{{ message.message }}
{{ button.text }}

Twee vrouwen één zwangerschap deel 8

Het ging duidelijk minder goed met de gezondheid van mijn vrouw, het werd ziekenhuis in en ziekenhuis uit.

Afbeelding blog 'Twee vrouwen één zwangerschap deel 8' Achtergrond blur afbeelding

We zijn weer een paar weken verder, met mijn vrouw haar gezondheid gaat het niet meer zo lekker, ze was inmiddels 33 weken zwanger toen voor de eerste keer met redelijke spoed naar het ziekenhuis moesten want ze had alle symptomen van zwangerschapsvergiftiging.

Eenmaal gearriveerd in het ziekenhuis wisten we nog niet zo goed wat we konden verwachten.Ze werd aan de monitor gekoppeld met twee banden om haar buik één voor de baby zijn hartslag en de ander voor wee activiteit. Na ongeveer een half uur wisten we dan ook zeker dat met onze kleine man alles goed was, maar mijn vrouw zat er een beetje verloren bij heel moe en de hele zwangerschap al klachten en dan nu dit.Haar uitslagen kregen we ruim een uur later, bloed en urine waren goed.Dus dan krijg je te horen u mag naar huis, schroom niet om weer te komen mochten er dingen veranderen zei de verloskundige nog.

Dit feestje heeft mijn vrouw zo`n beetje 4 weken volgehouden waarin we 5 keer het ziekenhuis hadden gezien en telkens dezelfde uitslag, wat natuurlijk heel fijn is maar mijn vrouw takelde steeds verder af, ze sliep niet meer en alleen maar hoofdpijn, pijn in haar bovenbuik een band gevoel zoals ze omschreef en heel erg moe. Ze had in twee weken tijd 16uur geslapen het ziekenhuis heeft haar dan ook een nacht opgenomen waarin ze 4 uur heeft geslapen. Daar was de verloskundige heel blij mee maar daar dachten wij anders over. Ze was op gegeven moment gewoon uitgeput.

Week 37 van de zwangerschap werd ik weer van mijn werk gebeld en we moesten naar het ziekenhuis.Samen in de auto bespraken we ons zegje, want we lieten ons nu niet meer wegsturen, mijn vrouw was op. En met het gevoel in ons achterhoofd hoelang gaat het nog wel goed met onze kleine man.

De verloskundige kwam bij ons en ze zei; medisch gezien kunnen we niets voor u doen maar ethisch gezien zien we ook dat u er doorheen zit dus zullen we even kijken of er binnen al iets gebeurd?En ja hoor ze had gewoon 2 centimeter ontsluiting, blijer konden we niet zijn het lijf gaf aan ik ben bezig.Dit had de verloskundige niet verwacht want het gebeurd niet vaak dat iemand die voor de eerste keer zwanger is al zo vroeg ontsluiting heeft. Door dit meevallertje hoefden we ons zegje niet meer zo stellig te brengen en er kwam een besluit twee dagen later hadden we een afspraak ze werd ingeleid.Eindelijk kon ze uit gaan kijken naar het einde want was het buffelen geweest amper van haar verlof kunnen genieten.

Eenmaal thuis ging ik over in de regel modus, even melden op het werk dat ik er vanaf die dag 5,5 week niet zou zijn. Heerlijk idee was dat. Oppas voor 48uur geregeld voor de onze twee andere kinderen, want met inleiden weet je het maar nooit.Het hele huis van boven naar beneden schoongemaakt, want ja de kraamzorg kwam in huis en die moest toch echt starten in een schoon huis. Ik had al weken last van nesteldrang die mijn vrouw niet echt leek te hebben had ik dubbel en dat kon ik mooi in één dag er allemaal uit poetsen, dat was een leuk gezicht volgens mijn vrouw.

Alles was klaar en geregeld voor de grote dag we moesten gaan slapen maar lagen allebei klaar wakker. Ik denk dat we allebei vijf uur geslapen hebben toen de wekker ging om ons vervolgens om 6.30uur ons te melden in het ziekenhuis...

Tags: #Mom to be

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je