{{ message.message }}
{{ button.text }}

Soms valt het zwaar, geen contact hebben met familie

Ik heb geen contact meer met mijn familie en daar heb ik doorgaans weinig moeite mee. Maar nu ik moeder ben valt het me soms zwaar.

Afbeelding blog 'Soms valt het zwaar, geen contact hebben met familie'

Al ruim 10 jaar heb ik geen contact meer met mijn ouders en daarmee ook de rest van de familie. Over het hoe, wat en waarom wil ik nu (nog) niet uitwijden, dat bewaar ik voor een eventueel volgende blog.

Sinds ik moeder ben geworden heb ik er meer moeite mee dat ik geen contact heb met mijn familie, en in het bijzonder mijn ouders.

Onze kinderen hebben geen opa's en oma's terwijl mijn ouders nog in leven zijn. En daar ben ik regelmatig verdrietig om, vooral nu rond de feestdagen. 

Ik heb in het verleden meerdere keren geprobeerd het contact te herstellen. Vooral toen ik zwanger werd voelde ik een enorme drang het nogmaals te proberen.

Eigenlijk had ik al kunnen weten dat het gedoemd was te mislukken toen ik als reactie op mijn zwangerschap het bericht kreeg dat ze 'het leuk voor ons vonden'.

Zo'n koude reactie was absoluut niet wat ik verwachtte maar toch hield ik het contact aan. Na de geboorte van onze dochter bleef het stil van hun kant. 

Onze oudste dochter is nu bijna 2 jaar, en haar zusje word begin volgend jaar al 1. En tot op de dag van vandaag heb ik niks van hun gehoord.

Ga ik het nogmaals proberen nu ik weer zwanger ben? Nee, ik ben er klaar mee.

Ik wil het verdriet erom laten gaan, omzetten in iets positiefs. 

Een paar avonden geleden hielden we weer een positieve test vast en die avond heb ik een besluit genomen.

Om de moeder te zijn die ik wil zijn moet ik dit loslaten. Blijven hopen op iets wat nooit zal zijn houd me tegen om echt gelukkig te zijn. En ik gun mijn kinderen alles dus ook een mama die gelukkig is.

Het is niet mijn keuze dat opa en oma niet in hun leven zijn, ik had het liever heel anders gezien. En mochten ze ooit vragen hebben dan zal ik die in alle eerlijkheid beantwoorden.

Mijn goede voornemens voor 2016: het verleden loslaten, me richten op mijn gezin en de toekomst. 

Voorlopig blijft de brief die ik in een opwelling (fijn, die hormonen!) geschreven heb nog even liggen. Voor mezelf heb ik het besluit genomen maar het tegenover hun uitspreken vind ik voor nu nog te moeilijk. 

Het blijven toch je ouders..

Tags:

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je