{{ message.message }}
{{ button.text }}

Vriendschap, familie en depressie

Ik voelde me gekwetst, puur omdat het achter mijn rug om ging. Ze wisten dat ze me kwetsten maar het boeide ze niks.

Afbeelding blog 'Vriendschap, familie en depressie'

Een vriendin die Ik alles toevertrouwde, bij haar liet ik zelfs mijn muur af en toe zakken. We gingen al 6 jaar met elkaar om, maar het laatste jaar misschien anderhalf was ze bijna meubilair hier in huis. Mijn zoon was heel gek met haar. 

In mijn schoonfamilie was een schoonzus waar ik al ruim 11 jaar een band mee had. Een band waarvan ik dacht dat die zou blijven.

Tijdens de verjaardag van mijn man (in september) heb ik die vriendin en familielid aan elkaar voorgesteld. Al snel kwam ik er achter dat ze elkaar hadden toegevoegd op Facebook. Niet veel later waren ze druk op WhatsApp. Binnen korte tijd kwam ik er achter dat die vriendin met het ov (mijn schoonfamilie woont 30 km hier vandaan) daarheen is gegaan en er is blijven slapen. Heel toevallig kwam ik daar achter. 

Dit was in een periode waarin ik heel depressief was. Ik voelde me gekwetst, puur omdat het achter mijn rug om ging. Ze wisten dat ze me kwetsten maar het boeide ze niks.

Op een vrijdag had ik na mijn werk ‘last minute' afgesproken een nachtje bij mijn schoonouders te logeren in dat weekend. Die vriendin vertelde mij (ze was die vrijdag bij ons) dat zij toevallig ook daar in de buurt was omdat ze bij mijn schoonzus bleef slapen. Ze zouden wel even langs komen want ik zou het niet van te voren mogen weten omdat het een verrassing zou moeten zijn voor mij dat ze er was. Dat hele weekend heb ik ze niet gezien. Eerst kreeg ik te horen dat mijn man zijn idee was mij te verassen, daarna dat mijn schoonzus me wilde verassen. (ze sprak zichzelf tegen waardoor ik mij weer buitengesloten voelde). 

Het contact tussen mijn schoonzus en die vriendin werd steeds hechter. Elke keer dat ze bij mijn schoonzus was geweest kwam ze ook hier heen. Was ze 2 dagen daar, kwam ze 2 dagen hier. Voor mij begon het als plichtsgetrouw bezoek te voelen, niet omdat ze hier wilde zijn. 

Steeds ging het achter mijn rug om, werd het onderwerp vermeden of werd het bewust verzwegen. Ik ging hierdoor mij steeds meer buitengesloten voelen, als een 5e wiel aan een wagen. Het vertrouwen werd ook steeds minder. Zeker omdat die vriendin hier thuis vertelde wat zich allemaal bij mijn schoonfamilie en schoonzus afspeelde. Als ze dat hier vertelt aan vertelt ze daar wat hier gaande is. Mijn man was hier ook al een paar keer over gevallen en heeft haar hierover aangesproken. Diezelfde middag/avond heb ik haar face-to-face verteld hoe ik me voelde en wat het met me deed. Met tranen in haar ogen zei ze me dat ze de vriendschap met mijn schoonzus op een laag pitje wilde zetten want ze wil onze vriendschap niet kwijt. Dit heeft ze welgeteld 2 weken volgehouden. 

Na een paar weken had ik het helemaal gehad met mij gekwetst en buitengesloten voelen en heb ze in een groepsapp (ik ben een schrijver en geen prater) duidelijk gemaakt dat ik de banden met beide verbrak. Niet omdat ik boos ben of ruzie wil, ik ben alleen heel teleurgesteld en gekwetst. Ik moet mijn hart beschermen. Ik wilde me niet meer gekwetst, verdrietig en nog depressiever voelen. 

Ik moet zeggen dat die vriendin een paar appjes terug heeft gestuurd (ze deed het voorkomen alsof ik het allemaal verkeerd zag). Volgens haar behandelden zij mij niet als 5e wiel maar dat maakte ik er zelf van. Ze vroeg op een gegeven moment hoe zij kon weten of ik mee had gewild. Natuurlijk weet je dat niet als je me niet meevraagt, als jullie achter mijn rug om, stiekem afspreken. 

Maar beiden hebben geen moeite gedaan om de vriendschap of band te behouden. Sterker nog; ik reageerde op haar app en ik kreeg terug “stop met appen of ik blokkeer je”. Toen wist ik het zeker, zij gingen niet vechten voor onze vriendschap/band dus waarom zou ik dat dan nog doen? 

Deze hele situatie heeft mijn depressie helemaal geen goed gedaan. Inmiddels heb ik al een paar weken geen contact meer met beiden gehad (sinds vorige week sprak ik mijn schoonzus wel een paar keer i.v.m. ziekte van haar dochter). Mijn hart zegt dat ik haar moet steunen zoals vroeger, mijn gezonde verstand zegt nee! Bescherm je hart.  

Natuurlijk blijft mijn schoonzus in mijn leven, ze is de zus van mijn man, de tante van mijn zoon, familie. Maar het zal nooit meer worden zoals het was. 

Gelukkig heeft mijn zoon in al die weken maar 2 keer naar die vriendin gevraagd. De dag nadat ik de banden verbrak en 1 keer omdat hij haar naam toevallig hoorde. 

Ik heb sinds de breuk meer en een leuk contact met een andere vriendin. Zij weet wat zich heeft afgespeeld en we zien elkaar niet elke dag maar spreken/appen elkaar wel elke dag even. Met haar had ik vanaf dag 1 al een leuke klik. 

De dag nadat ik het groepsappje gestuurd heb voelde het alsof er een last van mijn schouders viel. Ik zie dit als een les voor mijzelf waardoor ik weer een klein beetje sterker ben geworden. 

Nee, ik mis het contact niet maar wilde toch nog even van mij afschrijven. Dit heeft namelijk enorme impact op mijn depressie gehad. Nu voel ik me al een paar weken een stuk beter. 

Liefs..

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je