{{ message.message }}
{{ button.text }}

vermoeiende zwangerschap is een understatement

Geniet lekker van je zwangerschap en het "gefriemel" in je buik. Blegh! Geen roze wolk tr bekennen hoor!

Afbeelding blog 'vermoeiende zwangerschap is een understatement' Achtergrond blur afbeelding

In eerste instantie wil ik niet klagen, want ik kan immers gewoon zwanger worden... Maar man o man, wat is dit een vreselijke zwangerschap.

Vanaf het begin af aan gieren de hormonen door mijn lichaam, met als gevolg: misselijkheid, hoofdpijn, duizelig, krampen en heel veel last van vermoeidheid en jankbuien. Lijkwit rondlopen iedere dag.  Dat mensen aan me vroegen:"Jeetje, gaat alles wel goed met je?"

Met 7 weken kon ik mijn kleding al niet meer aan. Vanaf 14 weken al last van mn bekken en met 16 weken zag ik eruit alsof ik al 6 maanden zwanger was. En nu, nu kan ik op geen enkele zij liggen, heb ik vaak harde buiken en voorweeën, kan ik niet normaal staan, zitten en liggen door de alsmaar erger wordende bekkenpijn, ben ik nóg vermoeider dan tijdens de rest van de zwangerschap en kan ik niet slapen zonder paracetamol en Rennie. Nogmaals, ik weet dat veel vrouwen die niet zwanger kunnen worden graag in mijn schoenen zouden staan en dat er ongetwijfeld vrouwen zijn die een nóg ergere zwangerschap hebben (gehad)... Maar jeetje, zo mooi en sexy als ik me tijdens mijn eerste zwangerschap voelde, zo lelijk en opgeblazen voel ik me nu.

Met nog 3 weken tot de uitgerekende datum, kijk ik terug op een minder prettige zwangerschap. De verloskundige verkondigde me gisteren trots dat de baby volledig is ingedaald en vast ligt. 36 weken en 5 dagen zwanger. Hierop reageerde ik opgelucht, omdat ik dacht dat de baby dan ook spoedig zou komen. "Nee", hielp ze me heel snel uit de droom, "Dat kan zo nog 4 of misschien zelfs 5 weken duren. Misschien moeten we de bevalling wel inleiden. Nee hoor, het zegt niets." En Bedankt, mevrouw de verloskundige. Het kleine sprankje hoop dat ik had, voor het eerst in mijn zwangerschap, was direct vervlogen. Voor het eerst zag ik een heel klein roze wolkje. BAM! WEG! Ik ben het zo zat. Ik wil de baby er uit hebben! En mijn lijf en mijn rust terug. Het liefst NU METEEN!!!

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je