{{ message.message }}
{{ button.text }}

We mochten er nog eens op uit!

Ken je dat, nu het gewoon zo leuk is om nog eens een avondje weg te gaan, omdat die avondjes op de een of andere manier uniek geworden zijn!

Afbeelding blog 'We mochten er nog eens op uit!'

Ik en mijn vriend gaan niet meer zo vaak weg, maar daar kiezen we zelf dan ook wel bewust voor. Mijn vriend zelf werkt al ontzettend veel, en het weekend is gewoon grotendeels quality time met de kindjes! En we willen mijn ouders niet continu met 2 kindjes opzadelen, die doen al zo ontzettend veel voor ons.

Maar afgelopen vrijdag was het dan nog eens zo ver, oppas was al goed op tijd geregeld, en we zouden met een clubje van 8 mensen wat gaan eten en nog even ergens gaan blijven hangen. Ik had die hele week al minder geslapen en was vrij moe, de jongste besloot ook elke nacht even wat te roepen en huilen, en viel daarna meteen weer in slaap. Helaas werkt dat bij mij nooit zo, ik ben dan wakker en meestal de komende 30 minuten ook nog wel. Ik had dus aan mijn vriend gezegd dat ik het niet laat wilde maken, mijn vriend moest de dag erna ook werken en gaf aan het om die reden ook zeker niet te laat te willen maken. Voor mijn gevoel kon dat dus niet mislukken en ik was toch mevrouw de BOB, dus had het voor het zeggen toch! ;)

Altijd als ik mijn meisjes dan afzet, krijg ik een vlaag van schuldgevoelens. Ik vind het zo zielig dat het weekend begint en ik ze al meteen weer bij mijn ouders afzet. Maar goed, mama had ook even een avondje voor haar zelf nodig, even nog een keertje weg. Het liep bijna in het water, omdat het leek alsof de jongste ziek aan het worden was. Ik had mijn ouders nog gezegd; als er iets is, bel me maar hé!

We gingen eerst lekker ergens eten, we hebben flink wat afgekletst en besloten na het eten in hetzelfde restaurant nog een drankje te drinken. Dat ene drankje werden er al 3. Toen wilden ze nog even ergens nog één drankje gaan drinken, de laatste. Oké prima, ik wilde de spelbreker niet zijn, maar gaf wel aan mijn vriend aan dat hij er de volgende ochtend op tijd uit moest, we waren namelijk de enige. Ook in het volgende café werden het er 3. Mijn geduld raakte op en toen iemand om nog een rondje vroeg, gaf ik aan dat we naar huis gingen. Mijn vriend keek me aan en wist ergens wel dat ik gelijk had. Zijn vrienden wilden hem overhalen, maar ik gaf aan dat het al half 3 was. Mijn vriend kletste verder en ik zei; goh, ik ben er van door. Als je niet mee gaat, zoek je maar even snel uit hoe je dan thuis gaat komen. Hij gaf meteen aan dat hij mee zou gaan. 

Om 3 uur lagen we in bed en mijn wekker gaf aan dat ik net geen 5 uur meer kon slapen. Ik wilde namelijk nog wat in huis doen voor mijn mama de kindjes zou brengen. Ik baalde een beetje, want hiervoor wilde ik dus vroeger naar huis. Maar goed, de zaterdag was een zware dag, ik was behoorlijk lui namelijk. Gelukkig hadden we helemaal niks gepland en hebben we op ons gemak kunnen doen.

Mijn ouders hadden ook wat doorgehaald die nacht. De jongste was die nacht ook vervelend geweest, maar bellen.. ho maar! Dat vonden ze niet nodig.. Beetje schuldgevoelens, maar wel een leuke avond gehad!

Gaan jullie nog wel eens op stap?

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je