{{ message.message }}
{{ button.text }}

De zoektocht (15.1)

Afbeelding blog 'De zoektocht (15.1)'

Later zat Robyn op haar bed met alle brieven die haar moeder naar Diego had geschreven, ze had ze allemaal gelezen.
Dat het om haar moeder ging wist ze nu wel zeker, in de brieven had ze het over Robyn gehad, haar dochter, haar moeder miste haar heel erg, maar wist dat ze in goede handen van.
Ze hoopte dat ze gelukkig was in haar leven en in de liefde, misschien dat ze al wel kleinkinderen had. Ze kon alleen maar raden en fantaseren hier over haar dochter.
Om de een of andere reden, die Robyn niet snapte, vertelde haar moeder niks over haar man of haar zoons. Of waarom ze daar opgesloten zat.
Waarom zou ze dat achterhouden als het ging om de man die haar daar had opgesloten.
Misschien hadden ze haar moeder wel gedreigd met iets, dat ze daarom erover zweeg.
Robyn voelde zich erg verdrietig, haar moeder die al jaren opgesloten zat, zij zelf die het al jaren zonder haar moeder en broertjes moest doen, Clark die ook jaren opgesloten had gezeten en dat allemaal door de man van wie ze dacht dat het haar vader was, van wie ze al die jaren tot een paar dagen geleden zoveel had gehouden.
En waarom, alleen omdat ze zijn dochter niet was, dat kan echt niet de reden zijn om dit allemaal te doen.
Ze snapte er niks van, maar wat ze wel snapte was dat ze haar moeder zo snel mogelijk daar moesten weghalen.
Robyn wilde net opstaan om dit aan David voor te leggen toen David hun kamer in kwam gestormd.
“Stil zijn en mee komen, die jongens van George zijn er, we moeten ons verstoppen, NU!!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je