{{ message.message }}
{{ button.text }}

Waar blijft de tijd?

Afbeelding blog 'Waar blijft de tijd?' Achtergrond blur afbeelding
Wat gaat de tijd snel. Ik zit nu dit verhaaltje te typen, jij doet je middagslaapje en ik denk terug aan de dag dat jij geboren werd. Het was 12 oktober 2009. We moesten ons 's ochtends om 7 uur melden in het ziekenhuis want ik zou worden ingeleid. Alleen het idee al, 8 jaar terug bij je zus moest ik ook worden ingeleid en dat was een drama. Maar goed terug naar jou. Ze zouden me inleiden omdat je bij mij niet meer groeide, ze schatten je geboortegewicht op 2200 gram. Dat zou betekenen dat je na je geboorte in het ziekenhuis zou moeten blijven. Toen we aankwamen in het ziekenhuis, werden we door een hele lieve assistente naar "onze" kamer gebracht, we moesten nog eventjes wachten op de gynacoloog. Deze liet tot half 10 op zich wachten. Ze constateerde dat ik al 2 cm ontsluiting had, dus het infuus wou ze nog even mee wachten, aangezien het mijn 3de bevalling was zou mijn lichaam waarschijnlijk zelf beginnen als ze mijn vliezen gingen breken. Dus om kwart voor 10 werden mijn vliezen gebroken en dook ik heerlijk onder de douche om de weeën op te vangen. Na ongeveer anderhalf uur had ik genoeg van het douchen en ben weer op bed gekropen. De gynacoloog kwam om te kijken, 7 cm. Ik zei blijf dan maar in de buurt want bij de andere 2 ging ik ook in sneltreinvaart naar de 10 cm. Dus ze ging naast me zitten en wat met me praten en ja hoor nog geen 5 minuten later kreeg ik persdrang. En om 11.40 werd je geboren. Een mooi lief klein mannetje met een grote donker bos werdop mijn buik gelegd. Je keek me aan en ik jou, ik kon alleen maar huilen en denken aan wat de dokter gezegd had, je kindje moet blijven. Dus ik vroeg de gynacoloog om hem snel te wegen want ik was op van de zenuwen, ze pakte hem en legde hem op de weegschaal.......... 2660 gram!!!!! Ik heb gejuigd en gehuild want nu mocht je mee naar huis!!! Wat waren we blij. We mochten al snel naar huis. We hebben een heerlijke kraamweek gehad en die vloog om. Daar stond ik dan te huilen in de deuropening te zwaaien naar de kraamhulp!!! Hoezo hormonen? De weken vliegen om en je leert steeds meer. Je leert rollen van je buik naar je rug en terug. Je gaat zelf zitten en kruipen en dan het moment met 10 maanden en een week, je besluit dat kruipen niet snel genoeg gaat en zet je eerste stappen de wijde wereld in!!! Inmiddels ben je alweer bijna 18 maanden en ren je door het huis, klimt overal op, kliert de kat, proeft zijn brokjes en doet je grote broer en zus graag na. Wat gaat de tijd toch snel, jij bent onze laatste kruimel dus ik probeer zoveel mogelijk te genieten van alles. Want het komt nooit meer terug!!! Waar blijft de tijd!!!
👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je