{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ben ik dan gek?

De oudere vrouw achter ons in de rij kijkt vertederend naar mijn lieve meid en (nu komt het) aait over haar gezicht! Ze komt dichterbij en een fractie ben ik bang dat ze haar nog wil kussen ook… Ik vraag vriendelijk of ze dit niet wil doen, ze aait op dit moment nog steeds over haar gezicht. De ‘inside information’ die ik heb is ook dat mijn dochter hier helemaal niet op zit te wachten.

Afbeelding blog 'Ben ik dan gek?' Achtergrond blur afbeelding
Daar stond ik dan… Werd ík aangekeken door de mensen in mijn rij én in de rij ernaast, aangekeken alsof ik gek ben… Ik kon doorlopen, ik was aan de beurt en rekende af… voor mijn gevoel had de caissière een meter de lucht ingesprongen als ik ‘boe’ had gezegd. Het is alweer een paar weekjes geleden, maar nog steeds maakt het veel emoties bij me los.. Verbazing, boosheid, adrenaline, maar vooral verontwaardiging... Ben ík dan gek? Ik zal bij het begin beginnen. Ik sta in de rij bij de supermarkt, als tweede, en er staan twee mensen achter me. De kassa ernaast is ook open en daar staan ook zo ongeveer drie mensen in de rij. Mijn dochter staat in de kar en samen, ze vindt het erg leuk om te helpen, zetten we de spullen op de band. Ik sta aan de lage kant van de winkelwagen en zij staat bij het handvat. De oudere vrouw achter ons in de rij kijkt vertederend naar mijn lieve meid en (nu komt het) aait over haar gezicht! Ze komt dichterbij en een fractie ben ik bang dat ze haar nog wil kussen ook… Ik vraag vriendelijk of ze dit niet wil doen, ze aait op dit moment nog steeds over haar gezicht. De ‘inside information’ die ik heb is ook dat mijn dochter hier helemaal niet op zit te wachten. (Ja ik weet het, misschien komt dat ook door mij of mijn opvoeding, maar erg vind ik dat niet). Vervolgens zegt deze vrouw “Ben je in alles zo, dan heb ik medelijden met je dochter”, waarop ik antwoord “Ik vind het gewoon niet nodig”. Dit alles is nog op vrij rustige toon. Om er nog een schepje bovenop te doen sist ze me toe (ik weet het, dit is niet objectief neergeschreven) dat ik weinig van opvoeden begrepen heb en dat ik me aanstel. Vervolgens heb ik haar even verteld dat ik ECHT niet van haar commentaar gediend ben, dat ze haar mening in het vervolg beter bij haar kan houden en ik van mening blijf dat niet zomaar iedereen aan MIJN kind hoeft te zitten met zijn/haar handen. Je begrijpt, dit was niet meer op een zachte toon en inmiddels had ík alle aandacht van degenen achter die vrouw en van twee mensen in de rij naast ons. Toen ik me opdraaide, omdat ik inmiddels aan de beurt was zag ik ook dat de caissière angstvallig naar me keek alsof ik ‘zomaar’ uit mijn slof was geschoten en dat tegen haar ook ieder moment kon gaan doen. Ben ík dan gek? Zijn er meer moeders die zo (zouden willen) reageren?

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je