{{ message.message }}
{{ button.text }}
Er komt een moment tijdens je zwangerschap dat ook jij constateert, dat sommige zaken gewoon niet hardop worden gezegd. Vaak baal je hiervan, je krijgt het gevoel dat sommige zaken gewoon in de doofpot worden gestopt, terwijl als het wel gezegd zou zijn het jou enorm zou hebben geholpen! Om je voor een aantal van dit soort momenten te behoeden, hier een aantal doofpot zaken: 1. Eten wordt een wetenschap Gekweld door ochtendmisselijkheid, alle regels over wat je NIET mag eten, en wat je juist wel weer MOET eten, wordt het kiezen wat je gaat eten gecompliceerd! Je denkt met weemoed terug aan de tijd dat je zonder blikken of blozen kiest waar je gewoon zin in hebt! 2. Ongevraagde adviezen en meningen Je krijgt zwangerschaps advies van veel kanten: je verloskundige of huisarts, je voorlichtingsboekjes, je familie, vrienden en je buren van 4 blokken verderop. Onthoud dat wat je te horen krijgt, meer te maken heeft met de persoon zelf, dan jijzelf. Mensen vinden het geweldig om hun eigen ervaringen ten gehoor te brengen. Het advies van diegenen die over je gezondheid gaan, die moet je in acht nemen. Verder moet je gewoon je eigen keuzes maken. 3. Je straalt…NOT Er zijn vrouwen waarvoor de zwangerschap een bron van schoonheid, uitstraling en energie is. En… dan zijn er ook vrouwen die zich dik en somber voelen en nniet kunnen wachten om hun eigen lichaam weer terug te krijgen, al is het maar tot op zekere hoogte. De meesten zitten hier ergens tussen in, maar is gedurende de 40 weken aan verandering onderhevig . Negeerin ieder geval de perfecte zwangerschapsbuikjes uit de bladen; een zwangerschap is niet te fotoshoppen! 4. Je maakt je zorgen om je zorgen maken Alleen maar weten dat stress een negatief effect heeft op de zwangerschap, kan al stress opleveren! Het is normaal om een zekere mate van stress en spanning te hebben, en uit onderzoek blijkt dat een gemiddelde hoeveelheid prima is voor de ontwikkeling van de baby. De stress die wel problemen kan opleveren tijdens de zwangerschap is een zeer hoog stres niveau, wat je niet vaak zult hebben, vergelijkbaar met oorlogen en overlijdens in de familie. Gewoon zorgen maken is niet gevaarlijk! 5. Zwangerschapskilo’s zijn persoonsgebonden De vraag hoeveel je aankomt en of je de kilo’s weer zal verliezen, hangt samen met heel veel factoren. De beste manier om hiermee om te gaan, is om zo gezond mogelijk te eten en actief te blijven. Bespreek eventueel vragen over je kilo’s met de verloskundige. Aankomen hoort nu eenmaal bij het proces! 6. Geobsedeerd met het ontwijken van risico’s? Paniek ligt op de loer. Er zijn de afgelopen jaren steeds meer studies openbaar, die vertellen wat de risico’s allemaal zijn. Dit kan spanning met zich mee brengen. Je wilt immers je baby zo goed mogelijk beschermen. Maar ga niet panieken als je merkt dat je niet alle risico’s kunt indekken. Hoe hard je ook probeerd om je baby te beschermen, je kunt niet alles controleren. De kansen zijn gewoon groot dat het prima gaat met jou en je baby! 7. Humeurig zijn kan, maar te veel kan iets anders betekenen... Zwangerschap is een tijd van vreugde, maar het kan ook een tijd zijn van gecompliceerde emoties! Wisselvalligheid is normaal! Aan de andere kant kunnen aanhoudende negatieve gedachten een signaal zijn van angst en een depressive, wat kan voorkomen tijdens de zwangerschap als ook na de bevalling. Het is belangrijk om deze gevoelens met je verloskundige of huisarts te bespreken. Er zijn diverse benadelmethoden. 8. Je bevalling gaat anders lopen dan jij verwacht Bevallen is een onzekere onderneming, dus je bevalling helemaal proberen te plannen zal er niet voor zorgen dat je weet hoe het allemaal zal lopen. Maar, door het vormen van een beeld bij de bevalling, kun je je wensen communiceren. Echter, wanneer je hier heel strikt in bent, kan het tegen gaan vallen. Dit kan weer leiden tot een gevoel van falen na de bevalling, ook al is de bevalling prima verlopen. 9. Er zijn spullen die eigenlijk nutteloos voor je zijn Een nieuwe baby vraagt eigenlijk maar om weinig, in het kader van spullen. Jijzelf echter, zal relaxt vinden als je alles in huis hebt, tot aan de kleinste details aan toe. Vraag om je heen wat mensen het meest nuttig vonden om in huis te hebben…EN totaal nutteloos. Maar onthoud dat het altijd subjectief is! 10 Zwanger = start van het ouderschap Je leert eigenlijk al om te gaan met het steeds wakker worden tijdens het slapen en om na te denken over andermans behoeften. Je begint na te denken over hoe jij als ouder wilt zijn. Je zult best flinke beslissingen moeten nemen, welke onderhandeling nodig zullen hebben tussen de ouders. Wellicht zul je al gevoel van opvoedings instincten gaan ervaren.

Vond je mijn blog interessant?

Vergeet me dan niet te volgen, dan mis je geen blogs meer van mij!

Mijn "Speedy Gonzales" bevalling

​Maliya Monteiro Tavares

Afbeelding blog 'Mijn "Speedy Gonzales" bevalling'

Jaaaa m'n vliezen zijn gebroken, ze komt eraan !!

Het is zondagnacht, 03:30 en tijdens het wakker worden voel ik dat ik naar het toilet moet. Ik draai me nog even om, maar voel na een mini beweging al dat het beter is als ik zo snel mogelijk naast het bed sta. “Had ik nou toch maar zo'n bedzeiltje op mn matras gelegd” gaat er nog even door me heen, maar gelukkig ben ik op tijd en sta ik naast het bed als mn vliezen breken. 
Heel enthousiast schreeuw ik tegen mn vriend Brunno “ Jaaaa mn vliezen zijn gebroken, ze komt eraan!” Volledig slaap dronken vraagt hij of het echt zo is, waarop ik nog sarcastisch zeg “nee ik heb in mn broek geplast haha”…. Ik geef aan dat ik een bakje nodig heb om te checken of het vruchtwater helder is, dus mn vriend haast zich naar beneden om een bakje te halen. Hij komt terug met een bak waar je een 4 persoons wok maaltijd in kan bewaren, dus ik kom niet meer bij van het lachen.. Gelukkig heeft ie ook een klein glaasje meegenomen. Alles oke, helder vruchtwater, dus ik loop voorzichtig naar het toilet naast onze slaapkamer. Brunno is op dat moment zo in de war, dat hij eerst zelf even naar het toilet gaat en mij op de gang laat wachten. Hij zegt dan ook “ haha Shar sorry, ik weet ook niet meer wat ik doe”. 
We besluiten alvast onze ouders te informeren dus we bellen heel enthousiast dat het is begonnen. 

Ik check mn vluchtkoffer, pak snel een douche omdat ik nog geen enkele wee voel en maak mezelf nog wat op. Ik heb namelijk in gedachten dat ik “mooi" wil bevallen, met een leuk make-upje op. Zogenaamd alles onder controle.

Maar dan…. De weeën! Rond 05:00 beginnen ze en komen al meteen om de 4 a 5 min. Nog goed te verdragen, maar we besluiten om 06uur de verloskundige te bellen en een uur later staat ze op de stoep. 1 a 2 cm ontsluiting pas, dus over 3 uur (10:00) komt ze terug. Gelukkig hebben we een" mindfull zwanger en bevalling cursus "gevolgd, dus we weten samen goed de weeën op te vangen. Het eerste uur hebben we muziek aanstaan en bij iedere wee ondersteunt Brunno mij door een koud washandje op mn hoofd en in mn nek te leggen. Echt super lief en fijn! Op een gegeven moment besluit Brunno om even wat te eten en maakt lekker een rijstewafel met kipfilet en het smerigste beleg ever : Sandwichspread. De geur maakt me al super misselijk, maar op het moment dat Brunno met zijn sandwichspread - kipfilet- rijstewafel- mond tegen me zegt "Goed zo Shar, "adem in en adem uit", hou ik het niet meer en moet ik tijdens een wee ook nog overgeven. Haha wat een gedoe….


Na 2 uur, (09:00) besluit ik onder de douche te gaan staan. Onder de douche verander ik steeds meer in een soort van exorcist die bijna de hele douche cabine eruit trekt. Zodra er een wee op komt zetten, voel ik ‘m ook onderin mn rug, maar de straal van de douche op mn onderrug geeft nog enige verlichting. Alsnog hou ik het bijna niet meer en na iedere 5 min vragen hoe laat het is, zeg ik tegen Brunno dat ik niet meer kan. De verloskundige moet NU, maar dan ook NU komen, want ik trek het voor geen meter meer. Gelukkig is ze onderweg en als ze de ontsluiting checkt, zit ik gewoon al op 7cm! 

De verloskundige vraagt of ik nog steeds wil bevallen in het ziekenhuis. Ik geef aan dat ik dit alsnog wil, omdat ik dan gewoon een veiliger gevoel heb. Stel dat er wat gebeurt, heb ik meteen alles om me heen. 

Maar dan…. De verloskundige belt naar het ziekenhuis, maar ze geven aan dat ze vol zitten. WTF?! 
Ondertussen rol ik half over de grond van de pijn en trek ik bijna de hele keuken eruit, maar na een kwartiertje gaan we dan toch naar t ziekenhuis. De rit duurde maar 10 min, maar iedere sec was te lang. We rijden de parkeerplaats op en ik krijg me toch een wee die eindigt in een soort van persdrang. Ik schreeuw “ OOOOH ze komt eraan, ik moet persen!!”. Met mn hand in mn kruis kom ik de auto uit. Brunno regelt een rolstoel en de verloskundige probeert mij rustig naar de ingang te begeleiden en geeft meerdere keren aan dat ik absoluut nog niet mag persen. Haha zou je toch gebeuren hey… beval je gewoon op de parkeerplaats...
Uiteindelijk zit ik dan in de rolstoel en half schreeuwend komen we de gang van de kraamafdeling binnen. Ik hou het op dat moment echt niet meer en als we op de kamer komen begrijp ik waarom… 10 cm ontsluiting, ik mag gelijk persen!
In mn ooghoek zie ik het bad nog staan waar ik graag gebruik van wilde maken, maar omg… we hadden hier helemaal geen tijd meer voor joh, want binnen 29 min, om 11.24 hadden we onze prachtige dochter Maliya in onze handen!


Vond je mijn blog interessant?

Vergeet me dan niet te volgen, dan mis je geen blogs meer van mij!

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
Login

Account aanmaken
Ja, dat wil ik

Nee, dank je