{{ message.message }}
{{ button.text }}

Tel uw zegeningen één voor één

“Count your blessings” schrijft Mamaplaats. Een leuke uitdaging: Een blog schrijven over je zegeningen van het afgelopen jaar.

Afbeelding blog 'Tel uw zegeningen één voor één'

Count your blessings

Ik ben van de liedjes en dus komt er meteen eentje in mijn hoofd als ik de oproep van Mamaplaats lees: “Tel je zegeningen één voor één”. Heel oud en heel lang geleden. Ik kan het niet laten om even op internet te zoeken naar het lied. Ik ben toch wel benieuwd of ik het goed onthouden heb. Dat is uiteraard het geval. Als ik het in beeld krijg aarzel ik even. Dan klik ik het aan. Ik moet lachen als ik bedenk dat er tijden waren dat ik dit echt mooi vond. Het is zo ouderwets. En de teksten passen gewoon niet meer zo bij mij en hoe ik nu in het leven sta en bij de rol die de kerk nu in mijn leven speelt.

Andere boodschap

Toch is de boodschap niet heel anders dan wat ik nu wekelijks zing. Hoewel, in dit lied word ik vooral opgeroepen om mijn hart bij God uit te storten, en dankbaar te zijn voor wat ik heb, dan komt het wel weer goed. Het repertoire wat ik nu zing gelooft in een iets actievere houding en eigen verantwoordelijkheid. In elk geval zet het lied me toch even aan het denken. De stormwind op de levenszee bijvoorbeeld. Natuurlijk is die er bij mij ook dit jaar. Zoals typerend is voor wind is die de ene keer sterker aanwezig dan de andere. Er zijn genoeg dagen geweest dat ik even niet meer wist hoe nu verder. Dan lijkt de toekomst best donker. Toch is er wel steeds een uitweg gekomen. Doordat dat in het verleden ook het geval was, heb ik daar wel houvast aan.

Beste moeder van Nederland

Wat betreft die zegeningen. Natuurlijk word ik soms moedeloos van tegenslagen en van een onzekere toekomst. Maar gelukkig zijn er ook heel veel zegeningen. Mijn grootste zegening is natuurlijk Dunya. Ik geniet zo van haar. Ook haar weerstand tegen mijn grenzen en het gedrag dat daarbij hoort doen daar niks aan af. Het maakt haar juist heel puur. Ze is wie ze is. Ze hoeft geen toneelstukje te spelen. Ze is gewoon zichzelf. En dat is fantastisch. Ook al is ze nog zo boos, ze komt altijd terug. “Mama, ik heb er eens over nagedacht hoe ik het eigenlijk vind bij jou thuis” zegt ze achterop de fiets. Het komt totaal onverwacht. Oeps, wat gaat er nu weer komen? “En de uitslag is.......” Ze voert de spanning op. “Je bent de beste moeder van heel Nederland!” roept ze. Eigenlijk is dat genoeg. Het is bovendien niet de eerste keer en het zal ook niet de laatste keer zijn dat ze zoiets zegt. De zegeningen zijn dat het zo goed met Dunya gaat. Dat ze haar best doet op school, dat ze eerst de gele band en nu de oranje slip heeft gehaald bij aikido, dat ze schitterde in de balletvoorstelling, dat ze voor de zomervakantie haar zwem-ABC compleet maakte en dat ze volgende week haar eerste musical gaat opvoeren. Zo trots als ze dan op zichzelf is en ik op haar. Ook vind ik het waanzinnig mooi om te zien hoe ze haar broertjes onmiddellijk in haar hart gesloten heeft toen ze wist dat ze bestonden. Ze is een lieve grote zus. Zegeningen zijn ook de vele knuffels die ik van haar krijg. De vele lieve woorden die ze voor me in petto heeft, elke dag opnieuw.

Eigen successen

Toch zijn er ook wel succesjes die niet afhankelijk zijn van Dunya. Het is fantastisch om moeder te zijn en te genieten van alles wat zij bereikt. Maar ik ben er zelf ook nog en ik heb ook dingen bereikt. Ik moet er alleen wat langer over nadenken. Zo succesvol lijkt het afgelopen jaar niet geweest te zijn. Maar.... “Tel je zegeningen één voor één. Tel ze allen en vergeet er geen!”. Dus ik graaf eens in mijn geheugen. Ik heb een jaar gewerkt met behoud van uitkering. Ik heb zelf gevraagd om een participatieplaats. Ik heb zelf gezocht naar een plek en ik heb er zelf een succes van gemaakt. Dat zijn best veel succesjes. Ik heb nieuwe mensen leren kennen. Collega’s met wie ik een band heb opgebouwd en die een luisterend oor bieden of een arm om me heen als ik het moeilijk heb. Collega’s die vacatures doorsturen. Collega’s die zich in mij verdiepen en tegelijkertijd ook dingen over zichzelf vertellen. Dat maakt je gelijkwaardig aan elkaar. Ondanks dat ik het werken met behoud van uitkering geen goede zaak vind, onderwijsassistent is tenslotte een reguliere baan, ben ik wel heel blij dat ik deze ervaring heb gehad. Kinderen die ineens vooruitgaan of opbloeien door de extra begeleiding die ik ze geef. De eerste knuffels van een kind dat in het begin nogal wat weerstand heeft tegen nieuwe mensen en dus ook tegen mij. “Noem je me nou schat?” vroeg hij verbijsterd in de eerste week. En na een paar weken kwam hij vlak voordat hij naar huis ging nog even naar me toe voor een onverwachte knuffel.

Strijdvaardig

Dan de zegeningen die mijn blogs opleveren. Ik geniet van het bloggen en de reacties die ik krijg op Mamaplaats. Dat is eer van mijn werk, dat mensen de moeite nemen om het te lezen en dat laten weten door middel van een reactie hieronder. Ik lees en herlees de reacties. Dankzij mijn blogs kwam ik in the picture bij de Flair en daarna trok dat verhaal de aandacht van RTL nieuws. En daarna werd ik gebeld door AT5. Bijzonder! De sollicitaties waar ik opeens meer vertrouwen in heb. Kortom, het afgelopen jaar heeft gezorgd voor wat meer zelfvertrouwen. Ondanks de dieptepunten, blijf ik vertrouwen houden in een goede toekomst. Ik ben trots op mijzelf dat ik me niet zomaar bij alles neerleg. Ik ga de strijd aan, laat me niet tegenhouden door uitspraken dat het nou eenmaal de wet is, dat er niks aan te doen is. Regels zijn regels. Ik zoek hulptroepen en we zien wel waar het schip strandt. Soms voel ik me even uit het veld geslagen door de houding van instanties, maar ik huil uit, krabbel op, haal diep adem en zoek de confrontatie op. “Dit laat ik niet gebeuren!” denk ik dan. Ik kan beter mijn eigen grenzen bewaken en het uitspreken als iemand daar overheen gaat. Het wordt lang niet altijd gewaardeerd, maar ik leer daar ook steeds beter mee omgaan. Ook dat is een ‘blessing’.

Het komt goed!

Ik hoop dat mijn inzet en inspanningen uiteindelijk resulteren in nieuwe blessings in het nieuwe jaar. Ik geloof dat ik een baan zal vinden die bij mij past. Ik geloof dat de successen van Dunya zich voort zullen zetten en dat wij steeds beter onze weg zullen vinden, samen. De stormwind zal ons bootje never en nooit kunnen omslaan, we houden elkaar stevig vast in woelige tijden en halen daarna weer opgelucht adem. Zie je wel? Het komt altijd weer goed.

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je