{{ message.message }}
{{ button.text }}

De zoektocht (6.2)

Afbeelding blog 'De zoektocht (6.2)'

Hij liep zo snel en omdat hij haar nog steeds vast had moest Robyn bijna rennen om hem bij te houden.
“Wat is er gebeurd??” Vroeg ze in paniek.
“Niet nu, ik vertel je het later, nu moeten we hier eerst zo snel mogelijk zien weg te komen.”
Zonder dat Robyn het door had, stroomde de tranen over haar wangen.
Ze was moe, voelde zich vies en ze was bang.
Maar David bleef haar maar achter zich aan trekken.
Op een gegeven moment begon hij iets langzamer te lopen en keek haar aan, toen hij haar zag schrok hij.
Opeens begon hij te schelden, “Zie je nou, dit was een van de redenen dat ik je niet mee wilde nemen. Doordat jij er bij was heb ik bijna niks uit die man gekregen, hij geloofde niet eens dat jij hun dochter was, hij geloofde mijn hele verhaal niet, als jij er niet bij was geweest had het vast heel anders gelopen.” Boos liep David weer door.
Robyn moest er nog harder van huilen, ze probeerde zo flink te zijn, ze deed alles wat hij vroeg zonder te mopperen, hoe kon hij dan zo gemeen tegen haar doen, zij kon er toch allemaal niks aan doen, hij begreep toch ook wel dat ze haar familie terug wilde vinden, wat het ook mocht kosten.
Op een gegeven moment kwamen ze bij een meer, een heel mooi verborgen stukje natuur.
Om het meer stonden allemaal mooie bloemen en er was een waterval van de rotsen af. Iets wat je alleen op televisie zag.
David stopte bij het water om wat water over zijn gezicht te gooien.
Zonder haar aan te kijken zei hij nors dat ze hier zouden rusten, zodat ze zich konden opfrissen voor dat ze verder gingen.
Robyn was een stukje van hem vandaan het water in gelopen.
Zonder tegen elkaar te praten genoten ze beide van deze heerlijke verkoeling.
Robyn had haar kleding uitgetrokken om ze even af te spoelen in het water, het kon haar op dat moment niet schelen dat David haar zo zag of niet.
Toen ze opeens een harde plons hoorde en David het water in zag springen.
Ze volgde maar wat graag zijn voorbeeld en sprong in haar ondergoed ook het water in.
Een hele poos later zaten ze samen weer aan de kant, hun kleding hing te drogen.
Robyn had uit haar rugzak snel een ander jurkje gepakt, zich toch wat ongemakkelijk voelend in haar ondergoed, David had alleen een korte broek aangetrokken.
Het eten wat Marsha hun die ochtend, wat eigenlijk al dagen geleden leek, had meegeven zaten ze zwijgend op te eten.
Allebei boos op de ander, beide wetende dat ze kinderachtig bezig waren.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je