{{ message.message }}
{{ button.text }}

De zoektocht (23)

Afbeelding blog 'De zoektocht (23)'

“Hoe bedoel je? Wat heeft George gedaan? Al die jaren!!”
Stoom kwam uit de oren van Bruce.
Zijn rechterhand Michael had hem net op de hoogte gebracht wat ze uit de Fernandez broertje hadden gekregen, George had jaren geleden die oude detective die hij had moeten omleggen in zijn kelder gestopt en er al die jaren voor gezorgd.
Bruce kon het niet geloven, hoe had George dit al die jaren geheim kunnen houden.
“Wat heeft dat nu te maken met dat ze Penny hebben meegenomen?
George wist niks over Penny!!”
Michael keek hem schuldig aan en keek toen naar de grond voor hij weer sprak.
“Nou het blijkt dat die nieuwe Detective die met uw stiefdochter nu werkt de zoon was van die oude man uit George zijn kelder.”

Toen iedereen was gaan zitten om het bureau van Marsha, was Marsha zachtjes weggelopen en had de deur gesloten.
Nathalia was de eerste die sprak,
“Als jullie het goed vinden, dan wil ik graag dit gesprek opnemen, zodat we niks kunnen missen in latere verslagen.
Die wij eerst met jullie zullen overleggen voor die kunnen gebruiken, dan kunnen jullie ook zeggen wat jullie er misschien nog bij willen hebben of juist eruit willen laten.”
Penny en Robyn knikte allemaal maar, geen idee hoe het normaal zou werken en of ze er goed aan zouden doen.
Robyn keek Penny aan, “Misschien moeten we dit eerst even met David overleggen?”
Penny schudde haar hoofd, “Nee, ze mogen alles opnemen van wat ik te zeggen heb. Ik wil dit één keer vertellen en hierna nooit meer.”
Commissaris Alvares keek Penny aan met een blik dat ze het begreep,
“Oké, zullen we dan nu beginnen, als u bij het begin kan beginnen?”
Penny haalde een diepe zucht en begon met praten, ze keek Commissaris Alvares aan terwijl ze sprak, ze kon haar dochter niet aankijken terwijl ze dit allemaal vertelde.
“Ja, uhm dan moeten we wel een hele tijd terug.
Ik leerde Bruce en Dean kennen toen ik nog erg jong was, we waren altijd met z’n drietjes.
Dean was de beste vriend van Bruce al vanaf de kleuterschool.
 Ik was opslag verliefd op Dean, alleen hij had altijd wel een vriendinnetje en het leek net of hij mij niet op zo’n manier zag, alsof ik gewoon een van de jongens was.
Toen begon Bruce aandacht aan mij te besteden, anders dan voorheen.
Uiteindelijk omdat ik dacht dat er geen toekomst in zat met Dean ben ik voor Bruce gegaan.
Ik hield ook heel erg veel van hem.
Toen Dean erachter kwam dan Bruce en ik een setje waren, was hij geschokt en boos, we hadden dit eerst maanden verborgen gehouden van hem omdat we bang waren voor zijn reactie, dus toen hij erachter kwam was hij eerst boos op ons omdat we zijn vertrouwen hadden geschonden.
Later kwam hij wel een beetje bij.
Er gingen een aantal jaren voorbij, Bruce en ik waren onderhand getrouwd en probeerde kindertjes te krijgen, maar daar hadden problemen mee.
Onze relatie leed eronder, dus toen Bruce een keer weg was en Dean bij mij was, spraken we daarover, Dean en ik vertelde elkaar zelfs na al die jaren alles, hij was mijn BFF.
Die avond vertelde Dean mij dat hij altijd al verliefd op mij was geweest maar dat Bruce en hij een afspraak hadden gemaakt, dat ze geen van beide achter mij aan zouden gaan.
Dat was ook de echte reden waarom hij boos was geworden toen hij erachter kwam dat we samen waren.
Ik vertelde hem ook dat ik al die jaren verliefd op hem was geweest, maar omdat hij nooit maar enige interesse in mijn had getoond op die manier, dat ik toen uiteindelijk voor Bruce had gekozen.
Ik weet dat het heel fout was maar die nacht zijn we met elkaar naar bed geweest.
Dat is de enige keer geweest dat het ooit is gebeurd.
Toen ik even later erachter kwam dat ik zwanger was wist ik meteen dat het van Dean was en niet van Bruce, ik ben meteen naar Dean gegaan en hebben erover gesproken en besloten dat we het Bruce niet konden aan doen om hem de waarheid te vertellen, Dean was degene die zei dat we Bruce moesten laten denken dat hij de vader was.
Dus zo gebeurde het.
Bruce was zo gelukkig toen hij hoorde dat ik zwanger was.
De relatie tussen Bruce en mij werd gelijk weer beter.
Ik zag wel dat Dean het er moeilijk mee had, maar als ik er met hem over wilde praten zei hij alleen maar dat hij de beslissing genomen had en dat hij daar nu mee moest leren leven.
Toen Bruce een tweede kind wilde en dat weer niet lukte ging het weer bergafwaarts tussen ons, wat we ook probeerde het lukte maar niet om weer zwanger te worden.
Toen in het ziekenhuis bleek dat zijn sperma niet goed was, dat het al een wonder was dat we al een dochter hadden, ging Bruce steeds meer twijfelen aan Robyn, of ze wel van hem was.
Dus toen ze een keer gevallen was met haar fiets en haar arm had gebroken, heeft hij in het ziekenhuis laten uitzoeken welk bloedtype ze had en toen dat niet dezelfde was als die van hem of mij, heeft hij stiekem een DNA test laten doen, ik wist hier niks vanaf.
Daaruit bleek natuurlijk dat ze niet zijn dochter was, hij verdacht gelijk Dean, hij is toen een paar weken weg geweest, maar uiteindelijk hebben we het kunnen uitspreken, hele avonden hebben we gesprekken gehad, zelfs met Dean erbij.
Het leek dat hij zich erbij neer had gelegd.
Hij wilde nog steeds eigen kinderen, een poos later ben ik eindelijk zwanger geworden van de tweeling via het ziekenhuis.
Hij was helemaal in de zevende hemel.
Ik merkte wel dat hij zich anders tegen Robyn is gaan gedragen, meer afstand van haar nam, Robyn was toen in de pubertijd, dus die was er allemaal blij mee dat haar vader zich niet met haar bemoeide, dus ik denk niet dat ze er iets van merkte.
In de jaren na de geboorte van de tweeling ging Bruce zich steeds meer anders gedragen.
Dean was steeds minder welkom bij ons thuis.
Dean was in die tijd zwaar in de war van alles en pakte vaak naar de fles hierdoor, Bruce gaf dat als reden dat bij beter niet meer kon komen.
Toen Robyn achttien was en vroeg of ze dat jaar met haar vriendin op vakantie mocht, leek het wel of hij blij was, ik dacht toen nog dat het misschien kwam omdat hij dan met zijn echte familie op vakantie kon, hoe dom had ik kunnen zijn.
Een maand voor we op vakantie gingen, moest hij opeens weer op zakenreis, hij was drie dagen weg en toen twee weken later weer.
Hij was zo gelukkig toen we eindelijk op vakantie gingen.
Hij nam heel raar afscheid van Robyn, daar hadden de alarmbellen al moeten ringelen, maar dat deden ze niet.
Toen we in Mexico aankwamen hadden we een mooi hotel, ik wilde graag wat van de omgeving zien, maar volgens Bruce was het er gevaarlijk, het was beter als we bij het hotel bleven met de jongens.
Opeens had hij besloten om zelf even de omgeving te bekijken om te zien of we toch van het hotel terrein afkonden.
En weg was hij, ik bleef met de jongens achter in het hotel.
Hij kwam terug maar vertelde niet waar hij was geweest en zie dat we het terrein nog niet afkonden, een paar dagen later ging hij weer weg en kwam weer terug zonder iets te zeggen, ik vond het allemaal maar vreemd en we kregen ruzie.
Die dag praatte hij niet meer tegen mij en de volgende dag toen ik wakker werd was hij onze koffer alweer aan het inpakken, we zouden nog een week blijven, dus toen ik daar iets over zei, zei hij alleen maar dat we gingen.
Dus we hebben alles ingepakt en zijn in een taxi gestapt.
Bruce had drinken voor ons meegenomen, de jongens dronken het meteen op, normaal zou hij daar boos om worden omdat we nog een heel stuk moesten rijden en normaal had hij dan gezegd dat ze het moesten bewaren voor de rest van de reis.
De jongens vielen toen snel in slap, maar ja die jongens sliepen altijd en overall, dus ik vond dat niet raar.
Ook ik dronk uit het flesje water, blijkbaar ben ik daarna ook in slaap gevallen want toen ik wakker werd lag ik in een kleine ruimte.
En daar heb ik de afgelopen tien jaar in gezeten, ik ben er pas uitgekomen toen Diego met David mij eruit kwamen halen gisteren.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je