{{ message.message }}
{{ button.text }}

Wat een bevalling, zo'n bevalling!

De uren van de bevalling, ups and downs, indrukmakende gebeurtenissen en het resultaat: een prachtkind!

Afbeelding blog 'Wat een bevalling, zo'n bevalling!' Achtergrond blur afbeelding

Wat een bevalling, zo'n bevalling! Vrijdagnacht / zaterdagochtend blogte ik voor het laatst, tijdens de eerste uren van mijn bevalling. Hierna is er zó veel gebeurd!

Kort: vrijdagavond zou ik gaan slapen, maar begonnen spontaan de weeën. Zaterdagmiddag was er weinig vordering te zien en uiteindelijk zijn die avond na 1 cm vooruitgang - totaal ruime 2 cm ontsluiting - mijn vliezen gebroken door de verloskundige om de weeën mogelijk wat sterker te maken.

Helaas had ons kleintje in het vruchtwater gepoept en moesten wij dus direct naar het ziekenhuis. Alles stond al enkele weken klaar, dus zo gezegd zo gedaan. Eenmaal daar aangekomen begon de pret pas écht.

Vooraf gezegd: ik ben nogal angstig voor naalden en wij zijn niet makkelijk prikbaar... :|

Er werd bloed geprikt - 2x want ze hadden de eerste keer niet genoeg -, ze hebben een infuus aangelegd om de weeën sterker te krijgen - waarvoor ze 3x moesten prikken want de eerste ronde werd mijn arm er omheen helemaal dik en de tweede ronde ging ze door de ader heen -. Dan kreeg de kleine nog allerlei elektroden op het hoofd, ik nog een hartslag en bloeddrukmeter op vinger en arm. Dus volledig aangesloten zou je zeggen.

Ergens zaterdagnacht hebben we besloten te gaan voor een ruggenprik (ja echt!) omdat ik wel nog kracht over wilde houden voor de uiteindelijke bevalling. Geloof het of niet, maar ook hier hebben ze deze de eerste niet goed gezet en heb ik geschreeuwd om een tweede, die tussen elke minuut en wee door gezet is. Nu kreeg ik weet praatjes, ik voelde wel druk, maar verder niet veel. Eindelijk!

Helaas vorderde het nauwelijks. Na een 32uur durende strijd (en al 45 uur wakker) zijn we toch gegaan voor een keizersnede. Ik kon niet meer. Binnen een half uur was ons purkie daar dan. Manlief onder de indruk van de operatie, ik al slapend op de operatietafel, wakker gemaakt om even mijn kind te zien en voelen.

Daar was ze dan, onze dochter: Layla. Tranen met tuiten! Van blijdschap uiteraard! Geboren op zondag om 08.58 uur en 3410 gram.

Hierna nog een uurtje op de uitslaapkamer en manlief alvast met de baby naar de kraamafdeling. Straks meer over onze hereniging en de dagen erna.

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je