wereld niet uit!!

ik kijk mn ogen uit. dit kan niet..... nee echt niet, mn ogen zullen wel weer slechter zijn geworden.

Afbeelding blog 'wonderen zijn de wereld niet uit!!'

ik spoel me snel af. droog me nog sneller af en ga nogmaals kijken. 

ik looo naar de voorraadkast, pak nog een test en plas er nogmaals over heen.
ipv weg te leggen blijf ik kijken.

kennen jullie dat moment dat je de urine omhoog zit kruipen. dat je eerst de teststreep donker ziet worden waaruit blijkt dat je de test goed uitgevoerd hebt.
dan zie je de urine nog verder opschuiven.

ik kijk gespannen naar het staafje. langzaam, super langzaam voor mijn gevoel, wordthet staafje nat van de urine. de plek van het zwanger streepje.
ja hoor deze kleurt!!! Wauw ik ben zwanger!!!

ik ren gillend door huis. (vergeet niet dat het nu ongeveer 4.50 is)
martin staat in een ogenblik naast me. hij denkt dat er iets aan de hand is.
ik kan alleen maar gillen en duw hem het staafje in de handen. hij kijkt en zegt dan, Ik zei toch dat ik mega power had hihi
samen staan we nog even na te genieten. nou ja even, dat even blijkt dus ruim 45 minuten te zijn. shit ik ben te laat voor de trein.

Martin besluit mij even te brengen naar mijn tijdelijke werk. onderweg bel ik mn moeder. ze neemt verschrikt de telefoon op en vraagt meteen of er iets aan de hand is.
dan zeg ik ja, ze vraagt wat er is.
dan zeg ik haar dat we net zwaar nieuws hebben gehad. mn moeder wilt weten wat en hoor aan haar stem dat ze denkt aan iets ernstigs.
dan zeg ik, wij hebben net te horen gekregen dat je oma gaat worden.
mijn moeder is door het dolle heen. ze werkt op de tram maar alle passagiers krijgen te horen dat ik zwanger ben. we hangen op en spreken af later nog te bellen.

ik bel mn zus, ze heeft avonddienst gehad dus neemt versuft de telefoon op. ik zeg haar dat ze tante gaat worden. meteen is ze wakker. dol blij is ze voor ons.
s middags besluiten we het tegen mn vader te zeggen. wederom blijdschap. wat is het toch heerlijk om het aan mn familie te zeggen.

martin besluit alleen naar zijn ouders te gaan. hij denkt dat het beter is als hij het alleen verteld. prima zeg ik nog.

een uurtje later komt hij lijkwit terug. ik vraag hoe of wat en zijn ouders hebben niet fijn gereageerd.
zij zijn niet toe aan kleinkinderen en ze zeggen dat ik een geldwolf ben. ze hebben martin veel sterkte gewenst en verder hebben ze nergens meer over gesproken. ik zeg hem dat ze wel bijdraaien maar dat het voor hun waarschijnlijk een shock is.

maar ondertussen zijn wij zwanger van ons 1e kindje 

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je