{{ message.message }}
{{ button.text }}

Eerste baby - Reflux

Wat nu? zoveel adviezen.. mijn stijl: natuurlijk ouderschap!

Afbeelding blog 'Eerste baby - Reflux' Achtergrond blur afbeelding

De eerste week met ons kleine meisje was perfect. Ondanks de totaalruptuur zat ik de avond erna al met een kamer vol visite mijn kleine meid van hand tot hand te laten gaan en vol trots te tonen aan de familie. Nu zo achteraf vraag ik me af of dit nog een keuze is die ik zou maken. Maar je leert pas echt wat voor opvoeder je bent als je het ook echt gaat doen. De eerste week was perfect; ze sliep veel; netjes voeden om de zoveel uur. Relaxt en genieten. Dan komt de tweede week. Kraamzorg weg, en nu?

Wij dachten gewoon de fijne flow voort te zetten, maar al snel bleek dat we een kleine spuger hadden. Ze spuugde constant de boel onder. Nu is dat niet zo erg, maar haar kleine lijfje trok ook veel krom en ze kon vaak de slaap niet vatten. Ze had een speentje, maar die wilde ze niet altijd. En er bovenop, bij de eerste keer in het consultatiebureau bleek ze onvoldoende te zijn aangekomen. Advies: afkolven en zicht krijgen op wat ze binnen krijgt. Pitmeel zodat ze minder spuugt en meer binnenhoudt. Naja, als zo'n entiteit dit zegt; doe je dat. Hup afkolven. 7x per dag! Melkkoe ten top. Pitmeel erin. En inderdaad er ging meer in. Spugen bleef, even als het kromtrekken. Ze sliep er slecht van. Wilde heel de dag alleen maar bij mama zijn. Daarnaast was ze ook een super alert meisje en leek dus nooit moe.. Oftewel mama ging alles bijhouden; elke scheet tot elke minuut slapen. Maakte me druk dat ze te weinig sliep, te weinig at en niet kon poepen. Advies voor het poepen: laxeermiddel. Het ging van kwaad tot erger. Nachten waren vreselijk en overdag in de weer. Uiteindelijk naar de kinderarts met de diagnose reflux. Daarentegen ook de boodschap dat bij alle baby's het klepje niet goed werkt en het eigenlijk nog niet zo zuur is. Maar gelukkig wel medicatie en we zagen zeker verbetering. Het meisje bleef hyperalert, maar leek echt wel flink minder last te hebben.

Alleen de gecreëerde problemen waren niet weg. We hadden nu een meisje met een slaap- en poepprobleem, die helaas ook niet meer aan de borst wilde drinken. Dus het eerste half jaar heb ik 7x per dag gekolfd. Huilen als er een flesje omviel en zo; 760xcc vloeibaar goud gekolfd. Daarna tot 9 maande afgebouwd. Maximaal 130 per fles. Gelezen dat het maagje uitrekt als je teveel voedt en hier deed zij het goed op. Een tevreden meisje. Gezorgd dat ze niet te veel lucht binnenkreeg (dr. Brown fles), niet te snel dronk (pas na 15 minuten krijgen de hersens een signaal dat je vol zit) en het groeien ging goed. Voedingen liepen goed! Gestopt met pitmeel, want van den zotte die laxeermiddelen en het niet kunnen poepen. Dan maar wat spugen. Dat betekende concreet na elke voeding 45 minuten omhoog houden. Wat een werk, maar je doet alles voor je baby.

Nu het slapen nog! Ik ben niet van het laten huilen. Heb me erin verdiept en dit doet wat met baby's. Ja het zal zorgen dat ze snel doorslapen, omdat ze ervaren dat er toch niemand komt voor ze. Dus het is een meer geleerde hulpeloosheid dan dat ze iets 'leren.' Dus naast haar gaan zitten, inbakeren, hoofdje aaien, speentje, muziekje en gaan. Veel werk. En aan het begin was het 45 minuten werken voor soms 15 minuten slapen! Heel zwaar, maar ik heb er geen spijt van. Ik heb haar gegeven wat ze nodig had. Toen ze kon zitten (vanaf rond 5 maanden) en vaste voeding kreeg, is alles gelukkig makkelijker gegaan. Tot een jaar heeft ze bij ons in bed geslapen, lekker tussen ons in. Daarna werd alles een stuk makkelijker:). Mezelf voorgenomen bij een tweede alles anders te doen! Dan zou het vast allemaal goed komen en makkelijker gaan. Dat was dus niet zo...

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je