{{ message.message }}
{{ button.text }}

Waar ligt de grens bij vervelend taalgebruik?

Waar ligt de grens bij vervelend taalgebruik en wanneer grijp je als ouders zijnde in?

Afbeelding blog 'Waar ligt de grens bij vervelend taalgebruik?' Achtergrond blur afbeelding

Sinds mijn oudste op school zit, komt hij uiteraard ook soms thuis met verhalen die niet leuk zijn. Hij is blootgesteld aan een wereld waar ik geen grip op heb en dat vind ik soms weleens lastig moet ik zeggen. In het begin was het voornamelijk het taalgebruik waar ik mij soms echt over verbaasde. Hij kwam thuis met woorden dat ik echt dacht: “zo dan, waar haal je dat nou weer vandaan?”

Er waren bepaalde (voornamelijk) jongetjes in de klas die dit soort dingen zeiden, ik wil niet roddelen, maar dat zijn jongetjes die ook best extremistische ouders hebben. Ouders die dit soort taalgebruik stimuleren, want de kinderen moeten wel van zich af kunnen bijten. En niet alleen grof taalgebruik, ook fysiek worden er bepaalde dingen vanuit huis gestimuleerd. Zint je iets niet? Dan sla je er toch gewoon op los?!

In groep 1 was er één zo’n jongetje wat een middag kwam spelen, ik heb werkelijk waar met mijn oren staan klapperen. Waar mijn zoontje graag wilde ‘koken’ of ‘vader en moedertje spelen’, wilde dat kind graag oorlogje spelen, met als klap op de vuurpijl dat hij mij (JA..MIJ!) dan ging vermoorden. Ik kan je vertellen dat het, helaas voor dat jongetje, echt bij dat ene speelafspraakje is gebleven, want dit soort dingen wil ik echt niet in mijn huis.

Nu zit de oudste inmiddels in groep 3 en kwam hij gisteren echt een beetje bangig uit school. Een aantal jongetjes had onderling een beetje mot gehad met elkaar, waarbij ze uiteraard allemaal een beetje macho gedrag vertoonden. Heel onschuldig nog allemaal, maar één jongetje ziet het verschil niet tussen ‘echt en niet echt’. Dat jongetje werd witheet van kwaadheid, dat hij op mijn zoontje was afgestapt en had gezegd dat hij hem echt zou vermoorden. En als het nu niet zou lukken, dat hij het dan zou doen als hij groot was.

Mijn zoontje is een onwijs gevoelig mannetje en vindt het soms zelfs nog lastig om zich te realiseren dat bijvoorbeeld Bambi niet waargebeurd is. De uitspraak van dit jongetje had hem zoveel angst opgeleverd, dat hij gewoon niet durfde te gaan slapen, want wat nou als hij het echt zou doen.

Ik snap dat jongens onderling van alles tegen elkaar zeggen, maar dit gaat mij wel wat ver. Gelukkig heeft de juf het wel gelijk uitgesproken, maar toch.. Waar ligt de grens en wat zouden jullie in zo’n situatie nou doen?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je