{{ message.message }}
{{ button.text }}

Waarom?

Afbeelding blog 'Waarom?' Achtergrond blur afbeelding

Mijn bevalling was alles behalve prettig en nu weet ik dat er meer dames zijn die ook zo'n horrorbevalling hebben gehad. Maar als ik op tv kijk of op internet lees hoe andere vrouwen zo makkelijk en snel hebben kunnen bevallen doet dat mij echt pijn. Misschien komt dit doordat ik nu zwanger van een tweede ben en een geplande keizersnede krijg, en dat denk ik nog niet goed kan accepteren ineens ofzo. Maar ik vind het echt vervelend om makkelijke bevallingen onder ogen te zien. Dan denk ik, dat kan ik toch ook?! 

 

Even mijn bevalling:

Met 40 weken werd ik ingeleid omdat mijn vruchtwater op bleek te zijn. Toen we om 7 uur s'ochtends op het ziekenhuis moesten melden bleek al snel dat het hartje van mijn zoontje wegviel. Ze renden meteen naar binnen en riepen meteen ja je krijgt keizersnede etc. Ik was zelf al heel bang en dacht nou als dat het beste is oke. Want ik wist dat mijn baarmoeder nog niet rijp was om te bevallen. Toen de toen dienstdoende gynaecoloog binnen kwam bedacht zij doodleuk om de vliezen door te prikken met amper 1 cm ontsluiting. Want ze wilde het toch natuurlijk proberen. Ik baalde er zelf van, want mijn zoontjes hartje veel telkens weg en voelde me er totaal niet meer prettig bij. Toen ze na veel wringen eindelijk de vliezen had gebroken bleek ook nog dat hij had gepoept. Ik mocht van haar niet opstaan, op mijn rug liggen of op de linkerzij liggen. Ik moest maar alleen op de rechterzij liggen omdat daar het hartje het beste zijn werk deed. Als snel kreeg ik weeënopwekkers en om 12 uur vroeg ik voor pijnstilling. Na 4 keer geprikt te hebben hielden ze ermee op. Ze kwamen niet tussen mijn wervels dus ik kreeg een pompje. Helemaal high van de medicijnen kreeg ik om 18.00 persweeën gelukkig kwam mijn eigen gynaecoloog binnen gelopen. Ik mocht gaan persen maar zodra ik mij op de rug draaide viel het hartje weg. Hij riep al laat alles maar gereed maken in de O.K. Na enkele keren geperst te hebben besloot hij dat het kindje toch echt nu moest komen en pakte de vaccuum.  2 keer hard getrokken met de vaccuum zonder succes. Dus alles uittrekken en RENNEN maar. Ik werd onder algehele narcose gebracht en er werd erg veel geschreeuwd. Zoals MAAK DER WEG WE HEBBEN GEEN TIJD MEER.  om 18.49 is ons zoontje ter wereld gekomen. En een half uur daarna werd ik wakker. Om 20.00 uur werd ik eindelijk opgehaald door mijn vriend en mocht ik ons zoontje in de handen nemen. Hij had een hele bult op zijn hoofd wat je nu hij bijna 1 jaar is nog altijd een beetje kunt zien. Hij had er erg veel last van en ik had veel pijn mijn kraamtijd was alles behalve een roze wolk. En hoopte dat dit bij de tweede anders zou zijn.

 

We hebben eigenlijk al besloten dat het beter is om de kleine met keizersnede ter wereld te laten komen. Maar op het moment twijfel ik of ik niet toch natuurlijk moet proberen. Ondanks dat het bij de eerste zo waanzinnig slecht ging en allemaal niet paste terwijl hij geen grote baby was. 

Het doet me dan ook pijn om andere zo makkelijk te zien bevallen. 

Hadden jullie dit ook? En hoe zijn jullie ermee omgaan met een geplande keizersnede terwijl je liever wat anders had gehoopt?

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je