{{ message.message }}
{{ button.text }}

Wat als het mis gaat aan het einde van de zwangerschap?

​Je bent aan het eind van je zwangerschap, alles staat klaar voor het nieuwe gezinslid, en vol ongeduld wacht je op de bevalling.

Je bent aan het eind van je zwangerschap, alles staat klaar voor het nieuwe gezinslid, en vol ongeduld wacht je op de bevalling. Maar dan gebeurt er iets wat je alleen in je nachtmerries zou verwachten; Je kind overlijdt terwijl hij nog veilig in jouw buik zit.  

Je kind overlijdt aan het eind van de zwangerschap, hoe nu verder?

Je was zo blij met je zwangerschap en dan gebeurt er opeens zoiets vreselijks.Ten eerste zal je het natuurlijk eerst niet geloven. Nee, het gebeurt alleen bij anderen! Het kan gewoonweg niet! Dan komt het besef en word je overspoelt door emoties, en kan je niet meer logisch nadenken. “Gelukkig” zijn er genoeg mensen die je helpen om deze hele periode die komen gaat, te sturen, van bevalling tot crematie/begrafenis.zwangerschap

Je kind overlijdt aan het eind van de zwangerschap: de bevalling

Als eerste komt de bevalling, daar kom je niet onderuit. Voor de verwerking is het belangrijk om toch een normale bevalling te hebben ook al lijkt het voor jou op dat moment volstrekt zinloos. Vaak is de bevalling van een overleden kindje dan ook veel pijnlijker, enerzijds omdat je lichaam het alleen moet doen, je hebt geen medewerking van het kindje meer en anderzijds omdat je alles moet doorstaan met een enorm verdriet, en in de wetenschap dat het allemaal voor niets is. Bij de bevalling kan je wel iedere pijnstilling krijgen die je wenst, deze kan immers geen schade meer aanbrengen aan het kindje.

Na de bevalling

Als je kindje dan eindelijk geboren is, en je met de neus op de feiten gedrukt bent dat je kindje inderdaad geen enkel teken van leven vertoont, wordt je voor een moeilijke keus gezet, laat je obductie (sectie) doen of niet, want natuurlijk wil je de reden weten, maar er wordt ook verteld, dat 9 van de 10 keer geen oorzaak gevonden zal worden, en blijf je je altijd afvragen waarom….. Maak zoveel mogelijk foto’s, en vraag het ziekenhuis om een haarlokje en hand-/en voetafdrukjes deze zijn straks het enige tastbare dat je hebt! Dan komt de volgende moeilijke opgave, de uitvaart, het gaat zo tegen je gevoel in, jij hoort je kind niet te overleven! En toch moet je beslissen of je je kindje begraaft of laat cremeren. In plaats van blije geboortekaartjes moeten er ineens rouwkaartjes komen, en in plaats van kleding en speelgoed krijg je bloemstukken. Dit alles is al zwaar genoeg, maar je mag niet uit het oog verliezen, dat je ook nog een kraamvrouw bent. Ook al is er geen kindje om voor te zorgen, je lichaam reageert wel als kersverse moeder, en je hebt wel een zwangerschap en bevalling achter de rug, dus sla de kraamhulp niet af!( ja, je hebt nog steeds recht op kraamhulp!!!) En dan, als alles achter de rug is, dan begint het verwerken pas echt. Dan dringt pas tot je door wat er nu eigenlijk gebeurd is. Maar waar kan je dan terecht met je verdriet? De hulpinstanties die je allemaal hebt gehad, zijn na de uitvaart ook vertrokken en nu zit je alleen met je verdriet en al je vragen. En dan is je partner er ook nog. Ook je partner heeft het verdriet. Misschien kan je er juist goed met je partner over praten, maar het kan ook zijn, dat jij alles op een andere manier verwerkt dan je partner. Dat geeft niets, er zijn geen foute manieren van verwerken. Ieder doet dat op zijn/haar eigen manier. Respecteer en accepteer de manier van je partner, ook al is dat niet de manier van jou.  

Je kind overlijdt aan het eind van de zwangerschap: zoek hulp!

Wanneer jij graag over je kindje wilt praten, en je partner juist niet,zoek dan iemand anders, eventueel lotgenoten. Er zijn verschillende verenigingen waar je terecht kan voor lotgenotencontact. Bijvoorbeeld Vereniging Ouders van een Overleden Kind ( www.vook.nl) zorgt voor lotgenotencontact op locatie, je kan je lotgenoten dus persoonlijk ontmoeten.Stichting Lieve Engeltjes is ook een lotgenotencontact, maar dan via een mailinglist, je mailt dus met lotgenoten. (www.lieve-engeltjes.nl). Hoe lang je erover doet om dit grote verlies te verwerken kan niemand je opleggen. Aan rouw zit geen tijd. Voel je dan ook niet bezwaard om dat anderen ook duidelijk te maken. Doe waar jij je prettig bij voelt! Het verdriet en gemis zullen helaas niet snel minder worden. Natuurlijk komt er een tijd dat je weer kan lachen, en misschien zelfs een nieuwe zwangerschap aandurft, het verdriet en het gemis blijft, maar je leert ermee leven…..   Heb jijzelf of heeft iemand in jouw omgeving het overlijden van het kindje aan het eind van de zwangerschap meegemaakt? Hoe ging het verwerkingsproces?   Dit bericht is geschreven door moeder Nicole Broeders
Tags

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
Login

Account aanmaken