{{ message.message }}
{{ button.text }}

u bent 36 weken en 4 dagen zwanger!

zwanger, Ik zweet als een otter en was knalrood. we vonden het allemaal niet gek omdat het 42 graden buiten was en binnen nog warmer zelfs.

Afbeelding blog 'u bent 36 weken en 4 dagen zwanger!' Achtergrond blur afbeelding

Ik ben Kim en was net 20 toen ik beviel van mijn dochter. ik weet het nog als de dag van gisteren, ik startte met mijn eerste dag bij de verpleegkliniek. Had er erg veel zin in! ik begon om 07:00, we startte rustig op. en ging allemaal ook goed. tot dat me collega naar me keek en vroeg of het ging.

Ik zweette als een otter en was knalrood. we vonden het allemaal niet gek omdat het 42 graden buiten was en binnen nog warmer zelfs. op een gegeven moment werd ik naar huis gestuurd door de afdeling hoofd om te toch na te laten kijken bij een huisarts en tot die tijd mocht ik niet komen werken. we hadden allemaal zoiets van het zal de warmte zijn en je bloeddruk zal te hoog zijn.

de huisarts kon pas een week later op 28 juni 2010 om 9 uur. ik was nog nooit zo nerveus geweest want ik vond het maar een nare man. alles werd gecontroleerd en was in orde. maar omdat iemand daar had geroepen van ach wie weet ben je ook wel zwanger, naar mijn buik. naar de gedruk en gevoel kwam hij met de conclusie meid je bent minstens 8 maand zwanger of je hebt een tumor en keer erg zorgelijk. er werd niks van leven of iets gevoeld.

Ik weet nog precies hoe ik me voelde; ik was doodsbang dat het een tumor zou zijn en als ik zwanger zou zijn dat het kindje niet gezond zou zijn. En daarbij kwam ook nog de angst dat als ik zwanger zou zijn wat mijn ouders daarvan zouden vinden! ik was tenslotte pas 19 en wou absoluut geen kinderen!!  ik wou defensie en verder niks.ok mijn moeder deelde mijn bange gevoelens.

De arts belde meteen voor een spoedecho voor diezelfde dag. Ik kon een paar uur later al terecht. De uren die volgden waren zenuwslopend. We waren allemaal ontzettend nerveus en ik vooral angstig.

Mijn paps is in die tijd gelijk naar de achterburen gegaan. Dit omdat de dochter daarvan met 37 weken zwangerschap een tweeling kreeg en daarvoor ook van niets wist!!!

Bij de afdeling gynaecologie aangekomen bleek dat ik 36 weken en 4 dagen zwanger was en er spookte van alles door mijn hoofd. Hoe zou ik hem of haar moeten kunnen onderhouden en zou ik wel een goede moeder zijn??? Ik kreeg te horen dat het kind in mijn buik helemaal gezond was en toen wilde ik wel weten wat het zou worden. Een meisje, ik werd mama!!! Samen met mijn ouders waren we heel blij dat ze gezond was. Wel raar ,want al die maanden werd ik gewoon ongesteld en slikte de pil (microgynon 20) en ik (mijn partner bedoel ik dus) gebruikte condooms.

De verloskundige zei dat er meer meiden zo binnenkwamen die zelfs ter plekke bijna bevielen. En ze zei dat het allemaal goed zou komen. ‘Meid, binnen 3 dagen heb je alles bijeen’ zei ze. Mijn vader en zelfs mijn broertje hebben mijn kamer omgetoverd tot een mama/baby kamer. Mijn moeder vroeg me of ik al wist hoe ik de baby ging noemen.

Ik vond Abigial een prachtige naam en die heb ik afgekort naar Abby. Achter deze naam zou ook nog Wilhelmina Marie komen, genoemd naar mijn moeder en mijzelf. Familie, collega’s van mijn moeder en uiteraard mijn ouders hebben me heel erg geholpen en we hadden ook daadwerkelijk binnen 4 dagen alles bijeen!

We hebben ook de ‘vader’ van Abby een aantal keer gemailed en gesmst maar we kregen geen reactie. Toen heeft mijn vader de vader (toekomstige opa dus) van de ‘vader’ gemailed en we hebben hun nog gesproken. Zij hadden geen interesse in de baby of mij. De moeder (toekomstige oma) duwde de envelop met echo’s weg en ze hadden meer belangstelling over hun zoon z’n huidige relatie. We hebben wel gevraagd of ze er met verjaardagen e.d. van hun toekomstige kleindochter bij wilden zijn maar hier kregen we geen reactie op.

Op 22 juni 2010 kreeg ik ‘s avonds weeën. In het ziekenhuis had ik al 5 a 6 cm ontsluiting. Om 24.00 uur werd ik ingeleid met een 3 dubbele dosis. Ik kwam in een weeënstorm terecht en de pijn was niet gaaf. Om 09.53 de volgende dag kwam Abby ter wereld na 1 uur en 21 minuten geperst te hebben. Het duurde zo lang omdat abby bleef hangen achter mijn heupen na ontzettend te zijn ingeknipt en met tang kwam ze eruit. het duurde even voordat ze huilde en ze was ook knappaars.

Mijn moeder is niet van mijn zijde geweken. Zij had de eer de navelstreng door te knippen terwijl Abby op mijn buik lag. Onze buurvrouw Sonja werkt in het ziekenhuis op de hartafdeling en kwam meteen langs. Nadat mijn moeder Abby vastgehad heeft, was zij de volgende. Heel speciaal vind ik dat, alsof het zo had moeten zijn.

De eerste dagen waren heel onwerkelijk. Ik was net bevallen en vroeg me af hoe ik alles moest ‘fixen’. De kraamhulp was echt super. Ze leerde het me te goed; na 4 dagen had ik geen kraamhulp meer nodig! Sinds die tijd doe ik alles zelf met mijn kleine meid.

Ik ben nog steeds super blij en trots met Abby. Had nooit gedacht dat de tijd zo snel gaat. en dat het zo prachtig is om moeder te zijn!

wel bleek later dat abby van een tweeling was, helaas was die kleine overleden, en al in een vroeger stadium..  vraag me nog wel eens af hoe het zou zijn geweest als ik het op tijd wist....

Tags: #Mom to be

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je